گاما رو نصب کن!

{{ number }}
اعلان ها
اعلان جدیدی وجود ندارد!
کاربر جدید

جستجو

پربازدیدها: #{{ tag.title }}

میتونی لایو بذاری!
نمونه سوال محتوای آموزشی آزمون آنلاین پرسش و پاسخ درسنامه آموزشی مدرسه‌یاب معلم‌ها

فرودگاه: محل فرود و پرواز هواپیماها

بروزرسانی شده در: 18:39 1405/03/30 مشاهده: 26     دسته بندی: کپسول آموزشی

فرودگاه: محل فرود و پرواز هواپیماها

آشنایی با بخش‌های گوناگون فرودگاه و نقش هر کدام در سفر هوایی
فرودگاه جایی است که هواپیماها در آن به آسمان می‌روند و دوباره به زمین بازمی‌گردند. این م

فرودگاه: محل فرود و پرواز هواپیماها

آشنایی با بخش‌های گوناگون فرودگاه و نقش هر کدام در سفر هوایی
فرودگاه جایی است که هواپیماها در آن به آسمان می‌روند و دوباره به زمین بازمی‌گردند. این مکان بزرگ و پرجنب‌وجوش مانند یک شهر کوچک است و بخش‌های گوناگونی دارد. در این مقاله با سه بخش اصلی فرودگاه، کاربرد آن در زندگی روزمره و پاسخ به چند پرسش چالشی آشنا می‌شوید.

سه بخش اصلی فرودگاه

فرودگاه را می‌توان به سه بخش بزرگ و مهم تقسیم کرد که هر کدام کار ویژه‌ای دارند. نخست سالن رفتن مسافران است که به آن ترمینال خروجی هم می‌گویند. در این بخش، مسافر پس از رسیدن، بار خود را تحویل می‌دهد، بلیت را نشان می‌دهد و سپس به قسمت امنیت می‌رود. پس از رد شدن از بازرسی، نوبت به سالن انتظار می‌رسد. اینجا جایی است که مسافران تا هنگام پرواز، در آن می‌نشینند، غذا می‌خورند یا از فروشگاه‌های کوچک خرید می‌کنند. سرانجام از راه پله یا پل هوایی سوار هواپیما می‌شوند.

دومین بخش مهم، سالن ورود مسافران یا ترمینال ورودی است. این قسمت برای کسانی است که تازه با هواپیما به شهر دیگری رسیده‌اند. در این سالن، مسافران پس از پیاده شدن از هواپیما، به سمت گمرک و بازرسی می‌روند و سپس بار خود را از نوار گردان تحویل می‌گیرند. آخرین بخش، باندهای پرواز و تاکسی‌وی هستند. باند جاده‌ی بلندی است که هواپیما برای بلند شدن و نشستن از آن استفاده می‌کند. تاکسی‌وی هم راهی است که هواپیما را از باند به سالن یا برعکس می‌برد.

نکته: فرودگاه‌های بزرگ ممکن است دو یا چند باند داشته باشند تا چند هواپیما بتوانند همزمان بنشینند یا بلند شوند، درست مانند چند خطی که در یک خیابان اصلی وجود دارد.

فرودگاه در زندگی روزمره

شاید شما هم یک روز با خانواده‌تان برای سفر به فرودگاه رفته باشید. وقتی به آنجا می‌رسید، نخستین چیزی که می‌بینید، تابلوی بزرگی است که زمان پروازها را نشان می‌دهد. بعد از آن، باید به میز پذیرش بروید تا بارتان را وزن کنند و بلیت را چک کنند. اینجا مانند صف نان‌وایی است که همه منتظر نوبت خود هستند. پس از آن، نوبت به بازرسی امنیتی می‌رسد که در آن کیف‌ها از دستگاه ایکس‌ری رد می‌شوند و مسافران هم از درگاه‌های فلزیاب عبور می‌کنند.

اگر فرودگاه بزرگ باشد، ممکن است از اتوبوس یا قطار کوچکی استفاده کنید تا شما را به هواپیما برسانند. بسیاری از فرودگاه‌ها فروشگاه‌های کوچکی دارند که می‌توانید از آنها خوراکی، کتاب یا اسباب‌بازی بخرید. همچنین جایگاه‌های ویژه‌ای برای نشستن و تماشای پرواز هواپیماها وجود دارد که تماشای آن بسیار لذت‌بخش است. همه‌ی این کارها نشان می‌دهد که فرودگاه فقط یک جای ساده نیست، بلکه یک مرکز پر از فعالیت و برنامه‌ریزی است.

ویژگی سالن خروج سالن ورود
کار اصلی فرستادن مسافر به پرواز پذیرش مسافران تازه‌رسیده
مراحل اصلی تحویل بار، بازرسی، انتظار پیاده شدن، گرفتن بار، خروج
حس و حال مسافران هیجان و اندکی نگرانی خستگی و خوشحالی از رسیدن

پرسش و پاسخ‌های چالشی

پرسش نخست

چرا هواپیماها در شب هم می‌توانند بنشینند و بلند شوند؟

فرودگاه در شب مانند روز فعال است، زیرا باندهای پرواز چراغ‌های رنگی ویژه‌ای دارند. چراغ‌های سفید و سبز لبه‌های باند را نشان می‌دهند و چراغ‌های قرمز پایان باند را مشخص می‌کنند. خلبان با کمک این چراغ‌ها و دستگاه‌های ناوبری، مسیر را در تاریکی هم به خوبی می‌بیند.

پرسش دوم

چرا قبل از پرواز باید وسایل را بازرسی کنند؟

بازرسی امنیتی برای جلوگیری از بردن وسایل خطرناک به هواپیماست. وسایلی مانند چاقو، مایعات زیاد یا مواد آتش‌زا در کابین هواپیما ممنوع هستند. این کار مانند قوانین مدرسه است که برای ایمنی همه باید رعایت شوند تا پرواز بی‌خطری داشته باشیم.

پرسش سوم

اگر هواپیما دیر برسد، مسافران چه می‌کنند؟

وقتی پروازی تأخیر دارد، مسافران در سالن انتظار می‌مانند. آنها ممکن است کتاب بخوانند، با دوستانشان حرف بزنند یا از فروشگاه‌های فرودگاه خرید کنند. گاهی هم شرکت هواپیمایی به آنها خوراکی یا نوشیدنی می‌دهد تا زمان انتظار کوتاه‌تر و خوش‌تر بگذرد.

فرودگاه مانند دروازه‌ای به سوی شهرهای دیگر است. با شناخت بخش‌های گوناگون آن، سفر هوایی برای ما آسان‌تر و لذت‌بخش‌تر می‌شود. پس اگر یک روز به فرودگاه رفتید، با دقت به اطراف نگاه کنید و ببینید هر قسمت چه کاری انجام می‌دهد؛ این گونه می‌توانید بهترین مسافر باشید.
کان بزرگ و پرجنب‌وجوش مانند یک شهر کوچک است و بخش‌های گوناگونی دارد. در این مقاله با سه بخش اصلی فرودگاه، کاربرد آن در زندگی روزمره و پاسخ به چند پرسش چالشی آشنا می‌شوید.

سه بخش اصلی فرودگاه

فرودگاه را می‌توان به سه بخش بزرگ و مهم تقسیم کرد که هر کدام کار ویژه‌ای دارند. نخست سالن رفتن مسافران است که به آن ترمینال خروجی هم می‌گویند. در این بخش، مسافر پس از رسیدن، بار خود را تحویل می‌دهد، بلیت را نشان می‌دهد و سپس به قسمت امنیت می‌رود. پس از رد شدن از بازرسی، نوبت به سالن انتظار می‌رسد. اینجا جایی است که مسافران تا هنگام پرواز، در آن می‌نشینند، غذا می‌خورند یا از فروشگاه‌های کوچک خرید می‌کنند. سرانجام از راه پله یا پل هوایی سوار هواپیما می‌شوند.

دومین بخش مهم، سالن ورود مسافران یا ترمینال ورودی است. این قسمت برای کسانی است که تازه با هواپیما به شهر دیگری رسیده‌اند. در این سالن، مسافران پس از پیاده شدن از هواپیما، به سمت گمرک و بازرسی می‌روند و سپس بار خود را از نوار گردان تحویل می‌گیرند. آخرین بخش، باندهای پرواز و تاکسی‌وی هستند. باند جاده‌ی بلندی است که هواپیما برای بلند شدن و نشستن از آن استفاده می‌کند. تاکسی‌وی هم راهی است که هواپیما را از باند به سالن یا برعکس می‌برد.

نکته: فرودگاه‌های بزرگ ممکن است دو یا چند باند داشته باشند تا چند هواپیما بتوانند همزمان بنشینند یا بلند شوند، درست مانند چند خطی که در یک خیابان اصلی وجود دارد.

فرودگاه در زندگی روزمره

شاید شما هم یک روز با خانواده‌تان برای سفر به فرودگاه رفته باشید. وقتی به آنجا می‌رسید، نخستین چیزی که می‌بینید، تابلوی بزرگی است که زمان پروازها را نشان می‌دهد. بعد از آن، باید به میز پذیرش بروید تا بارتان را وزن کنند و بلیت را چک کنند. اینجا مانند صف نان‌وایی است که همه منتظر نوبت خود هستند. پس از آن، نوبت به بازرسی امنیتی می‌رسد که در آن کیف‌ها از دستگاه ایکس‌ری رد می‌شوند و مسافران هم از درگاه‌های فلزیاب عبور می‌کنند.

اگر فرودگاه بزرگ باشد، ممکن است از اتوبوس یا قطار کوچکی استفاده کنید تا شما را به هواپیما برسانند. بسیاری از فرودگاه‌ها فروشگاه‌های کوچکی دارند که می‌توانید از آنها خوراکی، کتاب یا اسباب‌بازی بخرید. همچنین جایگاه‌های ویژه‌ای برای نشستن و تماشای پرواز هواپیماها وجود دارد که تماشای آن بسیار لذت‌بخش است. همه‌ی این کارها نشان می‌دهد که فرودگاه فقط یک جای ساده نیست، بلکه یک مرکز پر از فعالیت و برنامه‌ریزی است.

ویژگی سالن خروج سالن ورود
کار اصلی فرستادن مسافر به پرواز پذیرش مسافران تازه‌رسیده
مراحل اصلی تحویل بار، بازرسی، انتظار پیاده شدن، گرفتن بار، خروج
حس و حال مسافران هیجان و اندکی نگرانی خستگی و خوشحالی از رسیدن

پرسش و پاسخ‌های چالشی

پرسش نخست

چرا هواپیماها در شب هم می‌توانند بنشینند و بلند شوند؟

فرودگاه در شب مانند روز فعال است، زیرا باندهای پرواز چراغ‌های رنگی ویژه‌ای دارند. چراغ‌های سفید و سبز لبه‌های باند را نشان می‌دهند و چراغ‌های قرمز پایان باند را مشخص می‌کنند. خلبان با کمک این چراغ‌ها و دستگاه‌های ناوبری، مسیر را در تاریکی هم به خوبی می‌بیند.

پرسش دوم

چرا قبل از پرواز باید وسایل را بازرسی کنند؟

بازرسی امنیتی برای جلوگیری از بردن وسایل خطرناک به هواپیماست. وسایلی مانند چاقو، مایعات زیاد یا مواد آتش‌زا در کابین هواپیما ممنوع هستند. این کار مانند قوانین مدرسه است که برای ایمنی همه باید رعایت شوند تا پرواز بی‌خطری داشته باشیم.

پرسش سوم

اگر هواپیما دیر برسد، مسافران چه می‌کنند؟

وقتی پروازی تأخیر دارد، مسافران در سالن انتظار می‌مانند. آنها ممکن است کتاب بخوانند، با دوستانشان حرف بزنند یا از فروشگاه‌های فرودگاه خرید کنند. گاهی هم شرکت هواپیمایی به آنها خوراکی یا نوشیدنی می‌دهد تا زمان انتظار کوتاه‌تر و خوش‌تر بگذرد.

فرودگاه مانند دروازه‌ای به سوی شهرهای دیگر است. با شناخت بخش‌های گوناگون آن، سفر هوایی برای ما آسان‌تر و لذت‌بخش‌تر می‌شود. پس اگر یک روز به فرودگاه رفتید، با دقت به اطراف نگاه کنید و ببینید هر قسمت چه کاری انجام می‌دهد؛ این گونه می‌توانید بهترین مسافر باشید.