گاما رو نصب کن!

{{ number }}
اعلان ها
اعلان جدیدی وجود ندارد!
کاربر جدید

جستجو

پربازدیدها: #{{ tag.title }}

میتونی لایو بذاری!
نمونه سوال محتوای آموزشی آزمون آنلاین پرسش و پاسخ درسنامه آموزشی مدرسه‌یاب معلم‌ها

دایه: پرستار کودک و پرورش‌دهنده

بروزرسانی شده در: 21:47 1405/03/10 مشاهده: 38     دسته بندی: کپسول آموزشی

دایه: پرستار کودک و پرورش‌دهنده

کسی که هم از کودکان نگهداری می‌کند و هم به رشد و یادگیری آن‌ها کمک می‌نماید
دایه کسی است که از کودک مانند پرستار نگهداری می‌کند، ولی کارش فقط نگهداری نیست. او مانند یک پرورش‌دهنده به کودک کمک می‌کند تا مهارت‌های تازه یاد بگیرد، احساسات خود را بشناسد و با دیگران خوب رفتار کند. در این مقاله با وظیفه‌های دایه، تفاوت او با پرستار معمولی و چند پرسش و پاسخ جالب آشنا می‌شوید.

وظیفه‌های دایه: پرستاری، آموزش و پرورش

دایه فقط به کودک غذا نمی‌دهد یا او را نمی‌خواباند. او سه کار اصلی انجام می‌دهد: پرستاری (رسیدگی به نیازهای بدن مانند گرسنگی، خواب و بهداشت)، آموزش (کمک به یادگیری حرف زدن، نقاشی کشیدن یا بستن دکمه‌ها) و پرورش (کمک به رشد احساسات و اخلاق مانند صبوری کردن و هم‌بازی بودن).

نقش کارهای اصلی مثال از زندگی دانش‌آموز
دایه پرستاری + آموزش (مثل یاد دادن آداب غذا خوردن) + پرورش احساسات وقتی دایه به شما کمک می‌کند هنگام عصبانیت نفس عمیق بکشید، نه فقط مراقب شماست، بلکه پرورش‌دهنده هم هست.
پرستار ساده بیشتر مراقبت از نیازهای روزانه (خواب، خوراک، نظافت) کسی که در مهدکودک فقط به کودکان شیر بدهد و آن‌ها را بخواباند، پرستار است نه دایه.

در زندگی روزمرهٔ دانش‌آموز چه نمونه‌هایی می‌بینیم؟

شاید فکر کنید دایه فقط برای بچه‌های خیلی کوچک است. اما در کلاس ششم و هفتم هم نمونه‌هایی از رفتار دایه را می‌بینید. مثلاً وقتی هم‌کلاسی شما برای اولین بار به مدرسه آمده و از جمع می‌ترسد، اگر کسی به او بگوید «بیا با هم دفتر مشق را باز کنیم» یا «نگران نباش، من هم اول سال می‌ترسیدم»، او در آن لحظه نقش دایه را بازی کرده است. یا زمانی که خواهر یا برادر کوچکتان گریه می‌کند و شما بدون داد زدن، آرام می‌گویید «می‌خواهی اسباب‌بازی‌ات را پیدا کنم؟» شما هم پرورش‌دهندهٔ احساسات او هستید.

در خانواده نیز گاهی پدر، مادر، پدربزرگ یا مادربزرگ نقش دایه را دارند. مثلاً مادر بزرگ قبل از بازی به شما یادآوری می‌کند: «بعد از بازی دست‌هایت را با صابون بشوی» – این یعنی هم نگهداری و هم آموزش بهداشت. یا پدرتان هنگام انجام تکالیف به شما می‌گوید: «اگر به جواب نرسیدی، خشمگین نشو، یک نقشهٔ دیگر بکش» – این یعنی پرورش مهارت حل مسئله.

نکته: دایه بودن فقط کار بزرگ‌ترها نیست. شما هم برای دوست کوچکتر یا خواهر و برادرتان می‌توانید نقش یک پرورش‌دهنده را بازی کنید. کافی است با مهربانی به او یاد بدهید که چگونه احساسش را نام ببرد یا کاری را تازه یاد بگیرد.

پرسش‌های چالشی دربارهٔ دایه

پرسش: آیا دایه می‌تواند جای پدر و مادر را بگیرد؟
پاسخ: نه، هیچ‌کس نمی‌تواند جای پدر و مادر را کاملاً بگیرد. دایه در ساعاتی که خانواده در خانه نیستند از کودک نگهداری و او را پرورش می‌دهد، اما عشق و پیوند ویژه با پدر و مادر برای هر کودکی بی‌نظیر است. دایه یک کمک‌کنندهٔ حرفه‌ای است، نه جایگزین.
پرسش: اگر دایه گاهی سخت‌گیری کند، آیا بد است؟
پاسخ: نه همیشه. یک دایهٔ خوب باید گاهی برای پرورش نظم و مسئولیت‌پذیری سخت‌گیری کند. مثلاً بگوید: «باید اسباب‌بازی‌ها را قبل از ناهار جمع کنی». این سخت‌گیری مهربانانه به کودک کمک می‌کند تا قانون‌پذیر شود. البته سخت‌گیری بی‌دلیل یا همراه با داد زدن کار درستی نیست.
پرسش: آیا یک دانش‌آموز پایهٔ ششم می‌تواند نقش دایه را برای کودک همسایه بازی کند؟
پاسخ: تا حدودی بله، اما نه به تنهایی و برای زمان طولانی. مثلاً می‌توانی نیم ساعت با کودک همسایه نقاشی بکشی و به او یاد بدهی که مداد رنگی‌ها را توی جعبه بچیند. اما کارهای سنگین مثل تنها گذاشتن کودک در خانه یا درست کردن غذای داغ برای او را نباید انجام دهی. برای این کارها حتماً باید یک بزرگتر در نزدیکی باشد.
مرور آنچه خواندیم:
دایه هم پرستار است و هم پرورش‌دهنده. او به کودک کمک می‌کند تا غذا بخورد، بخوابد، بهداشت را رعایت کند و از همه مهم‌تر یاد می‌گیرد خشم و ترس خود را مدیریت کند. دایه می‌تواند یک عضو خانواده، یک معلم مهربان یا حتی خود دانش‌آموز بزرگتر برای کوچکتر باشد. مهم‌ترین تفاوت دایه با پرستار ساده در این است که دایه به رشد فکری و عاطفی کودک هم توجه دارد، نه فقط به نیازهای جسمی. اگر روزی شما هم نقش دایه را برای کسی بازی کردید، به یاد داشته باشید که با آرامش حرف بزنید، قانون بگذارید و به احساسهای طرف مقابل احترام بگذارید.