فرآوری محصولات دامی؛ از شیر خام تا پنیر و از پشم تا نخ
شیر و فرآوردههای لبنی
شیر خام از گاو، گوسفند یا بز، مادهای ارزشمند اما فسادپذیر است. برای جلوگیری از فساد و همچنین خوشطعمتر کردن آن، فرآوری روی شیر انجام میشود. یکی از سادهترین فرآوردهها، ماست است. برای تولید ماست، شیر را تا دمای حدود 90 درجه سانتیگراد حرارت میدهند تا میکروبهای مزاحم از بین بروند. سپس آن را خنک کرده و مقداری باکتری آغازگر به آن اضافه میکنند. این باکتریها قند شیر را به اسید لاکتیک تبدیل میکنند و باعث میشوند شیر بسته شود و به ماست تبدیل گردد. اگر ماست را در پارچهای نخی بریزند تا آب اضافی آن خارج شود، پنیر ساده به دست میآید که در بسیاری از مناطق ایران به نام «پنیر محلی» شناخته میشود.
فرآوری شیر به خامه و کره هم بر اساس چربی شیر انجام میشود. چربی شیر از آب آن سبکتر است، بنابراین اگر شیر را مدتی در جای خنک و ساکن بگذاریم، چربی روی آن جمع میشود. این لایهٔ بالایی همان خامه است. با هم زدن خامه، ذرات چربی به هم میچسبند و کرهٔ زردرنگ به دست میآید. در کارخانهها از دستگاهی به نام «میکسر صنعتی» برای هم زدن سریع خامه استفاده میشود. کره را با نمک یا بدون نمک تولید میکنند و ماندگاری آن نسبت به شیر بسیار بیشتر است.
| فرآورده | مادهٔ اولیه | فرایند اصلی | ویژگی مهم |
|---|---|---|---|
| ماست | شیر | تخمیر با باکتری | طعم ترش و بافت سفت |
| خامه | شیر چرب | جدا شدن چربی (خامهگیری) | چربی بالا و بافت نرم |
| کره | خامه | همزدن و جدا کردن دوغ | ماندگاری بالا در یخچال |
| پنیر (محلی) | ماست | آبگیری و نمکزدن | پروتئین بالا، نمکی یا بینمک |
از پشم گوسفند تا نخ و لباس
پشم یکی از محصولات دامی است که خوراکی نیست اما کاربرد فراوانی در پوشاک و صنایع دستی دارد. گوسفندان هر سال با چیدن پشمشان، مادهای خام به نام پشم چیدهشده تولید میکنند. پشم خام، چرک، چربی و خاک دارد و ابتدا باید آن را بشویند. این مرحله «شستوشوی پشم» نام دارد و در آن از آب گرم و شویندههای ملایم استفاده میکنند. سپس پشم خشک شده را با دستگاههای ویژه «شانه» میکنند تا الیاف آن صاف و یکدست شوند. بعد از شانه کردن، الیاف پشم را میتابانند تا به صورت نخ درآید. به این کار «ریسندگی» میگویند. نخهای پشمی را با رنگهای گیاهی یا شیمیایی رنگ میکنند و در نهایت در کارخانههای نساجی به پارچه یا فرش تبدیل میشوند.
جالب است بدانید که هر چه پشم ظریفتر و بلندتر باشد، نخ با کیفیتتری از آن به دست میآید. در برخی مناطق ایران، پشم گوسفندان نژادهای محلی مثل «قرهگل» یا «کبوده» به دلیل لطافت، برای قالیبافی بسیار ارزشمند است. فرآوری پشم نهتنها شغل بسیاری از مردم را تأمین میکند، بلکه صنعت پوشاک و هنر بافندگی را هم زنده نگه میدارد.
آیا میدانستید؟ (چالشها و نکتههای دقیق)
پرسش: چرا برخی ماستها سفتتر و برخی شلتر هستند؟
پاسخ: یکی از دلایل اصلی، میزان چربی شیر است. شیر پرچرب ماست سفتتری تولید میکند. همچنین مدت زمان تخمیر و دمای محیط هم در بافت ماست اثر دارد. اگر ماست را کمتر از 6 ساعت نگه دارند، شلتر میشود و اگر بیشتر، ترشتر و سفتتر خواهد شد.
پرسش: چرا کره را باید در یخچال نگهداری کنیم، ولی روغن گیاهی نه؟
پاسخ: کره از چربی حیوانی ساخته شده و مقدار کمی آب و پروتئین دارد. این مواد باعث میشوند کره در گرمای هوا زودتر فاسد شود یا بوی کهنگی بگیرد. روغن گیاهی مثل روغن آفتابگردان فاقد پروتئین و آب است و اکسیداسیون آن کندتر اتفاق میافتد، بنابراین ماندگاری بیشتری دارد.
پرسش: آیا پشم همهٔ گوسفندها یکسان است؟
پاسخ: خیر. پشم گوسفندان نژادهای مختلف، از نظر ضخامت، رنگ، طول و میزان چربی با هم فرق دارد. برای مثال، گوسفند «مرینو» پشم بسیار نرمی دارد و برای پوشاک ظریف به کار میرود، در حالی که پشم گوسفندان بومی ایران اغلب برای زیرانداز و قالی استفاده میشود که مقاومت بالایی نیاز دارد.
پرسش: چرا شیر پس از جوشیدن، طعمش تغییر میکند؟
پاسخ: جوشاندن شیر باعث میشود بخشی از قند شیر (لاکتوز) کاراملگونه شود و همچنین پروتئینهای آن تغییر شکل بدهند. این تغییرات شیمیایی، طعم شیر را کمی کاراملی و غلیظتر میکنند. به همین دلیل شیر جوشیده را با شیر خام مقایسه نمیکنند و از آن برای برخی فرآوردهها مثل شیرینیهای سنتی استفاده میشود.