گاما رو نصب کن!

{{ number }}
اعلان ها
اعلان جدیدی وجود ندارد!
کاربر جدید

جستجو

پربازدیدها: #{{ tag.title }}

میتونی لایو بذاری!
نمونه سوال محتوای آموزشی آزمون آنلاین پرسش و پاسخ درسنامه آموزشی مدرسه‌یاب معلم‌ها

شهربان: فرماندار یا مسئول اداره‌ی یکی از بخش‌های قلمرو هخامنشی.

بروزرسانی شده در: 14:35 1405/04/1 مشاهده: 17     دسته بندی: کپسول آموزشی

شهربان؛ فرمانداری که شهر را آباد می‌کرد

نگاهی به نقش و مسئولیت‌های شهربان در دوره‌ی هخامنشی
شهربان در روزگار هخامنشیان، فرماندار یا رئیس یک بخش از کشور بود. او همانند مدیر یک مدرسه، باید نظم و آرامش را برقرار می‌کرد و کارهای مردم را سامان می‌داد. در این مقاله، با مسئولیت‌ها، کارهای روزمره و چالش‌های یک شهربان آشنا می‌شوید.

شهربان کیست و چه کارهایی انجام می‌داد؟

شهربان، فرماندار هر استان یا بخش از سرزمین پهناور هخامنشی بود. شاهنشاه، شهربان را انتخاب می‌کرد تا از طرف او بر آن ناحیه حکومت کند. اگر مدرسه‌ی خود را یک سرزمین کوچک در نظر بگیرید، شهربان نقش مدیر مدرسه را دارد؛ کسی که برنامه می‌دهد، کارها را بین معلم‌ها و دانش‌آموزان تقسیم می‌کند و مراقب است همه چیز سر جای خود باشد.

شهربان باید مالیات مردم را دریافت می‌کرد و برای شاه می‌فرستاد. او همچنین وظیفه داشت راه‌ها را ایمن نگه دارد تا بازرگانان بتوانند کالاهای خود را جابه‌جا کنند. درست مثل این که در مدرسه، ناظم مراقب است راهروها خلوت و ایمن باشند تا کسی زمین نخورد. شهربان باید دادخواهی مردم را می‌شنید و به مشکلات آن‌ها رسیدگی می‌کرد.

شهربان در هخامنشی مدیر مدرسه
دریافت مالیات از مردم دریافت شهریه یا کمک‌های مدرسه
نگهبانی از راه‌ها و مرزها نگهبانی از حیاط و درب مدرسه
رسیدگی به دادخواهی مردم رسیدگی به شکایت دانش‌آموزان از یکدیگر
آبادانی شهر و روستاها زیبا و مرتب نگه داشتن کلاس‌ها و راهروها

شهربان در زندگی روزمره‌ی ما

شاید بپرسید شهربان چه ربطی به زندگی امروز ما دارد؟ فرض کنید می‌خواهید یک جشنواره‌ی علمی در مدرسه برگزار کنید. به فردی نیاز دارید که کارها را هماهنگ کند، به گروه‌ها وظیفه بدهد، بودجه را مدیریت کند و در پایان هم همه را تشویق کند. شهربان نیز چنین نقشی در شهر خود داشت. او باید بین کشاورزان، دامداران، بازرگانان و صنعتگران هماهنگی ایجاد می‌کرد تا همه بتوانند در آرامش زندگی کنند.

یکی از کارهای مهم شهربان، ساختن جاده‌های تازه و تعمیر جاده‌های کهنه بود. امروزه وقتی خیابان‌های شهر را آسفالت می‌کنند یا پل جدیدی می‌سازند، در حقیقت همان کاری را انجام می‌دهند که شهربان‌های هخامنشی انجام می‌دادند. همچنین شهربان باید نامه‌های شاه را به گوش مردم می‌رساند. این کار امروزه بر عهده‌ی صداوسیما یا خبرگزاری‌هاست؛ اما در آن زمان، شهربان خودش اعلامیه می‌داد یا پیام‌رسان می‌فرستاد.

نکته: شهربان‌ها معمولاً از خاندان‌های بزرگ و مورد اعتماد شاه بودند. آن‌ها باید هم به شاه وفادار می‌ماندند و هم دل مردم را به دست می‌آوردند. این کار بسیار دشوار بود، مانند این که کاپیتان تیم ورزشی هم باید نظر مربی را تأمین کند و هم هواداران را راضی نگه دارد.

پرسش‌های چالشی درباره‌ی شهربان

پرسش

آیا شهربان می‌توانست هر کاری که دلش خواست انجام دهد؟

خیر. شهربان باید طبق فرمان شاه و قوانین کشور عمل می‌کرد. او نمی‌توانست مالیات را خودسرانه زیاد کند یا مردم را آزار دهد. اگر خطایی می‌کرد، شاه او را عزل می‌کرد و حتی مجازات می‌نمود. درست مثل ناظم مدرسه که خودش هم باید از قوانین مدرسه پیروی کند.

پرسش

چرا شاه، شهربان را انتخاب می‌کرد، نه مردم؟

در آن روزگار، نظام سیاسی پادشاهی بود؛ یعنی شاه بالاترین مقام را داشت و خودش فرمانداران را برمی‌گزید. شاه معمولاً کسانی را انتخاب می‌کرد که از نظر او توانمند و وفادار بودند. این کار مثل این است که مدیر مدرسه، خودش ناظم را انتخاب کند تا مطمئن باشد ناظم با او هم‌فکر است.

پرسش

اگر شهربان ستمگر می‌شد، مردم چه می‌کردند؟

مردم می‌توانستند از طریق نامه یا نمایندگان ویژه، شکایت خود را به شاه برسانند. شاه نیز گروهی از بازرسان مخفی داشت که بی‌خبر به شهرها می‌رفتند و از نزدیک وضعیت را بررسی می‌کردند. این بازرسان مانند گروهی از معلمان هستند که ناگهانی از کلاس‌ها بازدید می‌کنند تا ببینند نظم چگونه است.

آنچه باید به خاطر بسپارید:

شهربان در دوره‌ی هخامنشی، فرمانداری بود که از سوی شاه منصوب می‌شد و مسئولیت آبادانی، امنیت و دادخواهی در بخش خود را بر عهده داشت. او هم مانند مدیر مدرسه یا کاپیتان تیم، باید بین خواسته‌های شاه و نیازهای مردم تعادل برقرار می‌کرد. شهربان‌ها با ساختن راه‌ها، جمع‌آوری مالیات و حل مشکلات مردم، به پایداری و شکوه شاهنشاهی هخامنشی کمک می‌کردند. امروزه نیز بسیاری از مسئولان شهرها، کارهایی شبیه به شهربان‌های قدیم انجام می‌دهند؛ با این تفاوت که امروز مردم در انتخاب آن‌ها نقش دارند.