مراقبت حین پرورش: پیگیری وضعیت تغذیه، سلامت، رشد و شرایط محیطی حیوان در دوره نگه‌داری.

مراقبت حین پرورش

خوراک، تندرستی و جای زندگی

برای اینکه حیوان دوران نگهداری را به خوبی پشت سر بگذارد، باید به سه رکن اصلی توجه کرد. این سه رکن مانند سه پایه‌ی یک سه‌پایه هستند؛ اگر یکی از آنها سست باشد، تعادل به هم می‌خورد.

نخست، تغذیه: هر حیوانی نیازهای غذایی مخصوص به خود را دارد. جوجه‌ی گوشتی به جیره‌ای پرانرژی نیاز دارد، در حالی که گوسفند به علوفه‌ی باکیفیت و مکمل‌های معدنی وابسته است. باید دقت کرد که مقدار غذایی که به حیوان می‌رسد، نه کم باشد و نه زیاد. خوراک کم باعث لاغری و کندی رشد می‌شود و خوراک زیاد هم نه تنها فایده ندارد، بلکه ممکن است به کبد و دیگر اندام‌ها فشار بیاورد. آب تمیز و تازه هم به اندازه‌ی خوراک اهمیت دارد و باید هر روز تعویض شود.

دوم، تندرستی: یک حیوان سالم، سرحال و فعال است. چشم‌هایش براق و روشن، پوشش بدنش تمیز و رفتارش عادی است. اگر حیوانی بی‌حال شد، از خوراک خوردن دست کشید یا تنفسش تند و نامنظم شد، اینها نشانه‌های هشداردهنده هستند. یکی از کارهای مهم در این بخش، اندازه‌گیری دما است. دمای طبیعی بدن حیوانات با انسان تفاوت دارد؛ مثلاً دمای طبیعی گاو حدود 38/5 درجه‌ی سانتی‌گراد است. افزایش یا کاهش دما می‌تواند خبر از یک بیماری بدهد.

سوم، جای زندگی: جایی که حیوان در آن نگهداری می‌شود، باید پاکیزه، خشک و دارای تهویه‌ی مناسب باشد. آلونک یا آغل نباید شلوغ باشد، زیرا ازدحام، استرس و بیماری را افزایش می‌دهد. دما و نور نیز باید متناسب با گونه‌ی حیوان تنظیم شود. برای مثال، جوجه‌های تازه‌ازتخم‌درآمده به گرمای بیشتری نیاز دارند، در حالی که حیوانات پشم‌دار مانند گوسفند به هوای خنک‌تر عادت دارند.

رشد را با چشم و ترازو بسنجیم

رشد، یکی از مهم‌ترین نشانه‌های موفقیت در پرورش است. اما رشد فقط به معنی بزرگ‌تر شدن نیست؛ رشد یعنی افزایش وزن، قد و دور سینه، آن هم به صورت متناسب. برای اینکه بفهمیم رشد حیوان در مسیر درستی قرار دارد، از دو روش ساده استفاده می‌کنیم.

روش نخست، اندازه‌گیری است. با یک ترازوی مناسب می‌توانیم وزن حیوان را هر هفته یک بار اندازه بگیریم. افزایش وزن منظم و روزافزون نشانه‌ی خوبی است. برای حیوانات بزرگ‌تر مانند گوساله، می‌توان از متر نواری برای اندازه‌گیری دور سینه استفاده کرد و وزن را تقریباً محاسبه نمود. روش دوم، مشاهده‌ی ظاهری است. حیوانی که خوب رشد می‌کند، استخوان‌بندی اش پوشیده از گوشت است و دنده‌هایش به طور غیرعادی نمایان نیست. رنگ و درخشندگی پشم یا پر نیز نشانه‌ی دیگری از رشد و سلامت است. اگر رشد متوقف شد یا وزن کم کرد، باید به سراغ رژیم غذایی یا بررسی بیماری رفت.

پرسش‌های کلیدی در مراقبت روزانه