گاما رو نصب کن!

{{ number }}
اعلان ها
اعلان جدیدی وجود ندارد!
کاربر جدید

جستجو

پربازدیدها: #{{ tag.title }}

میتونی لایو بذاری!
نمونه سوال محتوای آموزشی آزمون آنلاین پرسش و پاسخ درسنامه آموزشی مدرسه‌یاب معلم‌ها

زکریای رازی: پزشک و دانشمند بلندآوازهٔ ایرانی

بروزرسانی شده در: 2:11 1405/03/18 مشاهده: 41     دسته بندی: کپسول آموزشی

زکریای رازی: پزشک و دانشمندی که بیماران را با لبخند درمان می‌کرد

دانشمندی که بیمارستان شهر را مثل یک کلاس درس بزرگ کرده بود
چکیده: در این مقاله با «زکریای رازی» آشنا می‌شوید؛ پزشکی که بیش از هزار سال پیش در ایران زندگی می‌کرد. او بیمارستان را اداره می‌کرد، کتاب می‌نوشت و به همه یاد می‌داد که بیماری را با دانش و مهربانی درمان کنند. ۳ کلیدواژهٔ مهم این مقاله: پزشکی، تجربه و دانش اندوزی.

رازی چگونه پزشک بزرگی شد؟

زکریای رازی در شهری به نام «ری» زندگی می‌کرد. او در جوانی آهنگری می‌کرد، بعدها به موسیقی و شیمی روی آورد و سرانجام تصمیم گرفت پزشکی را به طور جدی دنبال کند. در آن زمان بیمارستان‌ها خیلی شبیه بیمارستان‌های امروزی نبودند. رازی سرپرستی یک بیمارستان بزرگ را به عهده گرفت. او برای اینکه بهترین مکان را برای ساختن بیمارستان پیدا کند، تکه‌های گوشت را در نقاط مختلف شهر گذاشت و هر جا که گوشت دیرتر فاسد شد، آنجا را برای ساختن بیمارستان انتخاب کرد. جالب است نه؟ این نشان می‌دهد او چقدر به تجربه و آزمایش اهمیت می‌داد.

نکته: رازی بیش از ۲۰۰ کتاب و رساله نوشت. یکی از معروف‌ترین کتاب‌هایش «الحاوی» نام دارد که در آن تجربه‌های پزشکی خود را مثل یک دفترچهٔ یادداشت بزرگ ثبت کرده بود. او اولین پزشکی بود که بین «آبله» و «سرخک» فرق گذاشت.

رازی در بیمارستان کارهای زیادی انجام می‌داد: صبح ها به بیماران رسیدگی می‌کرد، نسخه می‌نوشت، برای پزشکان جوان درس می‌گفت و حتی آزمایش‌های ساده‌ای روی داروها انجام می‌داد. او مثل یک مدیر باهوش، بیمارستان را به بخش‌های مختلف مانند بخش چشم، بخش شکم و بخش بیماری‌های پوستی تقسیم کرده بود. در آن زمان این یک ایدهٔ بسیار نو بود.

ویژگی در زمان رازی مثل امروز
تجهیزات پزشکی وسایل ساده مانند دیگ‌های مسی و ظروف شیشه‌ای دستگاه‌های پیشرفته مثل سونوگرافی و آمبولانس
درمان بیماری‌ها با گیاهان دارویی، روغن‌های طبیعی و جراحی‌های ساده با داروهای شیمیایی، لیزر و واکسن
یادگیری پزشکی شاگردی در بیمارستان و خواندن کتاب‌های دست‌نویس دانشگاه، اینترنت و کتاب‌های چاپی

چگونه از رازی در زندگی روزمره مان الگو بگیریم؟

حالا شاید بپرسید: «رازی به درد من چه؟» خیلی ساده است. رازی عادت داشت هر چیزی را امتحان کند و نتیجه را یادداشت کند. مثلاً وقتی مریضی با شکم‌درد پیشش می‌آمد، اول از او سؤال می‌کرد: «چه خورده‌ای؟ چند وقت است درد داری؟» بعد دارویی می‌داد و چند روز بعد می‌پرسید: «حالا چطوری؟» این یعنی روش علمی. تو هم در مدرسه می‌توانی مثل رازی باشی. فرض کن یک مسألهٔ ریاضی سخت داری. به جای اینکه زود بگویی «نمی‌توانم»، چند راه را امتحان کن، اشتباه‌هایت را بنویس و ببین کدام راه جواب می‌دهد. یا وقتی گیاهی را در حیاط می‌کاری، هر روز تغییراتش را یادداشت کن. رازی هم دقیقاً همین کار را برای داروها و بیماری‌ها انجام می‌داد.

همچنین رازی به همه‌ کمک می‌کرد، حتی به کسانی که پول نداشتند. او در بیمارستان برای فقرا هم مانند ثروتمندان وقت می‌گذاشت. تو هم می‌توانی در زنگ تفریح به همکلاسی‌ات که درس را نمی‌فهمد کمک کنی یا در خانه به خواهر یا برادر کوچکت در انجام تکالیف کمک کنی.

سه پرسش چالشی دربارهٔ رازی

پرسش: آیا رازی همیشه در کارش موفق بود؟
پاسخ: بله و خیر. او در بسیاری از درمان‌ها موفق شد، اما گاهی هم داروها جواب نمی‌داد. فرق رازی با دیگران این بود که از شکست ناراحت نمی‌شد. می‌گفت: «هر تجربهٔ ناموفق، قدمی به سوی موفقیت است.» مثل وقتی که تو یک پازل را درست سر هم نمی‌کنی؛ اما با هر بار تلاش، می‌فهمی کدام تکه جا نمی‌شود.
پرسش: چرا رازی به جای اینکه فقط پزشک باشد، کتاب هم می‌نوشت؟
پاسخ: زیرا می‌دانست اگر تجربه‌هایش را ننویسد، بعد از مرگش همه چیز از بین می‌رود. او می‌خواست پزشکان آینده هم از دانسته‌های او استفاده کنند. درست مثل دفتر علوم خودت. اگر همه چیز را در دفترت یادداشت کنی، سال دیگر هم می‌توانی برگردی و دوباره بخوانی.
پرسش: آیا رازی فقط پزشک بود یا کارهای دیگری هم انجام می‌داد؟
پاسخ: رازی پزشک، شیمی‌دان، فیلسوف و موسیقی‌دان بود. او حتی نوعی «عود» یا صمغ خوشبو درست کرده بود. او نشان داد که یک نفر می‌تواند همزمان چند کار را خوب بلد باشد. مثل تو که می‌توانی هم نقاشی بکشی، هم فوتبال بازی کنی و هم ریاضی را خوب باشی.
آنچه از رازی یاد می‌گیریم: زکریای رازی به ما یاد می‌دهد که کنجکاو باشیم، از آزمایش کردن نترسیم، شکست را فرصتی برای یادگیری ببینیم و همیشه به دیگران کمک کنیم. تو هم اگر این کارها را انجام دهی، می‌توانی در هر کاری که دوست داری، موفق شوی. فقط کافی است مثل رازی، چشم‌هایت را باز کنی، سؤال بپرسی و هیچ‌وقت از امتحان کردن دست نکشی.