بورت: راهنمای جامع ابزار دقیق افزودن قطرهای محلول در آزمایشگاه
بورت چیست؟ آشنایی با ساختار و اجزای اصلی
بورت (Burette) یک لوله شیشهای مدرج و بلند است که معمولاً حجمی معادل 10، 25 یا 50 میلیلیتر را در خود جای میدهد. وظیفه اصلی آن، تخلیهٔ کنترلشده و قطرهقطره یک مایع، معمولاً با غلظت مشخص (محلول استاندارد1)، به داخل یک محلول دیگر است. این فرآیند که «تیتراسیون»2 نامیده میشود، قلب بسیاری از آزمایشهای تعیین غلظت در شیمی تجزیه است.
اجزای اصلی یک بورت شامل موارد زیر است:
| نام جزء | جنس | کارکرد |
|---|---|---|
| لوله مدرج | شیشه بوروسیلیکات | مخزن محلول با درجهبندیهای مشخص برای خواندن حجم |
| شیر (Stopcock) | شیشه یا تفلون | کنترل جریان محلول برای ایجاد قطرههای منظم |
| نوک (Tip) | شیشه | انتهای باریک برای تشکیل قطرههای ریز و یکنواخت |
انواع بورت: شیشهای (کلاسیک) در مقابل اتوماتیک
به طور کلی، بورتها به دو دسته اصلی تقسیم میشوند که هر کدام کاربردهای خاص خود را دارند:
- بورت شیشهای مور (Mohr) یا بورت با شیر شیشهای: این نوع رایجترین بورت در آزمایشگاههای آموزشی است. شیر آن از جنس شیشه بوده و برای کار با محلولهای آبی بسیار مناسب است. نکته مهم این است که پس از هر بار استفاده، باید شیر را تمیز کرده و چربکاری (با وازلین مخصوص) کرد تا از چسبیدن آن جلوگیری شود.
- بورت اتوماتیک (Automatic Burette): این بورتها برای تیتراسیونهای تکراری طراحی شدهاند. یک مخزن جانبی دارند که بهطور خودکار بورت را تا نقطه صفر پر میکند. این ویژگی باعث افزایش سرعت کار و کاهش خطا در خواندن حجم اولیه میشود. بورت اتوماتیک بیشتر در آزمایشگاههای کنترل کیفیت صنعتی کاربرد دارد.
برای مثال، فرض کنید میخواهید غلظت دقیق اسید کلریدریک (HCl) را با استفاده از سدیم هیدروکسید (NaOH) 0.1 مولار تعیین کنید. از یک بورت شیشهای مور استفاده کرده و آن را با محلول NaOH پر میکنید. با چرخاندن آهسته شیر، قطرات NaOH را به ارلن حاوی اسید و معرف فنلفتالئین اضافه میکنید. تغییر رنگ ناگهانی محلول به صورتی کمرنگ، نشاندهنده نقطه پایان تیتراسیون است و حجم مصرفی NaOH را از روی بورت میخوانید.
گامهای عملی برای کار با بورت در یک آزمایش تیتراسیون
کار با بورت نیازمند دقت و رعایت چند نکته کلیدی است تا نتیجه آزمایش قابل اعتماد باشد. مراحل زیر را به ترتیب دنبال کنید:
- شستشو و آبکشی: ابتدا بورت را با آب مقطر بشویید. سپس برای اطمینان از عدم رقیق شدن محلول استاندارد، بورت را دو بار با مقدار کمی از همان محلولی که قرار است در آن بریزید (مثلاً NaOH) آبکشی (پر و خالی) کنید.
- پر کردن بورت: بورت را در پایه مخصوص (بورتگیر) به صورت عمودی محکم کنید. با استفاده از قیف، محلول را تا بالاتر از خط صفر درون بورت بریزید. دقت کنید که حباب هوا در نوک بورت تشکیل نشود. برای خارج کردن حباب، شیر را سریع باز و بسته کنید تا مایع حباب را با خود بیرون براند.
- تنظیم حجم روی صفر: سطح مایع را دقیقاً روی خط صفر تنظیم کنید. برای این کار، شیر را به آرامی باز کنید تا مایع قطرهقطه خارج شود و پایین منحنی مایع (مینیسک3) با خط صفر مماس شود.
- تیتراسیون: ارلن حاوی محلول مجهول را زیر نوک بورت قرار دهید. با یک دست شیر را کنترل کرده و با دست دیگر ارلن را به صورت دورانی تکان دهید تا محلولها به خوبی مخلوط شوند. نزدیک شدن به نقطه پایان را با تغییر رنگ ناگهانی تشخیص دهید. در این مرحله، افزودن محلول را به صورت قطرهای و با فاصله ادامه دهید تا رنگ پایدار بماند.
- خواندن حجم نهایی: پس از پایان تیتراسیون، اجازه دهید 30 ثانیه تا جریان مایع روی دیوارههای بورت کامل شود. سپس حجم را از روی مدرج بورت بخوانید. چشم شما باید دقیقاً در سطح مینیسک باشد تا خطای دید (پارالاکس) رخ ندهد.
مقایسه خطاهای رایج در کار با بورت
| خطای احتمالی | شرح خطا | روش پیشگیری | تأثیر بر نتیجه |
|---|---|---|---|
| حباب هوا در نوک بورت | هوای محبوس شده در نوک، بهجای مایع خارج میشود. | پس از پر کردن، شیر را سریع باز کنید تا حباب خارج شود. | حجم مصرفی بیشتر از واقع |
| خطای دید (پارالاکس) | خواندن حجم از بالا یا پایین خط دید افقی. | چشم را دقیقاً در سطح مینیسک قرار دهید. | خطای سیستماتیک |
| چکه کردن شیر | شیر بهدرستی چرب نشده و مایع چکه میکند. | چربکاری منظم شیر با وازلین مخصوص. | حجم مصرفی کمتر از واقع |
| شستشوی نادرست | وجود آب یا محلول دیگر در بورت. | آبکشی نهایی بورت با محلول مورد نظر. | تغییر غلظت محلول استاندارد |
چالشهای مفهومی در کار با بورت
✅ پاسخ: به این پدیده «زمان تخلیه» (Drainage Time) میگویند. مقدار کمی از محلول همیشه به دیوارههای داخلی بورت میچسبد. اگر بلافاصله پس از بستن شیر، حجم را بخوانیم، این مقدار هنوز به حجم اصلی اضافه نشده و عددی که میخوانیم کمتر از حجم واقعی خارجشده خواهد بود. صبر کردن 30 ثانیه باعث میشود این لایه نازک به سطح مایع درون بورت ملحق شود و رویه دقیقی داشته باشیم.
✅ پاسخ: متأسفانه این آزمایش ناموفق بوده و باید دوباره تکرار شود. هرگز نباید با افزودن محلول از طرف مقابل (مثلاً اسید به مخلوط) سعی در برگرداندن رنگ کرد، زیرا حجم و غلظت نهایی به هم میریزد. در تیتراسیون، نقطه پایان فقط یک بار و در لحظه تغییر رنگ رخ میدهد. برای جلوگیری از این اتفاق، نزدیک شدن به نقطه پایان را جدی بگیرید و افزودن محلول را بهصورت نیمقطرهای (با چرخاندن بسیار آرام شیر) انجام دهید.
✅ پاسخ: «نقطه همارزی» (Equivalence Point) یک مفهوم تئوری است و به نقطهای در واکنش گفته میشود که مقدار ماده استاندارد افزودهشده از نظر شیمیایی دقیقاً برابر با مقدار ماده مجهول باشد. اما «نقطه پایان» (End Point) نقطهای است که ما در عمل با مشاهده تغییر رنگ معرف، آن را تشخیص میدهیم. هدف یک تیتراسیون خوب این است که این دو نقطه تا حد امکان به هم نزدیک باشند تا خطای آزمایش به حداقل برسد. انتخاب معرف مناسب4 کلید این نزدیکی است.
پاورقی
2 تیتراسیون (Titration): یک روش آزمایشگاهی کمی برای تعیین غلظت یک محلول مجهول با استفاده از واکنش با یک محلول استاندارد.
3 مینیسک (Meniscus): سطح خمیده مایع درون یک لوله باریک که در اثر کشش سطحی ایجاد میشود. برای مایعات شفاف، پایین این خمیدگی و برای مایعات رنگی (مانند پرمنگنات)، بالای آن خوانده میشود.
4 معرف (Indicator): مادهای که در نقطه پایان تیتراسیون تغییر رنگ داده و پایان واکنش را مشخص میکند، مانند فنلفتالئین در تیتراسیون اسید-باز.