رژیم بعثی عراق: حکومت عراق به رهبری صدام حسین که به ایران حمله کرد
عراق پیش از حمله به ایران: حکومت صدام چگونه بود؟
عراق در آن زمان توسط حزب بعث اداره میشد. حزب بعث به معنی «رستاخیز» است. رهبر این حزب، مردی به نام صدام حسین بود. صدام فردی قدرتمند و خشن بود. او میخواست عراق را به یک کشور خیلی قوی در منطقه تبدیل کند.
برای درک بهتر، تصور کنید در یک کلاس درس، یک دانشآموز بزرگجثه بخواهد همیشه رئیس باشد و به دیگران زور بگوید. صدام در منطقه مثل همان دانشآموز رفتار میکرد. او دوست نداشت کسی از او قدرتمندتر باشد.
علت اصلی حمله: ترس صدام از انقلاب اسلامی ایران
در سال 1357 خورشیدی، مردم ایران انقلابی کردند و نظام شاهنشاهی را سرنگون نمودند. این انقلاب «انقلاب اسلامی» نام دارد. پس از انقلاب، رهبری ایران به دست امام خمینی (ره) افتاد. صدام حسین از این موضوع خیلی ترسید. چرا؟ چون فکر میکرد ایدههای انقلاب اسلامی به مردم عراق نیز سرایت کند و آنها نیز علیه او قیام کنند.
مقایسه نیروهای ایران و عراق در آغاز جنگ (مثال در جدول)
| نوع نیرو | عراق (به رهبری صدام) | ایران (پس از انقلاب) |
|---|---|---|
| تعداد سرباز | 200 هزار نفر | 150 هزار نفر |
| تجهیزات نظامی (تانک و هواپیما) | خیلی زیاد (با پشتیبانی کشورهای خارجی) | کمتر (تحریم شده بود) |
| روحیه و انگیزه | کم (برای منافع صدام میجنگیدند) | خیلی بالا (دفاع از میهن و انقلاب) |
چالشهای مفهومی (پرسش و پاسخ)
پاسخ: خیر، ایران به عراق حمله نکرده بود. صدام حسین از ترس این که انقلاب اسلامی به عراق هم برسد، دست به حمله زد. او میخواست زودتر به ایران ضربه بزند. مثل این میماند که یک نفر بدون هیچ دلیلی به همکلاسیاش مشت بزند، فقط به خاطر ترس از این که آن همکلاسی روزی از او قویتر شود.
پاسخ: بله، بسیاری از کشورهای ثروتمند و قدرتمند مانند آمریکا، فرانسه، آلمان و برخی کشورهای عربی مانند عربستان و کویت به صدام حسین کمک کردند. آنها به عراق سلاح، پول و اطلاعات میدادند. علت این بود که آن کشورها از پیروزی انقلاب اسلامی در ایران ناراحت بودند.
پاسخ: با اینکه عراق تجهیزات بیشتری داشت، مردم ایران با ایمان و وحدت خود جنگیدند. رزمندگان ایرانی با کمترین امکانات، اما بیشترین شجاعت، دشمن را عقب راندند. سرانجام در سال 1367 خورشیدی، صدام مجبور به قبول آتشبس شد و هیچ یک از اهداف خود را به دست نیاورد.
کاربرد عملی: درسهایی برای زندگی روزمره
از جنگ ایران و عراق میتوانیم درسهای مهمی بگیریم. اولین درس این است که نباید به دیگران ظلم کنیم. صدام ظلم کرد و در آخر شکست خورد. دومین درس این است که اگر یک گروه با هم متحد باشند، حتی در برابر دشمن قویتر هم پیروز میشوند. مثل یک تیم فوتبال که بازیکنانش هماهنگ بازی میکنند.
همچنین یاد میگیریم که وطندوستی و دفاع از خانه و خانواده ارزش بسیار بالایی دارد. رزمندگان ایرانی از جان خود گذشتند تا کشورشان اشغال نشود.
اگر تعداد کل روزهای جنگ را بر تعداد سالها تقسیم کنیم، میانگین روزهای جنگ در هر سال به دست میآید: $ \text{تعداد کل روزها} = 8 \times 365 = 2920 $ این یعنی جنگ تقریباً 2920 روز طول کشیده است. در هر روز، تعداد زیادی از مردم دو کشور آسیب میدیدند.
پاورقیها
1 حزب بعث: حزبی سیاسی در عراق و سوریه که به معنی «رستاخیز» است. انگلیسی: Ba'ath Party
2 صدام حسین: رئیسجمهور عراق از سال 1979 تا 2003 میلادی. انگلیسی: Saddam Hussein
3 انقلاب اسلامی: انقلاب مردم ایران در سال 1979 میلادی که نظام شاهنشاهی را سرنگون کرد. انگلیسی: Islamic Revolution
4 آتشبس: توافق برای متوقف کردن موقت جنگ. انگلیسی: Ceasefire