بازوی کروموزومی: راهنمای جامع
کروموزوم چیست و چگونه ساخته میشود؟
کروموزومها ساختارهای نخ-مانند درون هستهٔ سلولهای ما هستند که اطلاعات ژنتیکی را در خود نگهداری میکنند. این اطلاعات به شکل مولکول DNA[4] ذخیره شدهاند. هر کروموزوم از دو رشتهٔ DNA تشکیل شده که به دور پروتئینهایی به نام هیستون[5] پیچ خوردهاند. انسانها به طور معمول 46 کروموزوم در هر سلول بدن خود دارند که به 23 جفت سازماندهی شدهاند.
برای درک بهتر، یک کروموزوم را مانند یک بستهبندی بسیار فشرده در نظر بگیرید که دستورالعملهای ساخت و عملکرد بدن شما در آن قرار دارد. اگر DNA یک سلول انسان را باز کنیم، طول آن به حدود 2 متر میرسد! کروموزومها این مولکول بلند را به بستههای منظم و کوچکی تبدیل میکنند تا در هنگام تقسیم سلولی[6] به راحتی جابهجا شوند.
| نام بخش | نماد | توضیح عملکرد |
|---|---|---|
| بازوی کوتاه | p | معمولاً حاوی ژنهای کمتری است و در بسیاری از کروموزومها اندازهای کوتاهتر دارد. |
| بازوی بلند | q | معمولاً بلندتر است و تراکم ژنی بیشتری دارد، یعنی ژنهای بیشتری را در خود جای داده است. |
| سانترومر | - | نقطهٔ اتصال دو کروماتید[7] خواهری و محل اتصال رشتههای دوک در تقسیم سلولی. |
| تلومر[8] | - | در انتهای هر بازو قرار دارد و مانند یک کلاهک از DNA محافظت میکند. |
سانترومر: نقطهٔ جداسازی بازوها
سانترومر یک ناحیهٔ تخصصیافته در کروموزوم است که دو کروماتید خواهری را به هم متصل نگه میدارد. این ناحیه نقش بسیار مهمی در تقسیم سلولی دقیق ایفا میکند. موقعیت سانترومر است که طول بازوهای p و q را تعیین میکند.
در تقسیم سلولی، رشتههای پروتئینی به نام دوک[13] به سانترومر متصل میشوند و هر کروماتید خواهری را به سمت قطبهای مخالف سلول میکشند. این فرآیند تضمین میکند که هر سلول دختر دقیقاً یک کپی کامل از اطلاعات ژنتیکی را دریافت کند. اگر این فرآیند به درستی انجام نشود، ممکن است سلولها با تعداد کروموزوم نادرست تشکیل شوند که میتواند منجر به مشکلات سلامتی جدی شود.
ژنها چگونه در بازوهای کروموزومی توزیع شدهاند؟
ژنها بخشهایی از DNA هستند که دستورالعمل ساخت پروتئینها را حمل میکنند. پروتئینها نیز بلوکهای ساختمانی بدن و مسئول انجام تقریباً همهٔ کارهای درون سلول هستند. توزیع ژنها در طول بازوهای کروموزومی یکنواخت نیست. به طور کلی، بازوی بلند (q) معمولاً حاوی تعداد بیشتری ژن در مقایسه با بازوی کوتاه (p) است.
به عنوان مثال، کروموزوم شمارهٔ 1 انسان، که بزرگترین کروموزوم ما است، حاوی بیش از 2000 ژن است. بخش عمدهای از این ژنها در بازوی بلند آن (1q) قرار دارند. در مقابل، کروموزوم شمارهٔ 18 یکی از کروموزومهایی است که نسبتاً ژنهای کمتری دارد.
هر ژن در یک مکان دقیق بر روی یک بازوی خاص قرار دارد. دانشمندان از یک سیستم آدرسدهی استاندارد استفاده میکنند. برای نمونه، نماد TP53 بر روی بازوی کوتاه کروموزوم 17 و در ناحیهٔ 13.1 قرار دارد که به صورت 17p13.1 نوشته میشود. این ژن به عنوان یک سرکوبکنندهٔ تومور[14] عمل میکند.
کاربرد عملی: نقش بازوهای کروموزومی در پزشکی
درک ساختار بازوهای کروموزومی تنها یک موضوع تئوری نیست، بلکه کاربردهای بسیار مهمی در تشخیص و درک بیماریها دارد. بسیاری از سندرمهای ژنتیکی ناشی از تغییرات در بازوهای کروموزومی هستند. این تغییرات میتوانند به صورت حذف[15]، مضاعفشدن[16] یا جابهجایی[17] بخشهایی از یک بازو رخ دهند.
یک مثال معروف، سندرم کرای دو شا[18] است که به دلیل حذف بخش انتهایی بازوی کوتاه کروموزوم 5 ایجاد میشود. نوزادان مبتلا به این سندرم دارای گریهای با صدای بلند و شبیه به گربه هستند که نام سندرم نیز از همین ویژگی گرفته شده است. این حذف ژنهای مهمی را از بین میبرد و منجر به ناتوانیهای ذهنی و تاخیر در رشد میشود.
مثال دیگر مربوط به کروموزوم 21 است. در سندرم داون[19]، معمولاً یک کپی اضافه از کل این کروموزوم وجود دارد. با این حال، گاهی اوقات تنها یک بخش از بازوی بلند آن (21q) مضاعف میشود که برای ایجاد بسیاری از ویژگیهای این سندرم کافی است.
| نام سندرم | کروموزوم و بازوی درگیر | نوع تغییر |
|---|---|---|
| سندرم کرای دو شا | 5p | حذف |
| سندرم داون | 21q | مضاعفشدن |
| سندرم ژاکوبسن[20] | 11q | حذف |
اشتباهات رایج و پرسشهای مهم
خیر. اکثر کروموزومهای انسان این گونه هستند، اما کروموزومهای تلوسانتریک که سانترومر آنها درست در انتها قرار دارد، عملاً فقط یک بازو دارند. جالب است بدانید که انسانها به طور طبیعی کروموزوم تلوسانتریک ندارند، اما این نوع کروموزوم در برخی گونههای دیگر مانند موش صحرایی یافت میشود.
این نمادها از زبان فرانسوی گرفته شدهاند. p از کلمهٔ "petit" به معنای «کوچک» یا «کوتاه» و q از حرف بعد از p در الفبای لاتین گرفته شده است. این یک قرارداد نامگذاری ساده است که در سراسر جهان پذیرفته شده است.
بله، اما این تغییرات معمولاً در سطح میکروسکوپی رخ میدهند و با چشم غیرمسلح دیده نمیشوند. این تغییرات، که به آنها ناهنجاریهای کروموزومی ساختاری میگویند، شامل حذف، مضاعفشدن، وارونگی[21] یا جابهجایی بخشهایی از یک بازو است. چنین تغییراتی میتواند بر عملکرد بسیاری از ژنها تأثیر بگذارد و منجر به بیماری شود.
پاورقی
[1] کروموزوم (Chromosome)
[2] سانترومر (Centromere)
[3] ژنتیک (Genetics)
[4] دئوکسی ریبونوکلئیک اسید (Deoxyribonucleic Acid)
[5] هیستون (Histone)
[6] تقسیم سلولی (Cell Division)
[7] کروماتید (Chromatid)
[8] تلومر (Telomere)
[9] متاسانتریک (Metacentric)
[10] سابمتاسانتریک (Submetacentric)
[11] آکروسانتریک (Acrocentric)
[12] تلوسانتریک (Telocentric)
[13] دوک (Spindle)
[14] سرکوبکننده تومور (Tumor Suppressor)
[15] حذف (Deletion)
[16] مضاعفشدن (Duplication)
[17] جابهجایی (Translocation)
[18] سندرم کرای دو شا (Cri du Chat Syndrome)
[19] سندرم داون (Down Syndrome)
[20] سندرم ژاکوبسن (Jacobsen Syndrome)
[21] وارونگی (Inversion)
