گاما رو نصب کن!

{{ number }}
اعلان ها
اعلان جدیدی وجود ندارد!
کاربر جدید

جستجو

پربازدیدها: #{{ tag.title }}

میتونی لایو بذاری!
نمونه سوال محتوای آموزشی آزمون آنلاین پرسش و پاسخ درسنامه آموزشی مدرسه‌یاب معلم‌ها

فعالیت سازگارشده: تغییر فعالیت، وسیله یا قانون برای مشارکت ایمن فرد دارای محدودیت حرکتی.

بروزرسانی شده در: 19:39 1405/05/1 مشاهده: 13     دسته بندی: کپسول آموزشی

فعالیت سازگارشده: چگونه تغییر کوچک، مشارکت بزرگ می‌آفریند؟

تغییر دادن وسیله، قانون یا محیط برای اینکه هر دانش‌آموزی بتواند کنار دیگران بازی کند.
چکیده: گاهی یک همکلاسی به دلیل محدودیت حرکتی نمی‌تواند در بعضی بازی‌ها یا فعالیت‌های گروهی شرکت کند. با کمی خلاقیت و تغییر ساده در وسایل، قوانین یا فضای بازی، می‌توانیم همان فعالیت را برای همه‌ی دانش‌آموزان امن و لذت‌بخش کنیم. در این مقاله با سه کلیدواژه‌ی تغییر وسیله، تغییر قانون و تغییر مکان آشنا می‌شویم.

سه راه ساده برای سازگار کردن فعالیت

وقتی می‌خواهیم یک فعالیت را برای فردی که محدودیت حرکتی دارد، مناسب کنیم، سه کار اصلی می‌توانیم انجام دهیم: وسیله‌ی بازی را عوض کنیم، قانون بازی را تغییر دهیم یا جای انجام فعالیت را جور دیگری انتخاب کنیم. این کارها به ما کمک می‌کند که هیچ کسی کنار زمین نماند و همه بتوانند با هم بازی کنند.

نوع تغییر مثال در زندگی مدرسه فایده برای همه
تغییر وسیله به جای توپ کوچک، از توپ بزرگ و نرم استفاده کنیم تا گرفتن آن راحت‌تر باشد. توپ بزرگ برای همه قابل دید و گرفتن است و بازی پرتاب‌کردن را آسان‌تر می‌کند.
تغییر قانون در بازی قایم‌موشک، به جای دویدن، فرد می‌تواند با چرخ‌های خود حرکت کند یا جای او را یک دوست بگیرد. قانون جدید بازی را کندتر نمی‌کند، بلکه به همه فرصت می‌دهد نقش‌های متفاوتی را امتحان کنند.
تغییر مکان به جای زمین چمن، بازی را در حیاط صاف و بدون مانع برگزار کنیم. زمین صاف برای راه رفتن، دویدن یا حرکت با ویلچر ایمن‌تر است و افتادن را کم می‌کند.

مثال‌هایی از کلاس و زنگ ورزش

فرض کن در زنگ هنر، می‌خواهید با گِل یک مجسمه بسازید. دوست شما نمی‌تواند گِل را خوب در دست بگیرد. شما می‌توانید به جای گِلِ معمولی، از خمیر بازی نرم‌تر استفاده کنید یا یک قالب به او بدهید تا با فشار دست، شکل مورد نظرش را درست کند. یا در زنگ ورزش، بازی والیبال دارید. اگر یکی از بچه‌ها نمی‌تواند بلند شود و توپ را بگیرد، می‌توانید قانون را عوض کنید و اجازه دهید او با یک دست توپ را از روی نیمکت به طرف دیگر پرتاب کند. همین تغییر کوچک، باعث می‌شود او هم مثل بقیه، برای تیمش امتیاز بیاورد و حس کند عضوی از گروه است. حتی در کلاس درس هم می‌توانیم سازگاری ایجاد کنیم. مثلاً اگر دوستی در نوشتن مشکل دارد، می‌تواند پاسخ سوالات را با چسباندن برچسب‌های آماده روی دفتر نشان بدهد یا با کمک یک دوست، پاسخ را بگوید و دوستش بنویسد.

نکته: گاهی یک تغییر خیلی ریز، مثل پایین آوردن میز تحریر یا بازتر کردن راهرو، می‌تواند به یک دانش‌آموز با ویلچر کمک کند تا راحت‌تر با بقیه ارتباط برقرار کند.

سه پرسش چالشی درباره‌ی فعالیت سازگارشده

پرسش اول: اگر قانون بازی را عوض کنیم، دیگر آن بازی همان بازی نیست؟
پاسخ: نه، بازی هنوز همان است، فقط شکلی از آن را تغییر داده‌ایم تا همه بتوانند در آن شرکت کنند. مثل این می‌ماند که به جای راست‌گرد، چپ‌گرد برویم، اما هنوز به همان مقصد می‌رسیم.
پرسش دوم: آیا فعالیت سازگارشده فقط به نفع یک نفر است؟
پاسخ: خیر، بیشتر وقت‌ها این تغییرات به همه کمک می‌کند. مثلاً وقتی توپ را بزرگتر می‌کنیم، همه راحت‌تر پرتاب می‌کنند. وقتی زمین را صاف می‌کنیم، همه کمتر می‌افتند. پس سود آن به همه می‌رسد.
پرسش سوم: آیا همیشه باید وسیله یا قانون را تغییر بدهیم؟
پاسخ: نه، گاهی فقط کافی است جای بازی را عوض کنیم. مثلاً به جای سالن ورزشی که پله دارد، از حیاط مدرسه استفاده کنیم. همچنین می‌توانیم نقش‌ها را بین بچه‌ها تقسیم کنیم تا هر کس کاری را انجام بدهد که برایش راحت‌تر است.
در پایان، یادمان باشد که هدف از سازگار کردن فعالیت، حذف کردن یک فرد نیست، بلکه اضافه کردن او به جمع است. وقتی با یک تغییر کوچک، یک دوست را در بازی یا درس مشارکت می‌دهیم، در واقع مهارت بزرگی به نام همدلی را یاد می‌گیریم. هر کسی ممکن است روزی به کمک نیاز داشته باشد. پس با فکر کردن به راه‌های جدید، می‌توانیم محیط مدرسه و زندگی را برای همه‌ی دوستانمان امن‌تر و شیرین‌تر کنیم. همین حالا هم می‌توانی به یک بازی قدیمی فکر کنی و ببینی با چه تغییر ساده‌ای می‌توانی آن را برای همه‌ی بچه‌های کلاس قابل بازی کنی.