کوه به کوه نمیرسد، آدم به آدم میرسد
معنی اصلی ضربالمثل: چرا کوهها به هم نمیرسند، ولی آدمها میرسند؟
کوهها بسیار بزرگ و سنگین هستند و هیچکدام نمیتوانند جابهجا شوند تا به کوه دیگر برسند. سالها و قرنها میگذرد، ولی یک کوه هرگز از جای خود تکان نمیخورد. اما انسانها این گونه نیستند. ما میتوانیم قدم برداریم، سوار اتوبوس یا ماشین شویم، تلفن بزنیم، نامه بنویسیم یا پیام بدهیم. به همین دلیل است که میگویند: «کوه به کوه نمیرسد، آدم به آدم میرسد»؛ یعنی همیشه امکان دیدار دوباره وجود دارد، حتی اگر مدت زیادی از هم دور بودهایم.
| ویژگی | کوه | انسان |
|---|---|---|
| قدرت جابهجایی | ندارد (میلیونها سال ثابت است) | دارد (میتواند راه برود، سفر کند) |
| ارتباط با دیگران | هیچ ارتباطی ندارد | میتواند تلفن بزند، نامه بنویسد یا دیدار کند |
| گذشت زمان | هیچ تغییری در جای آن ایجاد نمیکند | هر روز فرصت تازهای برای دیدار پیش میآید |
چند مثال از زندگی روزمرهٔ خودت
فرض کن دوست صمیمیات به شهر دیگری نقل مکان کرده است. اول خیلی ناراحت میشوی و فکر میکنی دیگر هیچوقت او را نخواهی دید. اما این ضربالمثل به تو یادآوری میکند که «آدم به آدم میرسد». شاید تابستان پیشرو خانوادهات به آن شهر سفر کنند و بتوانی با دوستت دیدار کنی. یا شاید او برای عید به شهر شما برگردد. نمونهٔ دیگر: گاهی در مدرسه با همکلاسیات قهر میکنی و فکر میکنی دیگر هیچوقت با هم حرف نمیزنید. ولی روز بعد در زنگ تفریح یا در حیاط مدرسه اتفاقی به هم میخورید و دعوا را فراموش میکنید. حتی نمونهٔ سادهتر: مادربزرگت در روستا زندگی میکند. تو او را فقط در بعضی تعطیلات میبینی. ولی میدانی که باز هم به دیدنش خواهی رفت، چون آدمها همیشه راهی برای رسیدن به هم پیدا میکنند.
سه پرسش و پاسخ چالشی
پرسش ۱: آیا همیشه همهٔ آدمها میتوانند به هم برسند؟ مثلاً کسی که در کشور دیگری زندگی میکند.
پاسخ: رسیدن فقط به معنی دیدار رو در رو نیست. گاهی از راه نامه، تلفن، پیام صوتی یا تصویری نیز میتوان «رسید». حتی اگر کسی خیلی دور باشد، باز هم راه ارتباطی وجود دارد. پس باز هم ضربالمثل درست است.
پرسش ۲: چرا ضربالمثل از کوه مثال زده است؟ مگر کوه ضرر دارد؟
پاسخ: کوه نماد چیزی است که نمیتواند حرکت کند، تغییر کند یا اراده داشته باشد. این مثال نشان میدهد که اگر مثل کوه باشی و هیچ تلاشی نکنی، هیچ کس به تو نمیرسد و تو هم به کسی نمیرسی. ولی انسان میتواند اراده کند و قدم بردارد.
پرسش ۳: اگر کسی نخواهد ما را ببیند، باز هم آدم به آدم میرسد؟
پاسخ: مفهوم اصلی ضربالمثل دربارهٔ امکان دیدار است، نه اجبار. اگر هر دو طرف کمی تلاش کنند، دیدار شدنی است. اما اگر یک نفر کاملاً نخواهد، آن هم انتخاب اوست. با این حال، در زندگی روزمره بیشتر آدمها دوست دارند دوباره همدیگر را ببینند.
نتیجهٔ شیرین
پس هر وقت دلت برای کسی تنگ شد یا فکر کردی دیگر او را نمیبینی، این ضربالمثل را به یاد بیاور: «کوه به کوه نمیرسد، آدم به آدم میرسد». کوهها هرگز از جایی تکان نمیخورند، ولی ما انسانها پا داریم، اراده داریم و راههای زیادی برای ارتباط پیدا کردن بلدیم. فقط کافی است کمی امیدوار باشیم و قدم اول را برداریم. شاید همین فردا دوست قدیمیات را در کوچه یا در مهمانی خانواده ببینی. پس هیچوقت از دیدار دوباره ناامید نشو.
