همهٔ ابیات با یکدیگر قرابت مفهومی دارند؛ بهجز:
گو برو در پس زانوی سلامت بنشین / آنکه از دست ملامت به فغان میآید
2 )
مترس از جانفشانی گر طریق عشق میپویی / چو اسماعیل باید سر نهادن روز قربانی
3 )
زبان تیشه با فرهاد گفتا در دم رفتن / که راه کوی شیرین را ز سر باید قدم کردن
4 )
دل در طلب خندهٔ شیرین تو خون شد / جان در طمع لعل شکرخای تو افتاد
تحلیل ویدئویی تست
منتظریم اولین نفر تحلیلش کنه!