پندپذیری: توجه به هشدار و تجربه افراد دانا برای اصلاح رفتار و جلوگیری از پیامدهای زیانبار
شناخت ارزش تجربه، شنیدن نصیحت، تصمیمگیری آگاهانه و پیشگیری از خطاهای تکراری
پندپذیری یعنی انسان با دقت به سخنان، هشدارها و تجربههای افراد آگاه گوش دهد و اگر لازم بود، رفتار خود را اصلاح کند. بسیاری از اشتباهها پیش از آنکه به مشکل بزرگی تبدیل شوند، با یک نصیحت درست یا یادآوری بهموقع قابل پیشگیری هستند. دانشآموزی که پندپذیر باشد، از تجربه معلمان، والدین و افراد باتجربه استفاده میکند، تصمیمهای سنجیدهتری میگیرد و کمتر با پیامدهای ناخوشایند روبهرو میشود. پندپذیری نشانه خرد، فروتنی و علاقه به یادگیری است، نه نشانه ناتوانی.
نکته:پندپذیری به معنای قبول کردن هر سخنی نیست؛ بلکه یعنی با فکر کردن و بررسی، از تجربههای درست و سودمند برای بهتر شدن استفاده کنیم.
پندپذیری چگونه به ما کمک میکند؟
| جنبه |
توضیح |
نمونه |
| گوش دادن |
با دقت شنیدن نظر افراد آگاه |
توجه به توصیه معلم برای برنامهریزی درس |
| فکر کردن |
بررسی درستی یا نادرستی یک نصیحت |
مقایسه نتیجه دو روش مطالعه |
| اصلاح رفتار |
تغییر عادت نادرست پس از آگاهی |
کم کردن استفاده از تلفن همراه هنگام درس خواندن |
بسیاری از انسانها تجربههایی را به دست آوردهاند که گاهی با سختی، شکست یا صرف زمان زیاد همراه بوده است. اگر دیگران از این تجربهها برای راهنمایی ما استفاده کنند، لازم نیست همان اشتباهها را دوباره تکرار کنیم. برای نمونه، اگر مربی ورزشی درباره گرم کردن بدن پیش از تمرین هشدار دهد، گوش دادن به او میتواند از آسیبدیدگی جلوگیری کند. همچنین اگر پدر یا مادر درباره مدیریت زمان درس خواندن توصیهای داشته باشند، توجه به آن ممکن است باعث پیشرفت تحصیلی شود.
پندپذیری با احترام به دیگران نیز ارتباط دارد. وقتی کسی با نیت خیرخواهی اشتباه ما را یادآوری میکند، بهتر است به جای ناراحت شدن، درباره سخن او فکر کنیم. البته هر توصیهای هم درست نیست؛ بنابراین لازم است دلیلها را بررسی کنیم و از افراد دانا و قابل اعتماد راهنمایی بگیریم.
پیامدهای پندپذیری و نپذیرفتن پند
| پندپذیری |
بیتوجهی به پند |
| کاهش احتمال تکرار اشتباه |
تکرار خطاهای گذشته |
| تصمیمگیری آگاهانهتر |
تصمیمهای عجولانه |
| افزایش اعتماد دیگران |
کاهش اعتماد به دلیل تکرار اشتباه |
| رشد شخصیت و مسئولیتپذیری |
ایجاد مشکلات قابل پیشگیری |
گاهی دانشآموزی چند بار تکالیف خود را به آخرین لحظه موکول میکند و هر بار با کمبود وقت روبهرو میشود. اگر پس از توصیه معلم یا تجربه یکی از دوستان، برنامهریزی خود را تغییر دهد، نتیجه بهتری خواهد گرفت. این تغییر نشان میدهد که او از پند دیگران استفاده کرده است. اما اگر بدون فکر کردن همان روش نادرست را ادامه دهد، احتمال دارد دوباره همان مشکل تکرار شود.
پندپذیری تنها به دوران مدرسه محدود نیست. انسان در همه مراحل زندگی به یادگیری از تجربه دیگران نیاز دارد. هرچه فرد زودتر این ویژگی را در خود تقویت کند، تصمیمهای سنجیدهتری خواهد گرفت و فرصتهای بیشتری برای پیشرفت به دست خواهد آورد. همچنین جامعهای که افراد آن به تجربههای درست توجه میکنند، کمتر دچار آسیبهای تکراری میشود و همکاری و اعتماد در آن بیشتر خواهد بود.
پرسشهای مهم درباره پندپذیری
پرسش: آیا پندپذیری یعنی همیشه نظر دیگران را بدون فکر قبول کنیم؟
خیر. پندپذیری یعنی سخن دیگران را با دقت بشنویم، درباره آن فکر کنیم و اگر درست و منطقی بود، از آن استفاده کنیم.
پرسش: چرا بعضی افراد نصیحت را نمیپذیرند؟
گاهی به دلیل عجله، غرور یا این تصور که همیشه حق با خودشان است، به هشدارهای دیگران توجه نمیکنند و بعد با پیامدهای همان تصمیم روبهرو میشوند.
پرسش: از چه کسانی بهتر است پند بگیریم؟
از افرادی که تجربه، دانش، صداقت و خیرخواهی دارند؛ مانند والدین، معلمان، مربیان و افراد قابل اعتماد.
پرسش: آیا اشتباه کردن با پندپذیری ناسازگار است؟
خیر. همه ممکن است اشتباه کنند. مهم این است که پس از آگاهی از خطا، آن را اصلاح کنیم و از تکرار آن جلوگیری شود.
پندپذیری یکی از ویژگیهای مهم انسانهای خردمند است. کسی که به تجربه و هشدار افراد آگاه توجه میکند، فرصت بیشتری برای یادگیری و پیشرفت پیدا میکند و از بسیاری از مشکلات قابل پیشگیری دور میماند. شنیدن سخن درست، اندیشیدن درباره آن و به کار بستن نتیجههای مفید، نشانه رشد فکری و مسئولیتپذیری است. اگر هر دانشآموز از تجربه دیگران بیاموزد و در صورت نیاز رفتار خود را اصلاح کند، هم در زندگی شخصی و هم در روابط اجتماعی موفقتر خواهد بود.