طراحی با کدنویسی چگونه انجام می‌شود؟

طراحی با کدنویسی؛ از خط تا شکل

مختصات، نقطه‌ها و خط‌ها

برای طراحی با کدنویسی، نخست باید بدانیم که صفحه نمایش رایانه مانند یک شبکهٔ بزرگ از نقطه‌های کوچک به نام «پیکسل» است. هر پیکسل جایگاه مشخصی دارد که با دو عدد نشان داده می‌شود: عدد اول برای مکان افقی (چپ و راست) و عدد دوم برای مکان عمودی (بالا و پایین). به این دو عدد، مختصات می‌گویند. برای مثال، نقطهٔ (100, 50) یعنی ۱۰۰ پیکسل از لبهٔ چپ و ۵۰ پیکسل از لبهٔ بالا. با دانستن مختصات، می‌توانیم به رایانه بگوییم خط را از کجا شروع کند و به کجا ختم شود.

برای کشیدن یک خط ساده، از دستور line استفاده می‌شود که باید مختصات نقطهٔ شروع و پایان را به آن بدهیم. مثلاً دستور line(10, 20, 100, 80) یعنی یک خط از نقطهٔ (10, 20) تا (100, 80) بکش. همچنین می‌توان رنگ خط را با دستوری مانند stroke(255, 0, 0) قرمز کنیم. این دستورها به ترتیب اجرا می‌شوند و شکل نهایی را می‌سازند.

از اشکال ساده تا طرح‌های پیچیده

با کنار هم قرار دادن خط‌ها، می‌توان اشکال بسته مانند مثلث، مربع و دایره ساخت. برای هر شکل، دستور ویژه‌ای وجود دارد. برای نمونه، دستور rect برای کشیدن مستطیل به کار می‌رود و باید مختصات گوشهٔ بالا-چپ، پهنای و بلندی آن را بنویسیم. دستور circle نیز مرکز دایره و اندازهٔ شعاع آن را نیاز دارد.

یکی از جذابیت‌های طراحی با کدنویسی، امکان تکرار و تغییر دادن است. با استفاده از حلقه می‌توانیم یک دستور را بارها و بارها با تغییرهای کوچک اجرا کنیم. مثلاً با یک حلقه، می‌توانیم ۱۰۰ دایره با اندازه‌های گوناگون در جای‌های مختلف صفحه بکشیم. این کار با دست کشیدن تقریباً غیرممکن است، اما با کدنویسی در کمتر از یک ثانیه انجام می‌شود. همچنین با متغیرها می‌توانیم اندازه، رنگ یا جایگاه شکل را به راحتی تغییر دهیم و طرح‌های گوناگون بسازیم.

پرسش‌هایی که شاید برایتان پیش بیاید