شایستگی قانونگذاری
قانونگذار خوب چه ویژگیهایی دارد؟
قانونگذار مانند یک ناخدای کشتی است. او باید مسیر را خوب بشناسد، در طوفانها نترسد، به مسافران مهربان باشد، به نقشهاش پایبند بماند و از جان همه مراقبت کند. این پنج ویژگی، ستونهای قانونگذاری درست هستند.
| ویژگی | یعنی چه؟ | مثال روزمره |
|---|---|---|
| تخصص | دانایی و آگاهی از موضوع | مثل آموزگاری که درسش را بلد است و خوب توضیح میدهد. |
| شجاعت | ترس نداشتن از بیان درست | مثل دانشآموزی که حقیقت را به معلم میگوید، حتی اگر سخت باشد. |
| دلسوزی | مهربانی و توجه به نیاز دیگران | مثل وقتی که ناظم مدرسه به دانشآموز ضعیف کمک میکند. |
| دینداری | پایبندی به ارزشهای اخلاقی و الهی | مثل کسی که دروغ نمیگوید، حتی در بازی. |
| دفاع از حقوق مردم | پاسداری از حق و عدالت برای همه | مثل وقتی که نوبت را رعایت میکنی تا حق کسی ضایع نشود. |
قانونگذاری در مدرسه و خانه
فرض کن در کلاس درس، میخواهید قانونی برای استفاده از تلفن همراه بنویسید. یک دانشآموز با تخصص، میداند که تلفن چه آسیبهایی دارد. دانشآموز شجاع، نظر واقعی خود را بدون ترس از دیگران میگوید. دانشآموز دلسوز، به فکر کسانی است که تلفن ندارند. دانشآموز دیندار، قانونی را پیشنهاد میدهد که با اخلاق مدرسه هماهنگ باشد. و دانشآموز مدافع حقوق، مطمئن میشود که قانون به نفع همه است، نه فقط چند نفر.
یا در خانه، وقتی پدر و مادر برای استفاده از تلویزیون قانون میگذارند، اگر آن قانون با دلسوزی باشد، وقت تماشا را طوری تنظیم میکنند که همه بتوانند برنامهٔ موردعلاقهشان را ببینند. اگر شجاعت داشته باشند، قانون را محکم اجرا میکنند و اگر دیندار باشند، برنامههایی را انتخاب میکنند که ارزشهای خانوادگی را تقویت کند.
پرسش و پاسخ دربارهٔ قانونگذاری
اگر یک قانون خوب باشد اما مردم از آن خوششان نیاید، چه باید کرد؟
پاسخقانونگذار شجاع باید قانون درست را اجرا کند، حتی اگر بعضی ناراحت شوند. اما او با دلسوزی میتواند دلایلش را به مردم توضیح دهد تا آنها هم درک کنند.
چطور بفهمیم یک قانونگذار دیندار است؟
پاسخرفتار او را نگاه کن. اگر در کارهایش راستگوست، به عهدش وفا میکند و به فکر ضعیفهاست، نشان میدهد که دیندار است. دینداری فقط به گفتن نیست، به عمل کردن است.
آیا یک نفر میتواند همهٔ این ویژگیها را داشته باشد؟
پاسخبله، اما این کار آسانی نیست. مثل این است که یک دانشآموز هم درسخوان باشد، هم مهربان، هم شجاع، هم راستگو و هم عدالتخواه. رسیدن به این ویژگیها تلاش میخواهد و هرکسی میتواند با تمرین، آنها را در خودش پرورش دهد.
پایان سخن: قانونگذاری یک امانت بزرگ است. کسی که قانون مینویسد، باید مانند یک پزشک متخصص، مانند یک آتشنشان شجاع، مانند یک مادر دلسوز، مانند یک معلم دیندار و مانند یک قاضی مدافع حقوق باشد. با این ویژگیها میتواند قوانینی بنویسد که زندگی همه را بهتر کند. ما هم میتوانیم از امروز، در کارهای کوچک، این ویژگیها را در خودمان تقویت کنیم تا فردا قانونگذاران خوبی باشیم.