درگذرم: از دنیا بروم، بمیرم

پرسش آیا من هم روزی می‌میرم؟

پاسخ بله، همهٔ جانداران از کوچک‌ترین حشره تا بزرگ‌ترین انسان، روزی از دنیا می‌روند. اما نگران نباش؛ این اتفاق معمولاً وقتی خیلی خیلی پیر شده‌ایم می‌افتد. تو اکنون در سن کودکی هستی و بدن سالم و پرنشاطی داری. به جای فکر کردن به پایان راه، بهتر است از همین الان لذت ببری: بازی کنی، درس بخوانی، با دوستانت وقت بگذرانی و کارهای خوب انجام دهی.

پرسش اگر مادرم یا پدرم بمیرند، من تنها می‌شوم؟

پاسخ این یکی از ترس‌های رایج بین بچه‌هاست. خبر خوب این است که در بیشتر مواقع، پدر و مادرها وقتی تو بزرگ شده‌ای و خودت می‌توانی از خودت مراقبت کنی، خیلی پیر می‌شوند. ضمناً همیشه افراد دیگری هستند که دوستت دارند: خواهر و برادر، پدربزرگ و مادربزرگ، عمه، خاله، معلم‌ها و دوستان خوب. هیچ کس در این دنیا کاملاً تنها نمی‌ماند.

پرسش آیا مردن خیلی درد دارد؟

پاسخ بسیاری از کسانی که از نزدیک مرگ عزیزی را دیده‌اند، می‌گویند خودِ لحظهٔ مرگ معمولاً دردناک نیست. گاهی بیماری باعث درد می‌شود، اما پزشکان با دارو جلوی درد را می‌گیرند. خودِ رفتن از دنیا، شبیه خاموش شدن یک شمع یا پایان یک فیلم است؛ یک لحظه هستی و لحظهٔ بعد نیستی. بیشتر ترس ما از ندانستن است، نه از خودِ مرگ.

مرگ پایان زندگی است، اما زندگی ارزش زندگی کردن را دارد. هر روزی که از خواب بیدار می‌شوی، یک فرصت تازه است برای خندیدن، یاد گرفتن، کمک به دیگران و دوست داشته شدن. به جای آنکه نگران «روز رفتن» باشی، روی «روز بودن» تمرکز کن. اگر دربارهٔ مرگ سوالی ذهنت را مشغول کرده، نترس و بپرس. بزرگ‌ترها دوست دارند به تو کمک کنند. یادت باشد: گریه کردن و غمگین شدن برای رفتن یک عزیز، نشانهٔ عشق و مهربانی توست، نه نشانهٔ ضعف. پس زندگی کن، شاد باش و از همین امروز یک کار خوب برای کسی که دوستش داری انجام بده.