ازیرا: زیرا که، برای اینکه

راز «زیرا» در جمله: چرا و برای چه؟

زیرا و برای اینکه یعنی چه؟

گاهی در جمله می‌گوییم: «دیروز به کتابخانه رفتم، زیرا می‌خواستم کتاب جدید برادرم را پیدا کنم.» این «زیرا» به ما می‌گوید چرا کسی به کتابخانه رفته است. «برای اینکه» هم همین کار را می‌کند. مثلاً: «ناهارم را تند تند خوردم، برای اینکه وقت بازی طناب‌کشی را از دست ندهم.» هر دو کلمه، ۱ کار مهم انجام می‌دهند: دلیل آوردن.

به این دو، «حرف‌ربط» می‌گوییم؛ چون جمله را به دلیلی که پشت آن است وصل می‌کنند. اگر «زیرا» نباشد، جملهٔ ما یک خبر خشک و خالی است. اما با «زیرا»، جمله جان می‌گیرد و شنونده می‌فهمد قصد ما چه بوده است.

یک روز پر از «چرا» با زیرا و برای اینکه

بیا یک روز عادی مدرسه را تصور کنیم. صبح که از خواب بیدار می‌شوی، مادرت می‌پرسد: «چرا امروز زودتر آماده شدی؟» تو جواب می‌دهی: «زیرا می‌خواهم قبل از زنگ اول با دوستم سارا تمرین دیکته کنم.» در راه مدرسه، دوستت می‌پرسد: «چرا کوله‌پشتی‌ات اینقدر سنگین است؟» می‌گویی: «برای اینکه امروز هم کتاب علوم داریم، هم کتاب ریاضی و هم دفتر مشق.» در کلاس، معلم می‌پرسد: «چرا درختان در پاییز برگشان را می‌ریزند؟» تو با خیال راحت پاسخ می‌دهی: «زیرا کم شدن آب و نور باعث می‌شود درخت انرژی خود را ذخیره کند.» ببین! هر جا پرسش «چرا» هست، پاسخ آن با «زیرا» یا «برای اینکه» شروع می‌شود یا در میانهٔ جمله می‌آید.

سه پرسش و پاسخ چالشی