گاما رو نصب کن!

{{ number }}
اعلان ها
اعلان جدیدی وجود ندارد!
کاربر جدید

جستجو

پربازدیدها: #{{ tag.title }}

میتونی لایو بذاری!
نمونه سوال محتوای آموزشی آزمون آنلاین پرسش و پاسخ درسنامه آموزشی مدرسه‌یاب معلم‌ها

کیمیاگری: دانش کهن شناخت و دگرگونی مواد که بعدها با شیمی پیوند یافت.

بروزرسانی شده در: 19:53 1405/04/7 مشاهده: 47     دسته بندی: کپسول آموزشی

کیمیاگری: دانش کهن شناخت و دگرگونی مواد

از تلاش برای تبدیل فلزهای معمولی به طلا تا پایه‌گذاری علم شیمی امروز
چکیده: کیمیاگری یکی از کهن‌ترین دانش‌هایی است که انسان به کمک آن کوشید تا مواد را بشناسد و دگرگون کند. این دانش اگرچه ریشه در باورهای قدیمی داشت، اما بعدها به دانش شیمی راه پیدا کرد. در این مقاله با سه کلیدواژهٔ «دگرگونی»، «آزمایش» و «مواد» آشنا می‌شوید و می‌بینید که چگونه کیمیاگران با آزمون و خطا، زمینه‌ساز علم شیمی شدند.

کیمیاگری چه بود و چه هدفی داشت؟

کیمیاگری دانشی بود که در آن افراد به دنبال یافتن راهی برای تغییر ماهیت مواد بودند. برای نمونه، آنان می‌کوشیدند فلزهای ساده مانند سرب یا مس را به طلا تبدیل کنند. البته این کار هرگز به نتیجه نرسید، ولی کیمیاگران در این راه، آزمایش‌های بسیاری انجام دادند و ابزارهای گوناگونی ساختند. آنان همچنین به دنبال اکسیر زندگی بودند؛ ماده‌ای که می‌پنداشتند می‌تواند عمر را دراز کند یا بیماری‌ها را درمان نماید.

یکی از باورهای مهم کیمیاگران این بود که همهٔ مواد از چهار عنصر اصلی «خاک»، «آب»، «هوا» و «آتش» ساخته شده‌اند. به گمان آنان، اگر بتوان نسبت این چهار عنصر را در یک ماده تغییر داد، آن ماده دگرگون می‌شود. برای نمونه، اگر در فلز سربی، نسبت «آتش» را بیشتر کنند، آن فلز به طلا تبدیل خواهد شد! هرچند امروز می‌دانیم که این باور درست نیست، اما همین اندیشه باعث شد که کیمیاگران به کشف مواد و واکنش‌های تازه‌ای دست پیدا کنند.

نکته کیمیاگران نخستین کسانی بودند که از «تقطیر» و «تصعید» برای جداسازی مواد استفاده کردند. این روش‌ها هنوز هم در آزمایشگاه‌های شیمی کاربرد دارند.

کیمیاگری در زندگی روزمرهٔ ما

شاید فکر کنید کیمیاگری فقط مربوط به گذشته است، اما بسیاری از کارهایی که امروز در خانه یا مدرسه انجام می‌دهیم، ریشه در همین دانش کهن دارد. برای نمونه، زمانی که آشپزخانه موادی مانند آرد، تخم‌مرغ و شکر را با هم مخلوط می‌کنیم و پس از پخت، کیک می‌شود، در واقع یک دگرگونی شیمیایی رخ داده است. یا وقتی یخ را درون لیوان آب گرم می‌گذاریم و می‌بینیم که آب سرد می‌شود، با یک تغییر فیزیکی سروکار داریم. کیمیاگران نیز با همین گونه دگرگونی‌ها آشنا بودند و سعی می‌کردند از آن‌ها سر درآورند.

نمونهٔ دیگر، زنگ زدن میخ آهنی است. کیمیاگران متوجه شدند که آهن در مجاورت آب و هوا، به مادهٔ تازه‌ای تبدیل می‌شود که رنگ و ویژگی‌های دیگری دارد. امروز ما به این پدیده «اکسایش» می‌گوییم و می‌دانیم که این یک واکنش شیمیایی است. پس می‌توان گفت کیمیاگران با مشاهدهٔ همین تغییرات ساده، پرسش‌های بنیادی دربارهٔ ماهیت مواد را مطرح کردند.

ویژگی کیمیاگری کهن شیمی امروز
هدف اصلی تبدیل فلزهای معمولی به طلا و یافتن اکسیر زندگی شناخت ساختار مواد و ساخت مواد تازه با کاربردهای گوناگون
روش پژوهش آزمون و خطا، باورهای فلسفی و رمزی آزمایش دقیق، اندازه‌گیری و استفاده از فرمول‌ها
دستاوردها ساخت ابزارهای آزمایشگاهی، کشف برخی اسیدها و نمک‌ها تولید دارو، پلاستیک، کودهای شیمیایی و مواد شوینده

پرسش‌هایی برای کنجکاوی بیشتر

پرسش: چرا کیمیاگران نتوانستند سرب را به طلا تبدیل کنند؟

پاسخ: زیرا طلا و سرب هر کدام اتم‌های ویژۀ خود را دارند. برای تبدیل یک عنصر به عنصر دیگر، باید هستهٔ اتم را دگرگون کرد که در آزمایشگاه‌های سادهٔ کیمیاگری امکان‌پذیر نبود.

پرسش: آیا کیمیاگران هیچ کشف سودمندی داشتند؟

پاسخ: بله، آنان روش‌هایی مانند تقطیر و رسوب‌دهی را کشف کردند و توانستند موادی چون جوهر گوگرد و اسید کلریدریک را بسازند که بعدها در پزشکی و صنعت کاربرد پیدا کرد.

پرسش: آیا امروز هم کسی به کیمیاگری مشغول است؟

پاسخ: امروز کیمیاگری به شکل قدیمی وجود ندارد، اما دانش شیمی همان راه را با دقت و روش علمی ادامه داده است. پژوهشگران شیمی همواره در حال دگرگونی مواد برای ساخت چیزهای تازه هستند.

برگرفته از این مقاله:

کیمیاگری اگرچه نتوانست به آرزوی دیرین خود یعنی تبدیل فلزات به طلا برسد، اما راهی بود که انسان را به شناخت بهتر مواد و دگرگونی‌های آن‌ها رساند. امروز ما از دستاوردهای آن دوران برای ساخت دارو، رنگ، کود و هزاران مادهٔ دیگر بهره می‌بریم. پس هر وقت در آشپزخانه مواد را با هم مخلوط می‌کنید یا در کلاس علوم آزمایشی انجام می‌دهید، به یاد آورید که دارید راه کیمیاگران کهن را با دانشی نوین ادامه می‌دهید.