تفاوت نگاه عیسی با یاران: زشتی یا وفاداری؟
دو نگاه متفاوت به یک اتفاق
فرض کن در حیاط مدرسه، دوستی داری که همیشه لباسش کمی چرک است. یک گروه از بچهها فقط همان لکها را میبینند و میگویند: «چه ژولیده!» اما یک نفر دیگر میبیند که همان دوست، هر روز صبح به مادر بیمارش کمک میکند و برای همین وقت ندارد لباس عوض کند. این دقیقاً همان تفاوتی است که بین یاران عیسی و خود او وجود داشت.
در داستانی معروف، یاران عیسی به مردی برخوردند که دندانهای جلویش کج و زرد بود. آنها سریع گفتند: «چه دندانهای زشتی!» اما عیسی نگاهی عمیقتر کرد و گفت: «چه وفاداری و دندانهای سفیدی!» یاران تعجب کردند. عیسی توضیح داد: «من وفاداری او را در طول سالها میبینم و همان دندانهای سفیدی را که پشت این ظاهر کج و زرد پنهان شده است.»
| نگاه چه کسی؟ | چه چیزی میبیند؟ | مثال در زندگی روزمره |
|---|---|---|
| یاران عیسی | ظاهر نازیبا (دندانهای کج و زرد) | دیدن خط خوردگی روی دفتر دوست، نه زحمتی که کشیده |
| حضرت عیسی | وفاداری پنهان و خوبیهای درون (دندانهای سفید) | دیدن کمکهای مخفیانهی دوست به دیگران |
در زندگی خودمان کدام نگاه را انتخاب کنیم؟
تصور کن معلم ریاضی، مشق شب را به همه داده است. تو تکلیفت را انجام دادهای، اما دوستت اشتباهات زیادی دارد. اگر مثل یاران عیسی نگاه کنی، فقط غلطهای او را میبینی و میگویی: «چقدر بد نوشته!» اما اگر مثل عیسی باشی، میبینی که او با وجود خستگی و بیماری، تمام سعی خودش را کرده و حتی چند تا مسئله را درست جواب داده است.
یا در مسابقهی ورزشی، تیم مقابل ممکن است شکل بازی جالبی نداشته باشد. نگاه سطحی میگوید: «چه بازیکنهای ضعیفی!» اما نگاه عمیق نشان میدهد: «این تیم چقدر به هم وفادار است و با هم همکاری میکند.» عیسی به ما یاد میدهد که همیشه دنبال دندانهای سفید باشیم، نه فقط زشتی ظاهری را ببینیم.
وقتی فقط عیبهای دیگران را میبینی، انگار داری عینکی کثیف به چشم میزنی. عیسی به ما یاد داد که آن عینک را پاک کنیم و زیباییهای پنهان را هم ببینیم.
سه پرسش و پاسخ چالشی
نه. عیسی نمیگوید زشتی وجود ندارد. او میگوید اول خوبیها را ببین، بعد اگر لازم بود، آرام و مهربانانه دربارهی عیب صحبت کن. مثل وقتی دوستت اشتباه ریاضی دارد: اول بگو «این سه تا مسئلهات درست است، آفرین»، بعد بگو «بیا دوتای دیگر را با هم بررسی کنیم».
باز هم میتوانی مثل عیسی باشی. مثلاً اگر دوستی دروغ گفت، به جای اینکه فقط بگویی «دروغگو!» نگاه کن که آیا قبلاً راستگو بوده یا نه. شاید یک بار اشتباه کرده. عیسی حتی به کسی که اشتباه بزرگ کرده بود، فرصت دوباره میداد و خوبیهای قبلی او را میدید.
چون عجله داشتند و فقط به ظاهر نگاه میکردند. مثل وقتی در زنگ تفریح عجله داری که به آبخوری برسی، ممکن است به همکلاسیات برخورد کنی و فقط بگویی «راه را بست!» اما اگر یک نفس عمیق بکشی و آهسته نگاه کنی، میبینی که او دارد به بچهی کوچکی کمک میکند. عیسی همیشه آرام و عمیق نگاه میکرد.
پس میفهمیم: یاران عیسی فقط دندانهای کج و زرد را دیدند، اما خود عیسی وفاداری و دندانهای سفید را. در مدرسه، خانه و بازی، ما هم میتوانیم مثل عیسی باشیم. قبل از قضاوت، یک بار دیگر نگاه کنیم. به دنبال نیّت پاک، وفاداری و خوبیهای پنهان بگردیم. هر کسی یک دندان سفید در درونش دارد. تو میتوانی آن را ببینی. این همان هنری است که عیسی به ما آموخت.