گاما رو نصب کن!

{{ number }}
اعلان ها
اعلان جدیدی وجود ندارد!
کاربر جدید

جستجو

پربازدیدها: #{{ tag.title }}

میتونی لایو بذاری!

حق دسترسی به اطلاعات: حق مخاطب برای دسترسی به منابع رسانه‌ای متنوع، سالم و قابل انتخاب

بروزرسانی شده در: 18:23 1404/11/12 مشاهده: 7     دسته بندی: کپسول آموزشی

حق دسترسی به اطلاعات: پنجره‌ای رو به انتخاب‌های آگاهانه

حق هر فرد برای جستجو، دریافت و استفاده از اطلاعات، گامی اساسی در شکل‌دهی به یک ذهن مستقل و پویا است.
خلاصه: حق دسترسی به اطلاعات، یکی از حقوق بنیادین انسانی است که به شما این قدرت را می‌دهد تا آزادانه در جستجوی اطلاعات متنوع، سالم و قابل انتخاب باشید و بر اساس آن‌ها تصمیم‌گیری کنید. این حق تنها به دانستن محدود نمی‌شود، بلکه پایه و اساس شفافیت، مشارکت و انتخاب‌های آگاهانه در زندگی فردی و اجتماعی است. در این مقاله، با مثال‌هایی از دنیای رسانه و شبکه‌های اجتماعی، این حق و اهمیت آن برای مخاطب امروزی را بررسی می‌کنیم.

سه ستون اصلی حق دسترسی به اطلاعات

برای درک بهتر این حق، می‌توانیم آن را بر روی سه پایه‌ی اصلی تصور کنیم که هر یک بخشی از این حق را حمایت می‌کنند. اگر یکی از این پایه‌ها ضعیف باشد، کل ساختار حق دسترسی به اطلاعات لرزان می‌شود.

ستون (عنوان) هدف و کارکرد مثال ملموس برای دانش‌آموز
تنوع و کثرت دسترسی به طیف گسترده‌ای از منابع، نظرات و دیدگاه‌های مختلف. این کار کمک می‌کند تا تصویر کامل‌تری از یک موضوع به دست آوریم و تحت تأثیر یک منبع خاص قرار نگیریم. برای تحقیق درباره یک رویداد تاریخی، فقط به یک کتاب درسی اکتفا نکردن و کتاب‌های دیگر، مقالات، مستندها و حتی گزارش‌های مختلف را هم بررسی کردن.
سلامت و اعتبار دسترسی به اطلاعات معتبر، صحیح و به دور از فریب یا شایعه. این پایه تضمین می‌کند که تصمیم‌گیری‌ها بر اساس واقعیت باشد. قبل از به اشتراک گذاشتن یک خبر جالب در شبکه اجتماعی، منبع آن را در سایت‌های معتبر خبری بررسی کردن تا مطمئن شویم شایعه نیست.
دسترس‌پذیری و انتخاب امکان آسان و برابر برای همگان در یافتن و انتخاب اطلاعات مورد نظر. هیچ مانعی (مثل هزینه بالا یا پیچیدگی فنی) نباید جلوی این حق را بگیرد. دسترسی رایگان به کتاب‌خانه‌ی مدرسه یا محله، یا وجود شبکه‌ای اینترنت با کیفیت مناسب برای انجام تحقیقات درسی.

حق دسترسی به اطلاعات در عمل: از مدرسه تا شبکه‌های اجتماعی

بیایید با چند مثال از محیط اطراف، ببینیم این حق چگونه در عمل ظاهر می‌شود و چه تأثیری بر زندگی ما دارد.

مثال اول: انتخاب رشته‌ی تحصیلی. فرض کنید می‌خواهید برای سال آینده رشته‌ی تحصیلی خود را انتخاب کنید. حق دسترسی به اطلاعات در اینجا به این معنی است که شما باید بتوانید به اطلاعات متنوع و صحیحی درباره‌ی تمامی رشته‌ها، آینده شغلی آن‌ها، واحدهای درسی و حتی نظرات دانشجویان آن رشته دسترسی داشته باشید. اگر فقط تبلیغات یک آموزشگاه خاص یا نظر یک نفر را ببینید، انتخاب شما آگاهانه نخواهد بود. حق شما این است که همه‌ی گزینه‌ها را ببینید و سپس انتخاب کنید.

مثال دوم: زیست‌بوم رسانه‌ای ایران. آمار نشان می‌دهد در ابتدای سال 2025، حدود 79.6 درصد از جمعیت ایران کاربر اینترنت بوده‌اند . همچنین بیش از 48 میلیون حساب کاربری فعال در شبکه‌های اجتماعی وجود دارد . این فضا، بستری عظیم برای تبادل اطلاعات است. اما حق دسترسی به اطلاعات در این فضا یعنی چه؟ یعنی شما به عنوان یک کاربر، حق دارید محتوای متنوعی از اخبار، تحلیل‌ها، سرگرمی‌ها و آموزش‌ها را ببینید. حق دارید در معرض تنها یک نوع دیدگاه قرار نگیرید. همچنین حق دارید محتوای سالم و به دور از خشونت کلامی یا اطلاعات غلط گسترده (شایعات) را تجربه کنید. سالم بودن اطلاعات و فضای تبادل آن، بخشی از حق شماست.

مثال سوم: شفافیت و پاسخگویی. یکی از کارکردهای مهم حق دسترسی به اطلاعات، ایجاد شفافیت و کمک به پاسخگویی نهادها و افراد است . برای مثال، وقتی شهرداری محله‌ی شما قصد دارد پارک جدیدی احداث کند، شما به عنوان شهروند حق دارید از نقشه‌ها، هزینه‌ها و مزایا و معایب پروژه مطلع شوید. این دسترسی، امکان مشارکت و نظرسنجی آگاهانه را فراهم می‌کند و از تصمیم‌گیری‌های پشت پرده جلوگیری می‌نماید. این اصل در سطح کلان، ابزاری برای مبارزه با فساد و بهبود کیفیت خدمات عمومی شناخته می‌شود .

نکته: در دنیای امروز، اطلاعات برابر با قدرت است. فردی که به اطلاعات گوناگون و معتبر دسترسی دارد، قدرت تشخیص، انتخاب و حتی نقد بهتری دارد. به همین دلیل است که گاهی از «فقر اطلاعاتی» به عنوان یک محرومیت جدی نام برده می‌شود . فقر اطلاعاتی می‌تواند به اندازه فقر مالی، فرد را در تصمیم‌گیری‌های مهم زندگی ناتوان کند.

چالش‌ها و پرسش‌های مهم

سوال: با وجود حجم عظیم اطلاعات در اینترنت و شبکه‌های اجتماعی، آیا واقعاً ما از حق دسترسی به اطلاعات متنوع برخورداریم؟

پاسخ: هم بله و هم خیر. از یک سو، دسترسی فیزیکی به اطلاعات بی‌سابقه است. اما از سوی دیگر، الگوریتم‌های پلتفرم‌های اجتماعی اغلب محتوای مشابه با علاقه‌های قبلی ما را نشان می‌دهند و ما را در یک «حباب اطلاعاتی» قرار می‌دهند. این می‌تواند تنوع دیدگاه‌هایی که با آن‌ها مواجه می‌شویم را محدود کند. بنابراین، فعال بودن در جستجوی اطلاعات و پیگیری منابع مختلف (حتی آن‌هایی که با نظر ما مخالفند) بخشی از مسئولیت ما برای تحقق این حق است.

سوال:سلامت اطلاعات چه ربطی به حق دسترسی دارد؟ مگر نه این که هر کس می‌تواند هر محتوایی را تولید کند؟

پاسخ: حق دسترسی به اطلاعات سالم، به این معنا نیست که تولید محتوا محدود شود. بلکه به این معناست که مخاطب حق دارد در دریایی از شایعات، اخبار جعلی و محتوای مضر غرق نشود. این حق، وظیفه‌ای را بر دوش پلتفرم‌ها (برای نظارت نسبی و نشانه‌گذاری محتوای مشکوک) و مهم‌تر از آن، بر دوش خود ما می‌گذارد تا مهارت «سواد رسانه‌ای» را یاد بگیریم. ما باید بتوانیم منبع اطلاعات را ارزیابی، محتوا را تحلیل و صحت آن را بررسی کنیم. بدون این مهارت، حق دسترسی به اطلاعات سالم به خطر می‌افتد.

سوال: مگر می‌شود همه به اطلاعات یکسان دسترسی داشته باشند؟ مثلاً کسی که در روستا زندگی می‌کند با کسی که در مرکز استان است شرایط یکسانی دارد؟

پاسخ: این پرسش، دقیقاً به چالش مهم «شکاف دیجیتال» اشاره می‌کند. آمارها نشان می‌دهند در حالی که ضریب نفوذ اینترنت در ایران در حال افزایش است، اما همچنان حدود 20.4 درصد از جمعیت (تقریباً معادل جمعیت روستایی) به اینترنت دسترسی ندارند . همچنین کیفیت و سرعت دسترسی در مناطق مختلف یکسان نیست . حق دسترسی به اطلاعات، حقی است برای همه. بنابراین، کاهش این شکاف و ایجاد امکان دسترسی برابر و باکیفیت برای تمام اقشار و مناطق، یک تکلیف مهم برای حاکمیت و جامعه است تا این حق به صورت واقعی و عادلانه محقق شود.

جمع‌بندی: حق دسترسی به اطلاعات، تنها یک مفهوم انتزاعی و قانونی نیست. این حق، یک ابزار توانمندساز در زندگی روزمره ماست. از انتخاب یک کتاب یا رشته تحصیلی گرفته تا نظردهی درباره‌ی مسائل محل‌ه و شهر. این حق بر سه پایه تنوع، سلامت و دسترس‌پذیری استوار است. در عصر دیجیتال، اگرچه حجم اطلاعات بسیار زیاد شده، اما چالش‌هایی مانند حباب‌های اطلاعاتی، شایعات و شکاف دیجیتال، تحقق کامل این حق را تحت تأثیر قرار داده‌اند. بنابراین، در کنار مطالبه این حق از نهادهای مسئول، تقویت مهارت‌های شخصی مثل سواد رسانه‌ای و تفکر انتقادی، گام ضروری برای بهره‌مندی واقعی از این حق اساسی است.

پاورقی

۱شفافیت (Transparency): یک اصل سیاسی و حکمرانی که بر آشکارسازی و در دسترس قرار دادن اطلاعات مربوط به تصمیم‌گیری‌ها و عملکرد نهادهای عمومی تأکید دارد. شفافیت باعث پاسخگویی و کاهش فساد می‌شود .

۲مشارکت عمومی (Public Participation): درگیری فعال و معنادار مردم در فرآیندهای تصمیم‌گیری که بر زندگی آن‌ها تأثیر می‌گذارد. دسترسی به اطلاعات، پیش‌نیاز ضروری برای مشارکت آگاهانه است .

۳پاسخگویی (Accountability): مسئولیت‌پذیری و وجوب توضیح‌دهی توسط افراد و نهادها در قبال تصمیمات و اقدامات خود. حق دسترسی به اطلاعات، نظارت بر این پاسخگویی را ممکن می‌سازد .

۴فقر اطلاعاتی (Information Poverty): وضعیتی که در آن فرد یا جامعه به دلایل مختلف (اقتصادی، فنی، مهارتی) از دسترسی به اطلاعات لازم برای تصمیم‌گیری‌های صحیح در زندگی محروم است .

۵شکاف دیجیتال (Digital Divide): نابرابری در دسترسی، استفاده یا تأثیر فناوری‌های اطلاعات و ارتباطات (مانند اینترنت) بین افراد، خانواده‌ها، کسب‌وکارها یا مناطق جغرافیایی مختلف.

حق دسترسی به اطلاعات سواد رسانه‌ای شفافیت مشارکت شهروندی شبکه‌های اجتماعی