علامت ترافیکی: نشانه افقی یا عمودی برای هدایت رانندگان و عابران.

نشانه‌های ترافیکی؛ راهنمای حرکت در شهر

نشانه‌های افقی و عمودی؛ دو راهنمای متفاوت

نشانه‌های ترافیکی را از نظر جایگاه نصب به دو گروه بزرگ تقسیم می‌کنند: نشانه‌های افقی و نشانه‌های عمودی. نشانه‌های افقی آن‌هایی هستند که روی سطح جاده و خیابان کشیده می‌شوند. خط‌کشی‌های سفید یا زردی که وسط خیابان را خط می‌کشند، خط‌های عابر پیاده (که به آن خط‌کشی عابر نیز گفته می‌شود) و فلش‌های راهنمایی که جهت حرکت را نشان می‌دهند، همگی جزو نشانه‌های افقی به شمار می‌روند. این نشانه‌ها معمولاً با رنگ‌های روشن و مواد ضدسایش روی آسفالت کشیده می‌شوند تا برای مدت طولانی قابل دیدن باشند.

در مقابل، نشانه‌های عمودی همان تابلوهایی هستند که در کنار جاده یا بالای آن نصب می‌شوند. این تابلوها به شکل‌ها و رنگ‌های گوناگونی دیده می‌شوند؛ مثل تابلوهای هشداردهنده که به شکل مثلث با حاشیه‌ی قرمز هستند، تابلوهای بازدارنده که گرد و با زمینه‌ی قرمز یا سفیدند و تابلوهای اطلاع‌رسانی که معمولاً مستطیل‌شکل و به رنگ آبی یا سبزند. هرکدام از این تابلوها پیام مشخصی دارند و راننده باید با دیدن آن‌ها تصمیم مناسب را بگیرد.

کاربرد نشانه‌ها در زندگی روزمره

اگر به یک چهارراه شلوغ شهری نگاه کنید، همزمان نشانه‌های افقی و عمودی را می‌بینید که با هم کار می‌کنند. مثلاً چراغ راهنمایی (که خودش نوعی نشانه‌ی عمودی است) به رانندگان می‌گوید چه زمانی حرکت کنند و چه زمانی بایستند. در همان زمان، خط‌کشی‌های روی زمین به راننده نشان می‌دهد که باید در کدام مسیر قرار بگیرد تا بتواند به راست یا چپ بپیچد. عابران پیاده نیز با نگاه به چراغ عابر و خط‌های عابر روی زمین متوجه می‌شوند که زمان امن برای عبور از خیابان کی فرا می‌رسد.

یکی از جاهایی که همکاری نشانه‌های افقی و عمودی خیلی مهم است، نزدیکی مدرسه‌هاست. در آن جاها، تابلوهای عمودی با علامت مخصوص مدرسه، راننده را از حضور دانش‌آموزان آگاه می‌کنند و خط‌کشی‌های ویژه‌ای روی زمین کشیده می‌شود تا رانندگان سرعت خود را کم کنند. همچنین خط‌های عابر پیاده در این نقاط پررنگ‌تر و پهن‌تر کشیده می‌شوند تا عابران به راحتی آن را ببینند و رانندگان نیز متوجه محل عبور عابران شوند.

در جاده‌های برون‌شهری، تابلوهای عمودی نقش مهم‌تری پیدا می‌کنند. زیرا در جاده‌های طولانی، راننده نیاز دارد از فاصله‌ی دور متوجه پیچ‌ها، سربالایی‌ها، سرازیری‌ها یا تقاطع‌های پیش رو شود. تابلوهای هشداردهنده با رنگ قرمز و شکل مثلث، این اطلاعات را از فاصله‌ی دور به راننده می‌دهند. در مقابل، نشانه‌های افقی مانند خط‌های کنار جاده و خط‌های میانی، به راننده کمک می‌کنند تا خودروی خود را در مسیر درست نگه دارد و از انحراف به چپ یا راست جلوگیری کند.

پرسش‌هایی که ممکن است برایتان پیش بیاید