بر سان شید: به مانند خورشید

پرسش نخست: اگر همیشه مانند خورشید باشم، دیگران از من سوءاستفاده نمی‌کنند؟

پاسخ: خورشید بودن یعنی مهربانی هوشمندانه، نه ضعف. تو می‌توانی مثل خورشید بتابی، اما اگر کسی قصد آزار داشت، محکم بگویی «نه». خورشید هم به جاهای نامناسب (مثل زباله‌دان) نور می‌دهد، اما آنجا نمی‌ماند. تو هم کمک می‌کنی، اما مرزهای خود را می‌دانی.

پرسش دوم: آیا گاهی خورشید پشت ابر می‌رود؟ یعنی ما هم می‌توانیم گاهی نتابیم؟

پاسخ: آره! خورشید گاهی پشت ابر می‌رود، اما باز هم هست. تو هم اگر یک روز خسته‌ای یا ناراحتی، اشکالی ندارد. «سان شید بودن» یعنی در کل، وجودت برای دیگران خوبی می‌آورد، نه اینکه مجبور باشی همیشه شاد باشی. حتی روزهای ابری هم می‌توانی به یک دوست فقط گوش کنی، بدون حرف زدن.

پرسش سوم: اگر دیگران مثل خورشید نباشند، باز هم من مثل خورشید رفتار کنم؟

پاسخ: خورشید هیچ وقت نمی‌گوید «چون زمین سرد است، من هم سرد می‌شوم». تو هم رفتار دیگران را دلیل کار خودت قرار نده. شاید دوستت امروز عصبی است، اما تو با مهربانی خودت می‌توانی کمک کنی آرام شود. البته اگر کسی خیلی بدرفتاری کرد، از بزرگترها کمک می‌خواهی.

بر سان شید بودن یعنی هر روز یک کار خوب کوچک انجام دهی بدون چشم‌داشت. مثل خورشید که هر صبح بیدار می‌شود و نور می‌دهد، تو هم می‌توانی با لبخند، با کمک به مادر در سفره چیدن، با تقسیم خوراکی با دوست، مثل یک خورشید کوچک باشی. این کارها نه تنها دیگران را گرم می‌کند، بلکه دل خودت را هم روشن و آرام می‌کند. یادمان باشد: برای تابیدن نیازی به اجازه یا جایزه نداریم. خورشید هر روز از شرق طلوع می‌کند؛ ما هم می‌توانیم هر روز از مهربانی طلوع کنیم.