جنگ ایران و روم: نبردهایی که میان اشکانیان و رومی‌ها رخ داد.

جنگ ایران و روم؛ نبردهای اشکانیان و رومیان

چرا اشکانیان و رومیان با هم می‌جنگیدند؟

اشکانیان حدود ۲۵۰ سال پیش از میلاد، در شمال شرق ایران حکومت را به دست گرفتند و به تدریج تمام ایران را زیر فرمان خود درآوردند. در همان زمان، امپراتوری روم در غرب آسیا و اروپا بسیار گسترده شده بود. این دو دولت بزرگ، مانند دو دانش‌آموز قدرتمند در حیاط مدرسه که هر دو می‌خواهند بهترین جایگاه را داشته باشند، برای به دست آوردن سرزمین‌های بیشتر و کنترل راه‌های بازرگانی با یکدیگر رقابت می‌کردند.

مهم‌ترین دلیل جنگ‌ها، راه ابریشم بود؛ مسیری که کالاهایی مانند ابریشم، ادویه و سنگ‌های قیمتی را از چین به روم می‌رساند. هر کس این راه را در اختیار داشت، ثروت بسیار زیادی به دست می‌آورد. اشکانیان درست در میانهٔ این راه قرار گرفته بودند و رومیان می‌خواستند آن را تصرف کنند. همچنین برخی از پادشاهان اشکانی و فرماندهان رومی، به دنبال شهرت و افتخار نظامی بودند؛ درست مانند وقتی که دو تیم در مسابقهٔ ورزشی برای برنده شدن تمام توان خود را به کار می‌گیرند.

نبردها مانند مسابقهٔ گروهی در مدرسه

اگر تا به حال در یک مسابقهٔ امدادی شرکت کرده باشید، می‌دانید که هر عضو تیم نقشی ویژه دارد. لشکر اشکانی نیز دقیقاً مثل یک تیم امدادی، از بخش‌های گوناگون تشکیل شده بود. سوارکاران زبده که تیراندازان ماهری بودند، هستهٔ اصلی سپاه را می‌ساختند. آن‌ها می‌توانستند در حال یورش، تیرهای خود را به سوی دشمن پرتاب کنند و سپس به سرعت عقب‌نشینی کنند. این تاکتیک، دشمن را گیج می‌کرد؛ درست مثل وقتی که در بازی فوتبال، بازیکنی با حرکت‌های سریع، مدافعان را گمراه می‌کند.

رومیان اما به پیاده‌نظام سنگین‌اسلحه خود معروف بودند. سربازان رومی با سپرهای بزرگ و نیزه‌های بلند، دیوارهای مستحکمی تشکیل می‌دادند که شکستن آنها بسیار سخت بود. اشکانیان برای مقابله با این دیوار، از تیرهای کمان‌داران ماهر خود و حمله‌های غافلگیرکننده استفاده می‌کردند. آن‌گاه که رومیان خسته می‌شدند، سواران اشکانی از فاصلهٔ دور آن‌ها را زیر باران تیر قرار می‌دادند، بی‌آنکه خود به دام بیفتند.

سه پرسش چالشی دربارهٔ جنگ‌های ایران و روم