دریافت یا گرفتن
دریافت در دو حرکت اصلی
عمل دریافت را میتوان به دو گونهٔ کلی تقسیم کرد. در نوع نخست، جسم از بالا به سمت ما میآید و ما باید دستها را به شکل سبد یا قیف در بیاوریم تا توپ یا شیء را در خود جای دهیم. این روش بیشتر در ورزشهایی مانند والیبال یا بسکتبال دیده میشود. در نوع دوم، جسم از پایین یا از روبرو با سرعت کم میآید و ما با کف دستهای باز و انگشتان کشیده، آن را مهار میکنیم. برای نمونه، وقتی دوستتان دفترچهای را به سمت شما پرتاب میکند، اگر کف دستها را به هم نزدیک کنید و جلوی سینه بگیرید، به راحتی آن را دریافت میکنید. در هر دو نوع، نگاه کردن به مسیر حرکت شیء و پیشبینی نقطهٔ فرود، مهمترین گام است.
برای اینکه دریافت موفق داشته باشید، باید بدن خود را در جهت حرکت شیء قرار دهید. اگر توپ از سمت راست میآید، کمی به راست متمایل شوید و اگر از چپ، به چپ. دستها را تا جایی باز کنید که فضای کافی برای ورود جسم داشته باشند. سپس در لحظهٔ تماس، انگشتان را به آرامی روی شیء ببندید و آن را به سمت سینه یا شکم خود بکشید. این کار باعث میشود ضربهٔ ورودی گرفته شود و شیء از دست شما بیرون نپرد.
دریافت در زندگی روزمره
شاید فکر کنید دریافت فقط در زمین ورزش کاربرد دارد، اما این مهارت هر روز در خانه و مدرسه به کارتان میآید. وقتی مادرتان یک جعبهٔ شیرینی را از دور به سمت شما میگیرد تا بگیرید، یا وقتی دوستتان پاککن را پرتاب میکند، شما در حال دریافت هستید. حتی گرفتن کیف یا کولهپشتی که از روی میز در حال افتادن است، نوعی دریافت سریع محسوب میشود. در آشپزخانه، وقتی سبزی یا میوهای را از یخچال برمیدارید و به طرف خود میکشید، از همین اصل پیروی میکنید.
بیایید یک مثال دیگر را بررسی کنیم. تصویر کنید توپ تنیسی به سمت شما پرتاب شده است. شما ابتدا مسیر آن را با چشم دنبال میکنید، سپس دستها را به اندازهٔ کافی باز میکنید و درست وقتی توپ به نزدیکترین فاصله رسید، انگشتان را روی آن میبندید. اگر این کار را به موقع انجام دهید، توپ در دست شما آرام میگیرد و اگر دیر کنید، توپ به زمین برخورد میکند. پس زمانبندی دقیق، راز اصلی دریافت است.
| نوع دریافت | وضعیت دستها | نحوهٔ نزدیککردن به بدن |
|---|---|---|
| توپ سبک (والیبال) | کف دستها رو به بالا، انگشتان باز | با سرعت کم به سمت سینه کشیده میشود |
| جعبهٔ سنگین | دو دست از زیر و کنارهها | آرام و با خمکردن زانو به شکم نزدیک میشود |
| دفترچه یا کتاب | دستها به صورت عمودی، انگشتان جمع | بلافاصله پس از گرفتن، به طرف بدن چرخانده میشود |
سه پرسش چالشی
پرسش نخست: چرا گاهی توپ را میگیریم ولی از دستمان بیرون میپرد؟
پاسخ: این اتفاق معمولاً به خاطر سفت گرفتن بیش از حد یا دیر باز کردن انگشتان رخ میدهد. وقتی توپ با سرعت به دست میخورد، اگر دست کاملاً سفت باشد، ضربه به انگشتان منتقل میشود و توپ را به بیرون پرتاب میکند. بهتر است در لحظهٔ برخورد، دست کمی نرم باشد و سپس انگشتان را روی توپ ببندید تا ضربه جذب شود.
پرسش دوم: آیا برای دریافت اجسام بزرگ باید از هر دو دست استفاده کنیم؟
پاسخ: بله، برای اشیاء بزرگ یا سنگین مانند کتابهای قطور، جعبهٔ کفش یا حتی یک کولهپشتی، استفاده از دو دست لازم است. یک دست نمیتواند وزن را به خوبی تحمل کند و ممکن است شیء از دست شما بیفتد. دو دست علاوه بر استحکام، تعادل بیشتری هم به شما میدهند.
پرسش سوم: آیا چشمها در دریافت نقش دارند یا فقط دستها کار میکنند؟
پاسخ: چشمها نقش بسیار مهمی دارند. شما ابتدا باید مسیر و سرعت شیء را با چشم تخمین بزنید تا بدانید دستها را کجا و چه زمانی باز کنید. اگر چشمانتان را ببندید، تقریباً نمیتوانید هیچ چیزی را دریافت کنید. پس هماهنگی چشم و دست، پایهٔ اصلی دریافت است.
آنچه باید به خاطر داشته باشید:
- دریافت، ترکیبی از دیدن، پیشبینی و حرکت دست است.
- نرمی دست در لحظهٔ برخورد، از پرتاب شدن شیء جلوگیری میکند.
- برای اشیاء سنگین یا بزرگ، حتماً از دو دست و خمکردن زانو استفاده کنید.
- تمرین با توپهای مختلف، مهارت دریافت شما را روز به روز بهتر میکند.
با تکرار این مهارت در بازیهای گروهی و کارهای روزمره، میتوانید دریافتکنندهای ماهر شوید و از افتادن یا شکستن وسایل جلوگیری کنید.