گاما رو نصب کن!

{{ number }}
اعلان ها
اعلان جدیدی وجود ندارد!
کاربر جدید

جستجو

پربازدیدها: #{{ tag.title }}

میتونی لایو بذاری!

حجم ذخیره دمی؛ حجم هوای اضافی قابل ورود پس از دم عادی

بروزرسانی شده در: 14:23 1404/06/29 مشاهده: 136     دسته بندی: کپسول آموزشی

حجم ذخیره دمی: هوای اضافه برای روزهای مبادا!

نگاهی به مخزن هوایی ریه‌ها که در مواقع نیاز، مانند ورزش، از آن استفاده می‌کنیم.
حجم ذخیره دمی (IRV1) بخشی کلیدی از ظرفیت ریه‌های ماست که نشان‌دهنده مقدار هوای اضافی است که می‌توانیم پس از یک دم عادی و آرام، با نهایت قدرت وارد ریه‌های خود کنیم. این مفهوم در فیزیولوژی تنفس، به همراه حجم جاری2، حجم ذخیره بازدمی3 و حجم باقیمانده4، حجم‌های ریوی5 را تشکیل می‌دهند و درک آن برای دانش‌آموزان علاقه‌مند به علوم بدن انسان جذاب و ضروری است.

حجم‌های ریوی: قطعات پازل تنفس ما

برای درک حجم ذخیره دمی، ابتدا باید با مفهوم حجم‌های ریوی آشنا شویم. ریه‌های ما مانند یک بادکنک انعطاف‌پذیر هستند که در هر بار تنفس، مقدار مشخصی هوا را وارد و خارج می‌کنند. این مقدار هوا به بخش‌های مختلفی تقسیم می‌شود:

حجم ریوی تعریف مقدار تقریبی در بزرگسالان
حجم جاری (TV) مقدار هوایی که در هر بار دم و بازدم عادی جابه‌جا می‌شود. 500 mL
حجم ذخیره دمی (IRV) حداکثر هوای اضافی که پس از یک دم عادی می‌توان دمید. 3100 mL
حجم ذخیره بازدمی (ERV) حداکثر هوای اضافی که پس از یک بازدم عادی می‌توان بیرون داد. 1200 mL
حجم باقیمانده (RV) هوایی که پس از حداکثر بازدم نیز در ریه‌ها باقی می‌ماند. 1200 mL

همانطور که در جدول می‌بینید، حجم ذخیره دمی بزرگ‌ترین حجم در بین این چهار جزء است. این یعنی ریه‌های ما پتانسیل بسیار زیادی برای دریافت هوای اضافی دارند که در حالت عادی از آن استفاده نمی‌کنیم.

یک آزمایش ساده: دست خود را روی قفسه سینه بگذارید و یک دم عادی و آرام بکشید. حالا سعی کنید تا جایی که می‌توانید هوای بیشتری وارد ریه‌های خود کنید. به حرکت اضافه قفسه سینه و انبساط بیشتر ریه‌ها دقت کنید. این هوای اضافی، همان حجم ذخیره دمی شماست.

ظرفیت‌های ریوی: ترکیب حجم‌ها برای عملکرد بهتر

حجم‌های ریوی مختلف با هم ترکیب می‌شوند تا ظرفیت‌های ریوی را به وجود آورند. این ظرفیت‌ها برای پزشکان معیار مهمی در بررسی سلامت ریه هستند. دو ظرفیت مهم که حجم ذخیره دمی در آن‌ها نقش دارد عبارتند از:

ظرفیت دمی (IC)6: این ظرفیت برابر است با مجموع حجم جاری و حجم ذخیره دمی. یعنی:$IC = TV + IRV$ . این مقدار نشان‌دهنده حداکثر هوایی است که می‌توان پس از یک بازدم عادی، وارد ریه‌ها کرد.

ظرفیت حیاتی (VC)7: این ظرفیت مهم، برابر است با مجموع حجم جاری، حجم ذخیره دمی و حجم ذخیره بازدمی. یعنی: $VC = TV + IRV + ERV$ . ظرفیت حیاتی، حداکثر هوایی است که می‌توان پس از یک دم حداکثری، با قدرت بیرون داد.

حجم ذخیره دمی در عمل: از دویدن تا نواختن ساز

حالا که با تعریف حجم ذخیره دمی آشنا شدیم، بهتر است نقش آن را در زندگی روزمره و فعالیت‌های مختلف ببینیم.

تصور کنید در حال دویدن در یک مسابقه دو هستید. بدن شما برای تولید انرژی بیشتر به اکسیژن بیشتری نیاز دارد. در این حالت، تنفس عادی و آرام ($TV$) کافی نیست. مغز شما به عضلات تنفسی دستور می‌دهد تا با قدرت بیشتری منقبض شوند و از حجم ذخیره دمی ($IRV$) استفاده کنند تا هوای بیشتری به داخل ریه‌ها کشیده شود. این کار تبادل اکسیژن و دی‌اکسیدکربن را افزایش داده و به شما کمک می‌کند تا بهتر بدوید.

مثال دیگر نواختن یک ساز بادی مانند ترومپت است. نوازنده برای اینکه بتواند نت‌های طولانی و پرطنین بنوازد، باید هوای زیادی را در ریه‌های خود ذخیره کند. او پس از یک دم عادی، از حجم ذخیره دمی خود استفاده می‌کند تا ریه‌هایش را تا حد امکان از هوا پر کند. این ذخیره هوای زیاد به او اجازه می‌دهد تا با کنترل خروج هوا، برای مدت طولانی‌تری بنوازد.

یک مثال ساده‌تر: زمانی که می‌خواهید بادکنکی را باد کنید، ابتدا یک نفس معمولی می‌کشید. اما برای پر کردن کامل بادکنک، احتمالاً نیاز دارید پس از آن دم عادی، هوای بیشتری را به داخل ریه‌های خود بکشید (از IRV استفاده کنید) و سپس همه آن هوا را یک‌باره به داخل بادکنک بدمید.

عوامل موثر بر حجم ذخیره دمی

مقدار حجم ذخیره دمی در همه افراد یکسان نیست و عوامل مختلفی روی آن تاثیر می‌گذارند:

  • قد: افراد بلندقدتر معمولاً ریه‌های بزرگ‌تری دارند و در نتیجه حجم ذخیره دمی بیشتری خواهند داشت.
  • جنسیت: به طور معمول، مردان حجم ذخیره دمی بیشتری نسبت به زنان دارند.
  • سطح آمادگی جسمانی: ورزشکاران، به ویژه شناگران و دوندگان استقامت، با تمرین منظم عضلات تنفسی خود را تقویت می‌کنند و می‌توانند حجم ذخیره دمی بیشتری را مورد استفاده قرار دهند.
  • بیماری‌ها: بیماری‌هایی مانند فیبروز ریوی که باعث سفت شدن بافت ریه می‌شوند یا شرایطی که حرکت قفسه سینه را محدود می‌کنند، می‌توانند حجم ذخیره دمی را کاهش دهند.

اشتباهات رایج و پرسش‌های مهم

سوال: آیا حجم ذخیره دمی همان هوایی است که همیشه در ریه‌هایمان داریم؟
پاسخ: خیر. هوایی که همیشه و حتی پس از یک بازدم عمیق در ریه‌ها باقی می‌ماند، حجم باقیمانده (RV) نام دارد. حجم ذخیره دمی هوای اضافی است که ما می‌توانیم وارد ریه‌ها کنیم، نه هوایی که همیشه آنجا هست.
سوال: اگر کسی حجم ذخیره دمیش کم باشد چه اتفاقی می‌افتد؟
پاسخ: کاهش حجم ذخیره دمی معمولاً به این معنی است که ریه‌ها یا قفسه سینه نمی‌توانند به خوبی منبسط شوند. این فرد در هنگام فعالیت‌های بدنی که نیاز به تنفس عمیق‌تر دارند (مثل بالا رفتن از پله) سریع‌تر دچار تنگی نفس و خستگی می‌شود، زیرا نمی‌تواند هوای کافی برای تامین اکسیژن مورد نیاز بدنش دریافت کند.
سوال: آیا می‌توان حجم ذخیره دمی را افزایش داد؟
پاسخ: بله، تا حدی. انجام منظم ورزش‌های هوازی مانند شنا، دوچرخه‌سواری و دویدن به تقویت عضلات دیافراگم و بین دنده‌ای کمک می‌کند. این عضلات قوی‌تر می‌توانند ریه‌ها را بیشتر منبسط کنند و در نتیجه شما می‌توانید از حجم ذخیره دمی بالقوه خود بهتر استفاده کنید.
تنفس ریه فیزیولوژی حجم های ریوی آمادگی جسمانی
جمع‌بندی: حجم ذخیره دمی (IRV) مانند یک مخزن کمکی اکسیژن برای بدن ما عمل می‌کند. این حجم، هوای اضافی است که پس از یک دم عادی می‌توانیم با نهایت قدرت وارد ریه‌های خود کنیم و در مواقع نیاز، مانند ورزش یا فعالیت‌های خاص، از آن استفاده نماییم. درک این مفهوم به ما کمک می‌کند تا اهمیت ظرفیت بالای ریه‌ها و نقش ورزش در حفظ سلامت سیستم تنفسی را بهتر درک کنیم.

پاورقی

1 IRV: Inspiratory Reserve Volume - حجم ذخیره دمی
2 Tidal Volume (TV) - حجم جاری
3 Expiratory Reserve Volume (ERV) - حجم ذخیره بازدمی
4 Residual Volume (RV) - حجم باقیمانده
5 Lung Volumes - حجم‌های ریوی
6 Inspiratory Capacity (IC) - ظرفیت دمی
7 Vital Capacity (VC) - ظرفیت حیاتی