جلال: عظمت و شکوه، بزرگی
جلال در دو کلمه: شکوه و بزرگی
جلال یعنی چیزی آنقدر بزرگ و باشکوه باشد که ناخودآگاه به آن احترام بگذاری. خیلی از چیزهای اطراف ما دارای جلال هستند، فقط باید چشمهایمان را خوب باز کنیم.
| نوع جلال | معنی ساده | مثال برای بچههای یازده تا دوازده ساله | عظمت | بسیار بزرگ بودن در اندازه یا ارزش | کوه دماوند از دور آنقدر بزرگ است که بهت زده میشوی | شکوه | زیبایی و نور و جذابیتی که چشم را خیره میکند | مراسم جشن تکلیف در مدرسه با لباسهای نو و سروصداهای شاد | بزرگی معنوی | مهربانی و بخشندگی که آدم را در چشم دیگران بزرگ میکند | وقتی پدربزرگت بدون اینکه کسی ببیند به فقیر کمک میکند |
|---|
در زندگی روزمرهات کجا میتوانی جلال را ببینی؟
هر روز، جلال در چیزهای ساده دوروبرت هست. مثلاً وقتی صبح زود از خواب بیدار میشوی و آفتاب از پشت کوهها بیرون میآید، آسمان پر از رنگهای نارنجی و سرخ میشود. این شکوه و عظمت طبیعت، همان جلال است. یا وقتی در مراسم صبحگاه مدرسه، پرچم کشورمان را بالا میبرند و همه سرود میخوانند، یک حس بزرگ و باشکوه در دلت ایجاد میشود.
یک نمونهٔ دیگر: شاید برایت پیش آمده باشد که به تماشای رژهٔ نیروهای مسلح در تلویزیون نگاه کرده باشی. ردیفهای منظم، قدمهای هماهنگ و سروصدهی یکدست آنقدر با شکوه است که ناخودآگاه میگویی «چه عظمتی!». همین حس را وقتی پدر یا مادرت در مهمانی با لباس خیلی مرتب و رفتار بزرگوارانهشان وارد میشوند، تجربه میکنی. جلال یعنی بزرگی همراه با آرامش و وقار.
پرسش و پاسخهای چالشی دربارهٔ جلال
پرسش ۱: آیا هر چیز بزرگ و گرانقیمتی دارای جلال است؟
نه لزوماً. یک ماشین خیلی گرانقیمت شاید چشمها را خیره کند، اما اگر صاحبش بداخلاق باشد، آن ماشین جلال ندارد. جلال بیشتر به ارزش باطنی و تأثیری که روی ما میگذارد مربوط است تا قیمت و اندازه. مثلاً یک درخت قدیمی و تنومند در حیاط مدرسه که سایهاش را به همه هدیه میدهد، جلال دارد چون مهربان و پایدار است.
پرسش ۲: چرا گاهی جلال یک چیز باعث میشود سکوت کنیم؟
وقتی با منظرهٔ بسیار باشکوهی روبهرو میشوی، مثلاً شب پرستاره در بیابان، حس میکنی حرفهای معمولی دیگر معنی ندارند. سکوت ما نشانهٔ احترام به آن عظمت است. انگار که در برابر چیزی بزرگتر از خودمان ایستادهایم. این سکوت، نوعی تحسین آرام و عمیق است.
پرسش ۳: آیا خود من هم میتوانم جلال داشته باشم؟
بله، هرکسی میتواند با رفتارهای بزرگش جلال پیدا کند. وقتی دروغ نمیگویی، وقتی به کوچکتر از خودت کمک میکنی، وقتی در کلاس جواب سخت سوال را با خونسردی میدهی، دیگران تو را با چشم احترام میبینند. جلال شخصی، همان بزرگی اخلاق و مهربانی توست.
جلال یعنی عظمت، شکوه و بزرگی. ما میتوانیم جلال را در کوههای بلند، در رفتارهای بزرگوارانهٔ پدر و مادر، در مراسم پر شکوه مدرسه و حتی در قلب مهربان خودمان ببینیم. برای اینکه انسان با جلالی باشیم، کافی است راستگو، کمککننده و بااحترام باشیم. هیچ نیازی به پول یا جیغ و داد نیست؛ بزرگی واقعی در سکوت و مهربانی خودش را نشان میدهد. هر بار که به آسمان شب یا به چهرهٔ خسته ولی مهربان معلمت نگاه میکنی، یک نسخه از جلال را تماشا میکنی.