خطر ورزشی: شرایط، رفتار یا وسیله‌ای که احتمال آسیب‌دیدگی را افزایش می‌دهد.

پرسش ۱: اگر زمین بازی خیس باشد ولی دوست‌مان اصرار کند که مسابقه را برگزار کنیم، چه کار درستی باید انجام دهیم؟

پاسخ: بهتر است با آرامش به دوست‌مان توضیح دهیم که زمین خیس خطر لغزیدن را زیاد می‌کند و ممکن است همه آسیب ببینند. می‌توانیم پیشنهاد دهیم که بازی را به روز دیگری موکول کنیم یا ورزش دیگری مثل شطرنج یا حرکات کششی انجام دهیم. سلامتی از هر مسابقه‌ای مهم‌تر است.

پرسش ۲: چرا بعضی از بچه‌ها هنگام ورزش رفتارهای پرخطر نشان می‌دهند، مثلاً از پشت به دیگران تنه می‌زنند؟

پاسخ: گاهی بچه‌ها برای نشان دادن قدرت یا برنده شدن به هر قیمتی، رفتارهای خطرناک انجام می‌دهند. اما آن‌ها ممکن است متوجه نباشند که یک تنهٔ ساده می‌تواند باعث شکستگی دست یا کبودی شدید شود. بهترین راه این است که خودمان الگوی خوبی باشیم و با مهربانی به آن‌ها یادآوری کنیم که ورزش یعنی همکاری و لذت، نه آسیب رساندن به دیگران.

پرسش ۳: آیا استفاده از وسایل ورزشی که کمی خراب هستند، همیشه خطرناک است؟ مثلاً توپ‌هایی که بادشان کم است.

پاسخ: نه همیشه، ولی احتمال خطر را زیاد می‌کند. توپ بادکرده ممکن است مسیر درستی نرود و باعث شود بازیکنان برای گرفتن آن حرکات ناگهانی و غیرطبیعی انجام دهند و دچار کشیدگی عضله شوند. وسایل سالم نه تنها خطر را کاهش می‌دهند، بلکه بازی را هم لذت‌بخش‌تر می‌کنند. پس بهتر است همیشه از وسایل استاندارد و سالم استفاده کنید.

آنچه باید به خاطر داشته باشیم:

خطرهای ورزشی در سه دستهٔ شرایط محیطی، رفتارهای پرخطر و وسایل ناسالم جای می‌گیرند. هر کدام از این‌ها را می‌توان با کمی دقت و پیش‌بینی کاهش داد. همیشه پیش از بازی، محیط و وسایل را بررسی کنید، رفتارهای خودتان و دوستان‌تان را کنترل کنید و در صورت مشاهدهٔ هرگونه خطر، موضوع را به بزرگ‌ترها بگویید. به یاد داشته باشید که هدف از ورزش، سلامتی و شادی است، نه آسیب و ناراحتی. با رعایت نکات ایمنی، می‌توانید از هر بازی لذت ببرید و سالم بمانید.

پس از امروز، وقتی به زمین بازی می‌روید، نگاهی به اطراف بیندازید و ببینید آیا هیچ‌یک از این خطرها وجود دارد؟ با این کار، یک قهرمان واقعی در ایمنی ورزش خواهید بود.