گاما رو نصب کن!

{{ number }}
اعلان ها
اعلان جدیدی وجود ندارد!
کاربر جدید

جستجو

پربازدیدها: #{{ tag.title }}

میتونی لایو بذاری!
نمونه سوال محتوای آموزشی آزمون آنلاین پرسش و پاسخ درسنامه آموزشی مدرسه‌یاب معلم‌ها

افق: کناره و کرانهٔ آسمان، خط تقاطع زمین و آسمان

بروزرسانی شده در: 14:06 1405/03/17 مشاهده: 64     دسته بندی: کپسول آموزشی

افق: کناره و کرانهٔ آسمان

جایی که زمین به آسمان می‌رسد؛ خطی دیدنی و روزمره
چکیده: در این مقاله می‌خوانیم که «افق» چیست و چرا همیشه آن را می‌بینیم. با سه کلیدواژهٔ خط دید، جایی که زمین و آسمان به هم می‌رسند و دورترین نقطهٔ قابل دیدن آشنا می‌شویم. همچنین می‌فهمیم چرا وقتی بلند می‌شویم، افق دورتر دیده می‌شود.

افق کجاست؟ دو نوع اصلی آن

افق یعنی جایی که به نظر می‌رسد زمین تمام می‌شود و آسمان شروع می‌گردد. شاید فکر کنید آن خط واقعاً روی زمین کشیده شده، اما این طور نیست. افق یک خط دید است، نه یک خط حقیقی. دو نوع افق را در زندگی روزمره می‌بینیم:

نوع افق توضیح ساده مثال برای دانش‌آموز
افق ریاضی (هندسی) خطی که اگر زمین کاملاً صاف و بدون مانع باشد، می‌بینیم. در وسط یک بیابان بزرگ یا روی دریا که هیچ کوه و درختی جلوی چشم را نگیرد.
افق دید (ظاهری) همان خطی که هر روز در شهر، کوهستان یا کنار دریا می‌بینیم. وقتی پشت پنجرهٔ اتاقت به ساختمان‌های دور نگاه می‌کنی، جایی که آسمان پشت بام ساختمان‌ها تمام می‌شود.

نکتهٔ جالب این است که هر چه بالاتر برویم، افق دورتر دیده می‌شود. مثلاً وقتی در طبقهٔ سوم ساختمان هستی، افق را دورتر از وقتی می‌بینی که در حیاط مدرسه ایستاده‌ای.

افق در زندگی روزمرهٔ تو

هر روز بدون اینکه توجه کنی، از افق استفاده می‌کنی. وقتی توپت را آنقدر پرتاب می‌کنی که در دوردست گم می‌شود، تقریباً به سمت افق رفته. یا هنگامی که سوار ماشین یا اتوبوس هستی و به پنجره نگاه می‌کنی، درختان و تیرهای برق نزدیک به سرعت از کنار می‌روند اما کوه‌های دوردست نزدیک افق آرام حرکت می‌کنند. این تفاوت حرکت به خاطر نزدیکی یا دوری از افق است.

نکته: اگر در کنار دریا بایستی، جایی که آب دریا به آسمان می‌چسبد، همان افق است. ملوانان و کاپیتان‌ها از همین خط برای هدایت کشتی استفاده می‌کنند. آن‌ها می‌دانند هر چیزی که از افق پایین‌تر باشد پشت کرهٔ زمین پنهان می‌شود.

حتی در هنر و نقاشی هم خط افق خیلی مهم است. نقاش‌ها برای اینکه ببینند کوه‌ها را کجای بوم بکشند، اول خط افق را رسم می‌کنند. اگر دقت کنی، در کتاب‌های درسی علوم یا جغرافی، عکس‌هایی که از زمین گرفته شده خط منحنیِ افق را نشان می‌دهد.

سه پرسش چالشی دربارهٔ افق

پرسش یک: آیا می‌شود تا ابد به سمت افق راه برویم و به آن برسیم؟
پاسخ: نه، هر چه جلوتر بروی، افق هم از تو دورتر می‌شود. زیرا افق یک خط واقعی روی زمین نیست، بلکه خط دید توست. مثل رنگین‌کمان که هر چه به آن نزدیک می‌شوی، عقب‌تر می‌رود.
پرسش دو: چرا در بیابان گاهی فکر می‌کنیم آب در افق است؟
پاسخ: این پدیده سراب نام دارد. هوای داغ نزدیک زمین مثل یک آینه عمل می‌کند و تصویر آسمان را در افق نشان می‌دهد. مغز ما فکر می‌کند آن انعکاس، آب است. پس آنچه در افق بیابان می‌بینی همیشه حقیقت ندارد.
پرسش سه: اگر در یک فضانوردی و بالای کرهٔ زمین باشی، افق چه شکلی است؟
پاسخ: از بالای جو زمین، افق به صورت یک کمان (قوس) دیده می‌شود، نه خط راست. چون زمین گرد است و تو از بالای آن نگاه می‌کنی. فضانوردان این قوس آبیِ زیبا را در عکس‌هایشان نشان داده‌اند.
آنچه از این مقاله به خاطر می‌سپاریم:
افق مرز دیدنی میان زمین و آسمان است، نه خطی که روی زمین کشیده شده باشد. هر چه بلندی چشم بالاتر رود، افق دورتر می‌رود. دریا، بیابان، شهر و حتی آسمان‌خراش‌ها همیشه خط افق دارند. ما با دقت به افق می‌توانیم چیزهای زیادی دربارهٔ گردی زمین، فاصله و حتی توهم نوری مثل سراب یاد بگیریم. پس دفعهٔ بعد که خورشید را در افق دیدی که غروب می‌کند، به این خط نامرئی اما همیشگی سلام کن.