شخصیت نمایشی: فرد، موجود یا شیئی دارای ویژگی‌های مشخص که در موقعیت نمایش کنش و گفت‌وگو می‌کند.

شخصیت نمایشی: موجودی که در صحنه جان می‌گیرد

عناصر سازندهٔ شخصیت نمایشی

شخصیت نمایشی از چند عنصر کلیدی ساخته می‌شود که در کنار هم، موجودی زنده و باورپذیر را در ذهن مخاطب خلق می‌کنند. نخستین و مهم‌ترین عنصر، گفت‌وگو است. از طریق گفت‌وگو است که ما با افکار، احساسات و نیت‌های شخصیت آشنا می‌شویم. برای نمونه، وقتی شخصیتی با لحن خشمگین با دیگری حرف می‌زند، نشان می‌دهد که از او ناراحت یا عصبانی است. دومین عنصر، کنش یا عمل است. کارهایی که شخصیت در صحنه انجام می‌دهد، شخصیت او را بهتر از هر توضیحی نشان می‌دهد. اگر شخصیتی در نمایش هنگام شنیدن خبر بد، فنجان چای را از دست بیندازد، این کنش نشان‌دهندهٔ شوک و ناراحتی عمیق اوست.

سومین عنصر، ویژگی‌های ظاهری و رفتاری است. نوع لباس پوشیدن، طرز راه رفتن، حتی عادت‌های کوچکی مانند دست زدن به موها، همه و همه به شناخت شخصیت کمک می‌کنند. برای نمونه، شخصیتی که همیشه لباس‌های مرتب و اتوکشیده می‌پوشد، احتمالاً فردی منظم و دقیق است. در نهایت، انگیزهٔ شخصیت، نیروی محرکهٔ اوست. انگیزه پاسخی است به این پرسش که «چرا شخصیت این کار را می‌کند؟» انگیزه می‌تواند عشق، ترس، حسادت، یا میل به عدالت باشد. وقتی انگیزهٔ شخصیت را بدانیم، رفتارهای او برایمان معنا پیدا می‌کند.

کارکردهای شخصیت در پیشبرد نمایش

شخصیت‌ها در یک نمایش، نقش‌های گوناگونی ایفا می‌کنند که هر کدام به شیوه‌ای به پیشبرد داستان کمک می‌کنند. برخی شخصیت‌ها اصلی هستند و داستان حول محور آن‌ها می‌چرخد. شخصیت اصلی یا قهرمان، معمولاً بیشترین زمان صحنه را در اختیار دارد و مخاطب با او هم‌ذات‌پنداری می‌کند. در مقابل، شخصیت‌های فرعی قرار دارند که مکمل داستان هستند و به شناخت بهتر شخصیت اصلی کمک می‌کنند. برای نمونه، دوست صمیمی قهرمان می‌تواند رازهای درون او را برملا کند.

یکی دیگر از کارکردهای مهم شخصیت‌ها، ایجاد گره‌افکنی و گره‌گشایی است. بسیاری از کشمکش‌های نمایشی، نتیجهٔ برخورد شخصیت‌هایی با اهداف و ویژگی‌های متفاوت است. همچنین شخصیت‌ها با بیان احساسات و واکنش‌های خود، فضای عاطفی نمایش را می‌سازند و مخاطب را با خود همراه می‌کنند. در حقیقت، یک شخصیت نمایشی موفق، آن است که مخاطب را وادار کند تا دربارهٔ او فکر کند، برایش احساس همدردی داشته باشد یا حتی از او متنفر شود.

پرسش‌های کلیدی دربارهٔ شخصیت نمایشی