هنرمند چون آتش؛ هر چه بخواهند کم شود، باز شعله میکشد
آتش را خاموش نمیشود؛ هنرمند را ناامید نمیتوان کرد
گاهی شاید فکر کنی یک آتش کوچک به راحتی خاموش میشود. اما اگر بادی بوزد یا شاخهٔ خشکی روی آن بیفتد، دوباره زبانه میکشد. انسان هنرمند و با فضیلت هم همین گونه است. شاید گاهی کسی به کارش توجه نکند، یا حتی او را مسخره کند. با این حال، اگر او راستین و درستکار باشد، فروغش دوباره پیدا میشود.
مثلاً فرض کن در کلاس درس، دانشآموزی خوشخط و بامنش است. یک روز معلم ناخواسته نمرهٔ کمتری به او بدهد. شاید ناراحت شود، اما همین که باز دفترش را مرتب مینویسد و به دیگران کمک میکند، همه دوباره او را میبینند. این فروغ مثل آتش از درونش میجوشد. آتش هرگز نمیگوید: «من تمام شدم.» انسان با فضیلت هم هرگز دست از نیکی برنمیدارد.
| ویژگی | در آتش | در انسان هنرمند و بافضیلت |
|---|---|---|
| فروغ درونی | شعله همیشه زنده است | استعداد و نیک رفتاری درونش هست |
| واکنش به سختی | با باد یا هیزم داغتر میشود | با تشویق یا تلاش بیشتر میدرخشد |
| شناخته شدن | همه در تاریکی آتش را میبینند | مردم خوبی او را دیر یا زود میبینند |
در زندگی روزمرهٔ تو چه نمونههایی دیده میشود؟
حتماً در مدرسه یا محلهٔ خودت دانشآموزی را دیدهای که نقاشی قشنگی میکشد، یا شعر خوبی میگوید، یا همیشه به بچههای کوچکتر کمک میکند. گاهی شاید کسی به او نگوید «چه هنرمندی» اما پس از مدتی، همه او را میشناسند. یکی از همکلاسیهای من به نام علی همیشه دفتر مشقش را مرتب نگه میداشت. روزی دفترش را گم کرد. ناراحت شد، اما از اول شروع کرد به نوشتن با همان خط خوش و پشتکار. معلم آن موضوع را در جمع تعریف کرد و همه فهمیدند علی چقدر بااراده است. آتش درون علی خاموش نشد.
یا مثلاً در زنگ ورزش، بچهای که در بازی منصف است و تقلب نمیکند، حتی اگر تیمش ببازد، باز هم همه به او احترام میگذارند. این همان فضیلت است. مردم آدم درستکار را مثل فروغ آتش در شب میبینند. پس هر کدام از ما اگر کاری را از روی راستی و استعداد انجام دهیم، دیر یا زود شناخته میشویم، درست مثل آتشی که هرچه سعی کنند کم شود، باز هم شعلهور میگردد.
سه پرسش چالشی برای روشنتر شدن موضوع
پاسخ: بله. آتش اگر در جنگل باشد و کسی نبیند، باز هم گرما و نور دارد. انسان با فضیلت هم حتی اگر تشویق نشود، خوبیهایش را انجام میدهد. یک روز کسی میبیند و از او الهام میگیرد. در کتابهای درسی خواندهایم که «هر نیکی پاداشی دارد» هر چند دیر.
پاسخ: آتش اگر به کلی خاموش شود، دیگر آتش نیست. اما آدم اگر یک بار ناامید شود، هنوز هم میتواند دوباره شعلهور شود. نمونهٔ آن دانشآموزی است که در امتحان نمرهٔ بد میگیرد، اما از آن به بعد بیشتر درس میخواند. بسیاری از هنرمندان بزرگ چند بار شکست خوردند، ولی باز هم ماندند و مردم آنها را شناختند.
پاسخ: نه. «فضیلت» یعنی خوب بودن، راست گفتن، به دیگران کمک کردن. همهٔ ما میتوانیم مهربان باشیم، حرف دیگران را گوش دهیم، در کار گروهی شرکت کنیم. اینها هم فروغ خودشان را دارند. مثلاً دانشآموزی که هر روز کیسهٔ زبالهٔ حیاط مدرسه را جمع میکند، خیلی زود در چشم همه میدرخشد.
آتش هر چه بخواهند کم شود، باز دوباره شعله میکشد. انسان باهنر و فضیلت نیز همین گونه است. اگر پشتکار داشته باشد و از خوبی کردن دست نکشد، مردم او را میشناسند. فراموش نکن که تو هم میتوانی آن فروغ را درون خودت پرورش دهی. فقط کافی است مثل آتش کوچکی باشی که هر شب، روشنتر از شب قبل میدرخشد.