گاما رو نصب کن!

{{ number }}
اعلان ها
اعلان جدیدی وجود ندارد!
کاربر جدید

جستجو

پربازدیدها: #{{ tag.title }}

میتونی لایو بذاری!

بی‌طرف نبودن تصویر: این اصل که تصاویر رسانه‌ای همواره حاوی انتخاب و جهت‌گیری هستند.

بروزرسانی شده در: 12:15 1404/10/16 مشاهده: 10     دسته بندی: کپسول آموزشی

بی‌طرف نبودن تصویر: نگاهی به انتخاب و جهت‌گیری در رسانه

چرا هیچ عکسی در تلویزیون یا فضای مجازی، واقعیت را به‌طور کامل و عینی نشان نمی‌دهد؟
خلاصه: این مقاله به این موضوع می‌پردازد که تصاویر رسانه‌ای همواره نتیجه‌ای از یک فرآیند انتخاب و جهت‌گیری آگاهانه یا ناخودآگاه هستند و هرگز کاملاً بی‌طرفانه نیستند. از زاویه دوربین گرفته تا ویرایش و کادربندی، همه این‌ها بر درک ما از واقعیت تأثیر می‌گذارند. با مثال‌های ملموس از تبلیغات، اخبار و شبکه‌های اجتماعی، سازوکار این انتخاب‌ها و تأثیرشان بر ادراک عمومی را بررسی می‌کنیم.

چرا تصویر بی‌طرف نیست؟ سه عامل کلیدی

وقتی یک عکس در خبری تلویزیونی یا پستی در اینستاگرام می‌بینیم، اغلب فکر می‌کنیم که یک «واقعیت خالص» را مشاهده می‌کنیم. اما حقیقت این است که هر تصویر، حتی قبل از ثبت شدن، تحت تأثیر تصمیماتی است که آن را از بی‌طرفی دور می‌کند. این تصمیمات را می‌توان در سه دسته کلی قرار داد:

عامل تأثیر بر ادراک مخاطب مثال ملموس
انتخاب سوژه1 و کادربندی تعیین می‌کند مخاطب چه چیزی را ببیند و از دیدن چه چیزی محروم شود. این کار توجه را متمرکز می‌کند. عکسی از یک تظاهرات که فقط افراد خشمگین را نشان می‌دهد و افراد آرام حاضر در صحنه را حذف می‌کند.
زاویه دوربین و نورپردازی می‌تواند قدرت، ضعف، بزرگی یا کوچکی سوژه را القا کند. نور شدید می‌تواند حالتی دراماتیک یا مخوف ایجاد کند. فیلمبرداری از یک ورزشکار از زاویه پایین به بالا (Low Angle) تا قدرتمندتر به نظر برسد.
ویرایش و فیلترگذاری پس از تولید رنگ‌ها، کنتراست و حتی محتوا را تغییر می‌دهد تا احساس یا پیام خاصی را تقویت کند. استفاده از فیلترهای غمگین و خاکستری در گزارش یک حادثه ناگوار، یا فیلترهای روشن و شاد برای تبلیغ یک تفریحگاه.

فرمول ساده‌ای برای درک جهت‌گیری تصویر

نکته: می‌توان جهت‌گیری در یک تصویر را حاصل ترکیب چندین انتخاب دانست. به این رابطه ساده توجه کنید:
$I_f = C(S, A, L, E)$
در این رابطه، $I_f$ تصویر نهایی است که ما می‌بینیم. این تصویر، تابعی است از انتخاب‌ها ($C$) که روی چهار متغیر اصلی اعمال می‌شوند: سوژه1 ($S$)، زاویه دوربین ($A$)، نورپردازی ($L$) و ویرایش ($E$). تغییر در هر کدام از این ورودی‌ها، خروجی نهایی و پیام تصویر را تغییر می‌دهد.

شکار لحظه یا ساختن روایت؟ مثال‌هایی از اطراف ما

بیایید با چند مثال ساده از زندگی روزمره، این انتخاب‌ها را بررسی کنیم:

مثال اول: گزارش یک مسابقه فوتبال. تصور کنید دوربین فقط بازیکنی را دنبال می‌کند که در طول بازی اعتراض می‌کند و خطا می‌گیرد، و از بازیکنی که تمام بازی را دویده و پاس‌های خوب داده، تصویری نشان نمی‌دهد. مخاطبی که فقط این تصاویر را دیده، ممکن است فکر کند آن بازیکن فقط «اعصاب‌خردکن» بوده است. اینجا انتخاب سوژه و کادر، روایت خاصی را پیش می‌برد.

مثال دوم: تبلیغات یک رستوران فست‌فود. در تبلیغ، همبرگر بزرگ، خوش‌رنگ و پر از مخلفات نشان داده می‌شود. اما وقتی شما همان محصول را می‌خرید، ممکن است کوچک‌تر و کم‌مایه‌تر باشد. اینجا از نورپردازی حرفه‌ای، زاویه‌ای که غذا را بزرگ‌تر نشان می‌دهد و احتمالاً ویرایش رنگ برای جذاب‌تر کردن استفاده شده است. هدف این انتخاب‌ها، تحریک اشتهای شما و ایجاد انتظاری خاص بوده است.

مثال سوم: پست‌های شبکه‌های اجتماعی دوستان. وقتی صفحه کسی را می‌بینید که فقط تصاویر شاد، سفرهای لوکس و موفقیت‌هایش را منتشر می‌کند، ممکن است فکر کنید زندگی او «کامل» و بی‌دغدغه است. این در حالی است که او انتخاب کرده است فقط بخشی خاص (و اغلب مثبت) از واقعیت زندگی خود را به نمایش بگذارد. این یک جهت‌گیری طبیعی اما مؤثر است.

چگونه یک بیننده هوشمند باشیم؟

حال که می‌دانیم تصاویر بی‌طرف نیستند، چگونه باید با آن‌ها روبه‌رو شویم؟

کار توضیح نمونه سؤال
سؤال کردن همیشه از خود بپرسید چه چیزی خارج از کادر قرار دارد؟ چرا این زاویه خاص انتخاب شده؟ «اگر دوربین را کمی به چپ می‌چرخاندند، چه چیزی در تصویر دیده می‌شد؟»
مقایسه کردن یک رویداد را در رسانه‌های مختلف با تصاویر متفاوت ببینید. تفاوت‌ها بسیار گویا هستند. تصاویر یک خبر خاص در دو سایت خبری مختلف را کنار هم بگذارید و تفاوت کادر و عنوان را ببینید.
توجه به منبع بدانید که هر رسانه یا صفحه‌ای ممکن است اهداف خاصی (تبلیغاتی، سیاسی، شخصی) داشته باشد. «این عکس را چه کسی و با چه هدفی منتشر کرده؟ آیا می‌خواهد مرا متقاعد کند یا فقط اطلاع دهد؟»

اشتباهات رایج و پرسش‌های مهم

پرسش ۱: آیا عکسی که با دوربین موبایل و بدون ویرایش گرفته می‌شود، بی‌طرف است؟
پاسخ: خیر. حتی در این حالت نیز انتخاب‌های مهمی صورت می‌گیرد: چه چیزی را در کادر قرار می‌دهید؟ چه چیزی را حذف می‌کنید؟ از چه زاویه‌ای عکس می‌گیرید؟ (مثلاً از بالا یا هم‌سطح؟). این انتخاب‌ها خود نوعی جهت‌گیری هستند.
پرسش ۲: اشتباه رایج مخاطبان در مواجهه با تصاویر رسانه‌ای چیست؟
پاسخ: بزرگ‌ترین اشتباه، برداشت «حقیقت محض» از یک تصویر منفرد است. بسیاری فکر می‌کنند «دیدن یعنی باور کردن». در حالی که هر تصویر فقط یک نما یا روایت از واقعیت است، نه تمام آن. باید همیشه به یاد داشته باشیم که احتمالاً نماهای دیگری نیز وجود داشته که انتخاب نشده‌اند.
پرسش ۳: آیا این به این معنی است که نباید به هیچ عکسی اعتماد کرد؟
پاسخ: خیر. هدف نفی اعتماد نیست، بلکه تقویت «سواد بصری» است. یعنی مهارت درک، تحلیل و تفسیر تصاویر. باید یاد بگیریم مانند یک کارآگاه، سرنخ‌های موجود در تصویر (و آنچه حذف شده) را بررسی کنیم و تصویر را به عنوان یک «بیان‌گر دیدگاه» ببینیم، نه لزوماً «منعکس‌کننده واقعیت».
جمع‌بندی: تصاویری که هر روز در رسانه‌ها، تبلیغات و شبکه‌های اجتماعی می‌بینیم، آینه‌ای کامل از واقعیت نیستند. آن‌ها محصول یک سری انتخاب هستند: انتخاب درباره سوژه، کادر، زاویه و ویرایش. این انتخاب‌ها، چه عمدی و چه غیرعمدی، جهت و پیام خاصی به تصویر می‌دهند. با درک این اصل که «تصویر بی‌طرف نیست»، می‌توانیم به جای مصرف کنندگان منفعل، به بینندگانی فعال و نقاد تبدیل شویم. دفعه بعد که عکسی دیدید، یک لحظه مکث کنید و بپرسید: «چه چیزی به من نشان داده می‌شود و چه چیزی ممکن است پنهان مانده باشد؟»

پاورقی

1سوژه (Subject): به شخص، شیء یا صحنه اصلی که تمرکز عکس بر روی آن است اشاره دارد.
2ادراک (Perception): فرآیند دریافت، تفسیر و سازمان‌دهی اطلاعات حسی از محیط. در این متن، به معنای درک و برداشت مخاطب از تصویر است.
3روایت (Narrative): داستان یا گزارش مرتبط از رویدادها که تصویر سعی در بیان یا القای آن دارد.
4سواد بصری (Visual Literacy): توانایی درک، تفسیر و ارزیابی پیام‌های بصری و تصاویر.

انتخاب در رسانهزاویه دوربینویرایش تصویرسواد بصریادراک مخاطب