محمدحسین بهجت تبریزی (شهریار)
زندگی و راه شاعری شهریار
شهریار در سال ۱۲۸۵ خورشیدی در تبریز به دنیا آمد. نام پدرش حاج میرآقا خشکنابی بود. شهریار از کودکی به شعر و ادب علاقه داشت. او ابتدا در تبریز و سپس در تهران درس خواند و بعدها در رشتهٔ پزشکی تحصیل کرد، اما عشق به شعر و ادبیات باعث شد که پزشکی را رها کند و به شاعری روی بیاورد. شهریار در طول زندگی خود شعرهای زیادی سرود؛ بیشتر شعرهای او در قالب غزل هستند. غزل شعری است که معمولاً دربارهٔ عشق، زیبایی و احساسات انسانی سخن میگوید و مصراعهای آن با هم قافیه میشوند.
| ویژگی | توضیح به زبان ساده |
|---|---|
| غزلهای عاشقانه | شعرهایی دربارهٔ دوست داشتن، دلتنگی و زیباییهای زندگی |
| شعرهای آیینی و مذهبی | مانند شعر معروف «علیای همای رحمت» در مدح امام علی (ع) |
| منظومهٔ ترکی «حیدربابا» | شعری به زبان ترکی دربارهٔ خاطرات کودکی و کوه حیدربابا |
| سادگی و روانی | شعرهایش را حتی بچهها هم میتوانند بفهمند و از آن لذت ببرند |
شعر شهریار در زندگی روزمرهٔ ما
حتماً برای شما هم پیش آمده که وقتی از مادرتان دور میشوید، دلتان برای او تنگ میشود. شهریار شعر معروفی دربارهٔ مادر دارد که میگوید: «آی مادر، تو فرشتهای روی زمین» این شعر به ما یادآوری میکند که قدر مادرانمان را بدانیم. همچنین اگر گاهی در مدرسه نمرهٔ خوبی نمیگیرید یا از چیزی ناراحت میشوید، شعرهای غمگین شهریار به شما میگوید که غم و شادی هر دو بخشی از زندگی هستند. حتی در روزهای شاد مثل جشن تولد یا عید نوروز، میتوانید یکی از شعرهای شاد او را برای دوستانتان بخوانید. شهریار شعرهایش را طوری سروده که انگار با یک دوست صمیمی حرف میزند.
سه پرسش چالشی دربارهٔ شهریار
چرا شهریار با اینکه درس پزشکی خوانده بود، پزشک نشد؟
پاسخ: او عاشق شعر و ادبیات بود. همان طور که بعضی از شما به نقاشی یا فوتبال بیشتر از ریاضی علاقه دارید، شهریار هم حس میکرد شاعری کاری است که با تمام وجود دوستش دارد.所以他 تصمیم گرفت همان کاری را بکند که به آن عشق میورزید.
آیا شهریار فقط شعر فارسی میسرود؟
پاسخ: نه. شهریار به زبان ترکی هم شعرهای بسیار زیبایی دارد. مشهورترین شعر ترکی او «حیدربابا» نام دارد که دربارهٔ خاطرات کودکیاش در دامنهٔ کوهی به نام حیدربابا است. این شعر آنقدر زیباست که خیلی از افراد آن را از بر کردهاند.
چرا میگویند شهریار «حافظ زمانه» بود؟
پاسخ: حافظ شاعر بزرگ قدیم ایران بود که غزلهای بسیار زیبایی سروده است. شهریار هم مانند حافظ در قالب غزل شعر میگفت و شعرهایش به اندازهٔ شعر حافظ شیرین و دلنشین بود. به همین دلیل دوستداران شعر، او را «حافظ زمانه» نامیدند.