سکّهی هخامنشی؛ نخستین پولِ رسمی ایران
سکّههای هخامنشی چگونه بودند؟
سکّههای هخامنشی دو نوع اصلی داشتند: یکی طلایی به نام داریک و دیگری نقرهای به نام شِکِل. روی این سکّهها تصویر شاه هخامنشی را میبینید که کمانی به دست دارد و نیزهای در دست دیگر. این تصویر نشان میداد که شاه هم جنگجو است و هم دادگر. جالب است بدانید که وزن هر داریک حدود ۸ گرم و هر شکِل حدود ۵ گرم بود. برای ساختن این سکّهها، طلا و نقره را در کوره ذوب میکردند و سپس با قالبهای سنگی روی آن نقش میزدند. این کار بسیار دقیق بود و سکّهها وزن و ارزش یکسانی داشتند.
| ویژگی | داریک (طلایی) | شِکِل (نقرهای) |
|---|---|---|
| جنس | طلا | نقره |
| وزن تقریبی | ۸ گرم | ۵ گرم |
| نقش روی سکّه | شاه با کمان و نیزه | شاه با کمان و نیزه |
| کاربرد اصلی | دادوستدهای بزرگ و باجستانی | دادوستدهای روزمره |
سکّه در زندگی روزمره ی دانشآموز
فرض کنید امروز میخواهید از فروشگاه مدرسه یک خودکار و دفتر بخرید. برای این کار باید پول نقد یا کارت بانکی داشته باشید. در دوران هخامنشی هم مردم برای خرید نیاز به پول داشتند. یک داریک طلا ارزش زیادی داشت، تقریباً مثل این که امروز یک سکّهی طلا داشته باشید. اما بیشتر مردم برای خرید نان، خرما یا لباس از شکِلهای نقرهای استفاده میکردند. جالب است بدانید که با یک شکِل میتوانستید یک گوسفند یا یک کیف چرم کوچک بخرید! همچنین سربازان هخامنشی حقوق خود را به صورت سکّه دریافت میکردند، درست مثل امروز که کارمندان حقوق ماهیانهی خود را به پول نقد یا کارت بانکی میگیرند.
پرسش و پاسخ درباره ی سکّههای هخامنشی
پرسش: چرا روی سکّهها تصویر شاه نقش میبستند؟
پاسخ: نقش شاه روی سکّه نشان میداد که او فرمانروای کل کشور است و همهی مردم باید از او اطاعت کنند. همچنین این کار باعث میشد که سکّهها جعل نشوند، چون ساختن چنین نقشهای دقیقی بسیار دشوار بود.
پرسش: سکّههای هخامنشی را از کجا میشناسیم؟
پاسخ: باستانشناسان این سکّهها را در شهرهای باستانی مانند شوش، تخت جمشید و حتی در کشورهای دیگر پیدا کردهاند. همچنین روی برخی سنگنوشتهها و الواح گلی، از این سکّهها نام برده شده است.
پرسش: آیا امروز هم میتوانیم این سکّهها را ببینیم؟
پاسخ: بله، تعداد زیادی از این سکّهها در موزههای بزرگ ایران مانند موزهی ملی ایران در تهران نگهداری میشوند. همچنین برخی از آنها در موزههای خارج از کشور مانند موزهی بریتانیا هم وجود دارند.
یادآوری سکّههای هخامنشی نه تنها وسیلهی خرید بودند، بلکه پیامهای مهمی دربارهی قدرت و یکپارچگی ایران باستان به ما میدهند. داریک و شکِل نشان میدهند که ایرانیان باستان چقدر در ضرب سکّه و مدیریت اقتصادی پیشرفته بودند. امروز وقتی یک سکّه یا اسکناس را در دست میگیرید، به یاد بیاورید که این سنت از هزاران سال پیش در ایران آغاز شده است.
