گاما رو نصب کن!

{{ number }}
اعلان ها
اعلان جدیدی وجود ندارد!
کاربر جدید

جستجو

پربازدیدها: #{{ tag.title }}

میتونی لایو بذاری!

پروتئین‌های نوترکیب: پروتئین‌های تولیدشده از طریق مهندسی ژنتیک

بروزرسانی شده در: 11:17 1404/08/3 مشاهده: 61     دسته بندی: کپسول آموزشی

پروتئین‌های نوترکیب: کارخانه‌های میکروسکوپی در خدمت بشر

پروتئین‌های تولیدشده از طریق مهندسی ژنتیک که دنیای پزشکی و صنعت را متحول کرده‌اند.
این مقاله به زبان ساده به بررسی پروتئین‌های نوترکیب1 می‌پردازد. شما خواهید آموخت که این پروتئین‌ها چگونه با استفاده از مهندسی ژنتیک2 تولید می‌شوند، چه کاربردهای گسترده‌ای در تولید دارو، واکسن و فرآورده‌های صنعتی دارند و چگونه زندگی انسان را بهبود بخشیده‌اند. این مطلب برای دانش‌آموزان مقاطع مختلف تنظیم شده است.

پروتئین چیست و چرا به نوترکیب نیاز داریم؟

قبل از هر چیز، باید بدانیم پروتئین3 چیست. پروتئین‌ها مولکول‌های درشتی هستند که مانند آجرهای ساختمان بدن موجودات زنده عمل می‌کنند. آنزیم‌ها4 (که سرعت واکنش‌های شیمیایی را افزایش می‌دهند)، هورمون‌ها5 (مانند انسولین که قند خون را کنترل می‌کند) و پادتن‌ها6 (که با بیماری‌ها مبارزه می‌کنند) همگی انواعی از پروتئین‌ها هستند. بدن ما بر اساس دستورالعمل‌های موجود در دی‌ان‌ای7، این پروتئین‌ها را می‌سازد.

اما گاهی بدن یک فرد به اندازهٔ کافی یک پروتئین خاص تولید نمی‌کند (مانند بیماری دیابت و کمبود انسولین) یا برای مقابله با یک بیماری خاص به پروتئین‌هایی نیاز داریم که به طور طبیعی در بدن یافت نمی‌شوند. در گذشته، این پروتئین‌ها را مستقیماً از بدن جانوران یا انسان‌های دیگر استخراج می‌کردند که کاری پرهزینه، کم‌بازده و گاهی خطرناک بود. اینجاست که پروتئین‌های نوترکیب به کمک ما می‌آیند.

خط تولید یک پروتئین نوترکیب: از ژن تا محصول نهایی

تولید یک پروتئین نوترکیب مانند این است که یک دستور پخت (ژن) را از یک کتاب آشپزی (سلول انسانی) برداریم و به یک کارخانهٔ غذا (یک سلول دیگر مانند باکتری) بدهیم تا برایمان به مقدار زیاد تولید کند. این فرآیند چند مرحلهٔ کلیدی دارد:

مرحله شرح مثال
۱. شناسایی و جداسازی ژن ژن مسئول ساخت پروتئین مورد نظر از یک سلول انسانی یا جانوری جدا می‌شود. جداسازی ژن انسولین از سلول‌های لوزالمعدهٔ انسان.
۲. ساخت سازهٔ نوترکیب ژن جدا شده به یک حامل به نام پلاسمید8 متصل می‌شود. این ترکیب جدید "سازهٔ نوترکیب" نام دارد. چسباندن ژن انسولین به یک پلاسمید باکتریایی.
۳. انتقال به میزبان سازهٔ نوترکیب به داخل یک سلول میزبان (مانند باکتری اشریشیا کلی9 یا سلول‌های مخمر) وارد می‌شود. ورود پلاسمید حاوی ژن انسولین به باکتری.
۴. فرآورش و تخلیص سلول‌های میزبان در محیط کشت، رشد و تکثیر می‌کنند و پروتئین مورد نظر را تولید می‌کنند. سپس این پروتئین از محیط جدا و خالص می‌شود. رشد باکتری‌های حامل ژن انسولین در بیورآکتور10 و استخراج انسولین تولید شده.
فرمول ساده شده: اگر ژن را $G$، سلول میزبان را $C$ و پروتئین نوترکیب را $P$ در نظر بگیریم، این فرآیند را می‌توان به صورت $G + C \rightarrow P$ نشان داد. این یک معادلهٔ ساده برای درک مفهوم کلی است.

کارخانه‌های زنده: سلول‌های میزبان برای تولید

دانشمندان از سلول‌های مختلفی به عنوان "کارخانه" برای تولید پروتئین‌های نوترکیب استفاده می‌کنند. انتخاب این میزبان به نوع پروتئین مورد نظر بستگی دارد.

سلول میزبان مزایا معایب نمونه محصول
باکتری (مانند E. coli) رشد سریع، هزینهٔ کم، فناوری شناخته‌شده قادر به تولید پروتئین‌های بسیار پیچیده انسانی نیست انسولین، هورمون رشد
مخمر قدرت تولید بالاتر از باکتری، انجام برخی تغییرات پس از ساخت پروتئین هنوز برای برخی پروتئین‌های انسانی کامل نیست واکسن هپاتیت B
سلول‌های پستانداران تولید پروتئین‌های کاملاً مشابه انسانی با عملکرد بهینه هزینهٔ بسیار بالا، رشد کند، نیاز به محیط کشت پیچیده پادتن‌های مونوکلونال11، فاکتور انعقادی خون

پروتئین‌های نوترکیب چگونه زندگی ما را دگرگون کرده‌اند؟

این فناوری فقط یک موضوع درسی نیست؛ بلکه هر روز در زندگی واقعی ما نقش ایفا می‌کند. برای درک بهتر، به این مثال‌های ملموس توجه کنید:

مثال ۱: نجات بیماران دیابتی
تا قبل از تولید انسولین نوترکیب در دهه ۱۹۸۰، انسولین مورد نیاز بیماران دیابتی از لوزالمعدهٔ گاو و خوک استخراج می‌شد. این انسولین حیوانی گاهی باعث واکنش‌های آلرژیک می‌شد و تولید آن به اندازهٔ کافی نبود. امروزه باکتری‌های نوترکیب، انسولین کاملاً مشابه انسانی را به مقدار زیاد و با خلوص بالا تولید می‌کنند که جان میلیون‌ها نفر را در سراسر جهان نجات داده است.

مثال ۲: ساخت واکسن‌های نوین
بسیاری از واکسن‌های جدید، مانند واکسن کووید-۱۹ شرکت فایزر و مدرنا، از فناوری مشابهی استفاده می‌کنند. در این واکسن‌ها به جای تزریق یک ویروس ضعیف‌شده، تنها بخشی از دستورالعمل ژنتیکی ویروس (که مسئول ساخت یک پروتئین خاص است) به بدن داده می‌شود. سلول‌های بدن ما موقتاً آن پروتئین ویروسی را می‌سازند و سیستم ایمنی بدن را برای مقابله با ویروس واقعی آماده می‌کنند. این یک نمونهٔ پیشرفته از استفاده از اصل پروتئین‌های نوترکیب است.

مثال ۳: پنیرسازی
در صنعت پنیرسازی سنتی، از آنزیم رنین12 که از معدهٔ گوساله‌های شیرخوار گرفته می‌شد، برای دلمه بستن شیر استفاده می‌کردند. امروزه با کمک مهندسی ژنتیک، ژن تولیدکنندهٔ رنین به باکتری یا مخمر منتقل شده و این آنزیم به صورت نوترکیب و با هزینهٔ کمتر تولید می‌شود. بیشتر پنیرهای صنعتی امروزی با استفاده از این رنین نوترکیب تولید می‌شوند.

اشتباهات رایج و پرسش‌های مهم

سوال: آیا خوردن یک ماده‌ای که از باکتری نوترکیب تولید شده، برای انسان خطرناک است؟

خیر. پروتئین تولیدشده پس از تخلیص، کاملاً از باکتری جدا شده و خالص می‌شود. خود باکتری یا دی‌ان‌ای آن در محصول نهایی وجود ندارد. از طرفی، بسیاری از پروتئین‌ها (مانند انسولین) به صورت تزریقی استفاده می‌شوند و از دستگاه گوارش عبور نمی‌کنند. آنزیم رنین مورد استفاده در پنیر نیز در فرآیند تولید غیرفعال می‌شود.

سوال: آیا پروتئین نوترکیب با محصولات تراریخته (GMO) یکی است؟

خیر، این دو مفهوم مرتبط اما متفاوت هستند. در تولید پروتئین نوترکیب، یک سلول (مثل باکتری) دستکاری ژنتیکی می‌شود تا یک پروتئین خاص را تولید کند و خود آن سلول به عنوان محصول نهایی به مصرف‌کننده نمی‌رسد. اما در یک محصول تراریخته (مثل ذرت تراریخته)، یک گیاه یا جانور دستکاری می‌شود و خود آن موجود یا فرآورده‌های مستقیم آن (مثل دانهٔ ذرت) به عنوان غذا مصرف می‌شود.

سوال: آیا می‌توان هر پروتئینی را به صورت نوترکیب تولید کرد؟

متأسفانه خیر. تولید برخی پروتئین‌های بسیار بزرگ و پیچیده که نیاز به تغییرات خاص پس از ساخته شدن دارند، هنوز با چالش‌های فنی روبرو است. دانشمندان در حال کار بر روی روش‌های جدید و انتخاب میزبان‌های بهتر (مانند سلول‌های حشرات یا گیاهان) برای غلبه بر این موانع هستند.

جمع‌بندی
پروتئین‌های نوترکیب یکی از شگفت‌انگیزترین دستاوردهای مهندسی ژنتیک هستند. آن‌ها با استفاده از سلول‌های میزبان مانند باکتری یا مخمر، امکان تولید مقادیر زیاد و ایمن پروتئین‌های ارزشمند انسانی، داروها، واکسن‌ها و آنزیم‌های صنعتی را فراهم کرده‌اند. از درمان بیماری‌هایی مانند دیابت گرفته تا ساخت پنیر، ردپای این فناوری در زندگی روزمرهٔ ما دیده می‌شود. با پیشرفت بیشتر علم، در آینده شاهد کاربردهای حتی گسترده‌تر این فناوری در پزشکی شخصی‌شده و صنایع مختلف خواهیم بود.

پاورقی

1 Recombinant Proteins (پروتئین‌های نوترکیب): پروتئین‌هایی که از طریق وارد کردن ژن آن‌ها به یک سلول میزبان و بیان آن ژن تولید می‌شوند.
2 Genetic Engineering (مهندسی ژنتیک): مجموعه تکنیک‌هایی برای تغییر و دستکاری ژن‌های یک موجود زنده.
3 Protein (پروتئین): مولکول‌های درشتی متشکل از زنجیره‌ای از اسیدهای آمینه که عملکردهای حیاتی زیادی در بدن دارند.
4 Enzyme (آنزیم): پروتئین‌هایی که کاتالیزور واکنش‌های شیمیایی در موجودات زنده هستند.
5 Hormone (هورمون): مولکول‌های پیام‌رسان شیمیایی که توسط غدد درون‌ریز ترشح می‌شوند.
6 Antibody (پادتن): پروتئین‌های سیستم ایمنی که به شناسایی و خنثی‌سازی عوامل بیگانه مانند باکتری و ویروس کمک می‌کنند.
7 DNA (دی‌ان‌ای): مولکول حاوی اطلاعات ژنتیکی که در هستهٔ سلول‌ها ذخیره شده است.
8 Plasmid (پلاسمید): حلقه‌های کوچکی از دی‌ان‌ای در باکتری‌ها که به طور مستقل از کروموزوم اصلی تکثیر می‌شوند و در مهندسی ژنتیک به عنوان حامل ژن استفاده می‌شوند.
9 Escherichia coli (اشریشیا کلی): یک گونه باکتری که به طور رایج در رودهٔ جانوران خونگرم یافت می‌شود و مدل رایجی برای تحقیقات زیست‌شناسی و تولید پروتئین نوترکیب است.
10 Bioreactor (بیورآکتور): محفظه یا مخزنی که شرایط کنترل‌شده‌ای برای رشد سلول‌ها یا میکروارگانیسم‌ها فراهم می‌کند.
11 Monoclonal Antibodies (پادتن‌های مونوکلونال): پادتن‌های یکسان و بسیار اختصاصی که توسط یک نوع سلول ایمنی خاص تولید می‌شوند و در درمان بیماری‌هایی مانند سرطان کاربرد دارند.
12 Rennin (رنین): آنزیمی که باعث دلمه بستن شیر و تبدیل آن به پنیر می‌شود.

مهندسی ژنتیک بیوتکنولوژی تولید دارو واکسن سلول میزبان