گاما رو نصب کن!

{{ number }}
اعلان ها
اعلان جدیدی وجود ندارد!
کاربر جدید

جستجو

پربازدیدها: #{{ tag.title }}

میتونی لایو بذاری!
نمونه سوال محتوای آموزشی آزمون آنلاین پرسش و پاسخ درسنامه آموزشی مدرسه‌یاب معلم‌ها

میراث جهانی و میراث تاریخی ملی: آثار ثبت‌شده با ارزش جهانی یا ملی که باید حفاظت شوند.

بروزرسانی شده در: 23:37 1405/03/31 مشاهده: 82     دسته بندی: کپسول آموزشی

میراث جهانی و میراث تاریخی ملی

گنجینه‌های گذشته، هویت امروز و امانت برای فردا
چکیده: میراث، یادگاری از نیاکان ماست که به دو دستهٔ جهانی و ملی بخش می‌شود. آثار جهانی برای همهٔ مردم زمین ارزش دارند، مانند تخت‌جمشید. آثار ملی، میراث ویژهٔ کشور ما هستند، مانند کاخ گلستان. حفاظت از این آثار، یعنی نگهداری از خاطرات، هویت و فرهنگ ما برای نسل‌های آینده. هویت فرهنگ مسئولیت

دو گونه میراث: جهانی و ملی

میراث تاریخی، به دو گروه بزرگ بخش می‌شود: میراث جهانی و میراث ملی. میراث جهانی، آن دسته از آثار باستانی و طبیعی هستند که آن‌قدر برای همهٔ مردم کرهٔ زمین ارزشمندند که سازمان یونسکو از آنها نگهداری می‌کند. برای نمونه، تخت‌جمشید در شیراز، یک اثر جهانی است که هر ساله گردشگران بسیاری از کشورهای گوناگون برای دیدن آن به ایران می‌آیند.

در برابر، میراث ملی، آثاری هستند که برای کشور ما اهمیت ویژه‌ای دارند و هویت و فرهنگ ایرانی را به ما نشان می‌دهند. مانند کاخ گلستان در تهران یا مسجد جامع اصفهان که هر کدام، بخشی از تاریخ و هنر این سرزمین را در خود جای داده‌اند. فرق این دو در این است که یک اثر جهانی، برای تمام مردم دنیا اهمیت دارد، اما یک اثر ملی، بیشتر برای ما ایرانیان ارزشمند است.

ویژگی‌ها میراث جهانی میراث ملی
اهمیت برای همهٔ مردم دنیا ارزشمند است. برای مردم یک کشور ویژه اهمیت دارد.
نمونه تخت‌جمشید، چغازنبیل کاخ گلستان، پل خواجو
نگاهبان یونسکو و کشور میزبان سازمان میراث فرهنگی کشور

میراث در زندگی روزمرهٔ ما

شاید فکر کنید که میراث تاریخی، تنها در موزه‌ها یا شهرهای دور پیدا می‌شود، اما این گونه نیست! بسیاری از این آثار، درست در همسایگی ما قرار دارند. برای نمونه، اگر در یک سفر خانوادگی به اصفهان بروید، میدان نقش‌جهان را می‌بینید که یک اثر جهانی است. یا شاید در محلهٔ خودتان، یک خانهٔ قدیمی با گچ‌بری‌های زیبا یا یک حمام تاریخی وجود داشته باشد که بخشی از میراث ملی شهر شما به شمار می‌رود.

حتی زمانی که در کتاب‌های درسی، دربارهٔ شاه‌نامهٔ فردوسی یا نقش‌های اسلیمی روی کاشی‌های مسجدها می‌خوانید، در حال آشنایی با میراث ناملموس هستیم. میراث فقط سنگ و آجر نیست؛ بلکه داستان‌ها، آواها، آیین‌ها و حتی غذاهای محلی هم بخشی از این گنجینه هستند. مثلاً عید نوروز که هر سال جشن می‌گیریم، یک میراث ناملموس جهانی است که به ثبت رسیده.

نکته: حفاظت از میراث، تنها کار بزرگ‌ترها نیست. ما هم می‌توانیم با یادگیری دربارهٔ آنها، به دیگران بگوییم و از تخریبشان جلوگیری کنیم.

پرسش و پاسخ دربارهٔ میراث

پرسش: چرا باید از یک اثر باستانی که خیلی قدیمی است، نگهداری کنیم؟

پاسخ: این آثار مانند یک آلبوم عکس از زندگی پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌های ما هستند. با دیدن آنها، می‌فهمیم که نیاکانمان چگونه زندگی می‌کردند، چه چیزهایی می‌ساختند و به چه چیزهایی افتخار می‌کردند. اگر آنها را نگه نداریم، بخشی از هویت خود را از دست می‌دهیم.

پرسش: چه فرقی بین یک بنای ثبت‌شده و یک بنای قدیمی عادی وجود دارد؟

پاسخ: یک بنای ثبت‌شده، زیر چتر حمایت قانونی قرار دارد. یعنی اگر کسی به آن آسیب بزند، مجازات می‌شود. همچنین برای مرمت و نگهداری آن، بودجه و برنامهٔ ویژه‌ای در نظر گرفته می‌شود. اما یک بنای قدیمی که ثبت نشده، ممکن است به مرور زمان تخریب شود یا تغییر کند.

پرسش: آیا فقط ساختمان‌ها و مجسمه‌ها میراث هستند؟

پاسخ: نه! میراث، انواع گوناگونی دارد. بعضی از آنها میراث ملموس هستند مانند بناها، اشیای تاریخی و آثار هنری. بعضی دیگر میراث ناملموس هستند مانند موسیقی محلی، قصه‌های قدیمی، مهارت‌های پخت نان یا آیین‌های عروسی که از نسلی به نسل دیگر رسیده‌اند.

جمع‌بندی

میراث تاریخی، چه جهانی و چه ملی، سرمایهٔ ارزشمندی است که وظیفهٔ نگهداری از آن بر دوش همهٔ ماست. این آثار، نه تنها گذشته را به ما نشان می‌دهند، بلکه به ما می‌آموزند که چگونه از فرهنگ و هویت خود محافظت کنیم. با شناخت و احترام به این گنجینه‌ها، می‌توانیم آنها را سالم به دست کودکان و نوه‌های خود برسانیم. پس بیایید از همین امروز، با دقت به بناهای قدیمی شهرمان نگاه کنیم و دربارهٔ آنها بیشتر بدانیم.