انصار: مسلمانان یثرب که با پیامبر پیمان بستند و او و مهاجران را یاری کردند

پرسش: آیا انصار فقط به خاطر ترس یا منفعت شخصی با پیامبر پیمان بستند؟

پاسخ: خیر. آنان از روی آگاهی و ایمان به رسالت پیامبر، اسلام را پذیرفتند. آنان می‌دانستند که پذیرش پیامبر جدید، ممکن است آنان را از نظر اقتصادی و اجتماعی دچار مشکل کند، اما به خاطر علاقه به حقیقت و عدالت، این راه را انتخاب کردند. آنان حتی در پیمان عقبه، به پیامبر قول دادند که در برابر دشمنان، از او دفاع کنند، درست مانند کسی که به دوست خود قول می‌دهد در هر شرایطی او را تنها نگذارد.

پرسش: چرا انصار با وجود اینکه خودشان فقیر بودند، از مهاجران پذیرایی کردند؟

پاسخ: انصار معتقد بودند که ثروت واقعی در کمک به دیگران و برادری است. آنان فهمیده بودند که اگر مهاجران در مدینه مستقر نشوند، جامعهٔ اسلامی از درون دچار ضعف می‌شود. مانند وقتی که در یک گروه دوستانه، یکی از دوستان پول کافی برای خرید بلیت سینما را ندارد و بقیه دوستان هزینهٔ او را تقبل می‌کنند، نه به خاطر ثروت، بلکه به خاطر لذت بودن کنار هم.

پرسش: آیا انصار هیچ‌گاه از کار خود پشیمان شدند؟

پاسخ: تاریخ نشان می‌دهد که انصار تا پایان عمر پیامبر و حتی پس از آن، به پیمان خود وفادار ماندند. البته گاهی در توزیع غنایم یا مناصب، احساس می‌کردند که مهاجران بیشتر مورد توجه قرار گرفته‌اند، اما پیامبر با رفتار و سخنان خود، آنان را آرام می‌کرد و به آنان یادآوری می‌کرد که جایگاهشان نزد خداوند بسیار والاست. این موضوع به ما یادآوری می‌کند که حتی در بهترین روابط، ممکن است سوءتفاهم‌هایی پیش آید، اما گفت‌وگوی صادقانه و یادآوری ارزش‌های مشترک، می‌تواند مشکلات را حل کند.