انتظار از دیگران: خواسته‌ای که فرد در یک موقعیت از رفتار دیگران دارد.

انتظارهای رایج در دو دستهٔ ساده

انتظارهای ما از دیگران معمولاً در دو گروه جای می‌گیرند: انتظارهای درست و منطقی و انتظارهای نادرست یا زیاد از حد. دستهٔ اول آن‌هایی هستند که دیگران به راحتی می‌توانند انجام دهند و بر پایهٔ احترام و انصاف اند. مثلاً وقتی تو نوبت می‌ایستی تا پاسخ معلم را بدهی، انتظار داری دوستت حرف تو را قطع نکند. این یک خواستهٔ معمولی است. اما دستهٔ دوم انتظارهایی هستند که شاید دیگران توان یا زمان انجام آن را نداشته باشند؛ مانند اینکه دوستت همیشه ناهارش را به تو بدهد یا هر روز بعد از مدرسه با تو به پارک برود. گاهی ما بدون اینکه فکر کنیم، توقعهایی داریم که برای طرف مقابل سنگین یا غیرمنصفانه است.

دو مثال ملموس از زندگی مدرسه و خانه

مثال اولدر کلاس ورزش: فرض کن تیم شما در مسابقهٔ طناب‌کشی باخته است. تو انتظار داری هم‌تیمی‌هایت به تو ناسزا نگویند و به جای سرزنش، بگویند «دفعهٔ بعد بهتر می‌شود». این انتظار کاملاً منطقی است. اما اگر انتظار داشته باشی که همیشه کاپیتان تیم باشی و دیگران هرگز اشتباه نکنند، این خواسته‌ای دور از واقعیت است.

مثال دومدر خانه: وقتی خواهر یا برادرت مشغول انجام تکالیفش است، انتظار داری به اتاق تو سر نزند و وسایل تو را برندارد. این انتظار به‌جاست. اما اگر توقع داشته باشی که هر بار تو گرسنه شدی، او فوری برایت خوراکی بیاورد، این خواسته‌ای نادرست است چون او هم کارهای خودش را دارد.