گاما رو نصب کن!

{{ number }}
اعلان ها
اعلان جدیدی وجود ندارد!
کاربر جدید

جستجو

پربازدیدها: #{{ tag.title }}

میتونی لایو بذاری!
نمونه سوال محتوای آموزشی آزمون آنلاین پرسش و پاسخ درسنامه آموزشی مدرسه‌یاب معلم‌ها

میراث فرهنگی: آثار، بناها و یادگارهای ارزشمند تاریخی و فرهنگی یک سرزمین.

بروزرسانی شده در: 13:05 1405/04/1 مشاهده: 23     دسته بندی: کپسول آموزشی

میراث فرهنگی: گنجینه‌های ماندگار تاریخ و فرهنگ ایران

آشنایی با بناها، اشیا و آیین‌هایی که هویت ما را می‌سازند
میراث فرهنگی یعنی همهٔ چیزهای ارزشمندی که از گذشتگان برای ما به یادگار مانده است. این یادگارها می‌توانند یک بنای تاریخی بزرگ مانند تخت جمشید باشند، یا یک سکهٔ قدیمی، یک سفالینه، یا حتی یک آهنگ محلی که پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها برای ما خوانده‌اند. در این مقاله با سه بخش اصلی میراث فرهنگی آشنا می‌شویم: آثار ملموس (بناها و اشیا)، آثار ناملموس (آداب و رسوم) و یادمان‌ها (افراد و رویدادهای مهم).

سه دستهٔ اصلی میراث فرهنگی

میراث فرهنگی را می‌توان به سه گروه بزرگ تقسیم کرد. شناخت این گروه‌ها به ما کمک می‌کند تا بهتر بفهمیم هر کدام چه جایگاهی دارند و چرا باید از آنها نگهداری کنیم.

دستهٔ میراث ویژگی‌ها نمونه‌ها
ملموس (سخت‌افزاری) بناها، ساختمان‌ها، اشیا و وسایلی که می‌توان لمس کرد. پل خواجو، سفالینه‌های باستانی، سکه‌های قدیمی
ناملموس (نرم‌افزاری) آیین‌ها، سنت‌ها، داستان‌ها و مهارت‌هایی که سینه‌به‌سینه منتقل می‌شوند. نوروز، تعزیه، داستان‌های شاهنامه، آشپزی سنتی
یادمان‌ها (انسانی) یادبود افراد بزرگ و رویدادهای مهم تاریخی. آرامگاه فردوسی، میدان نقش‌جهان، یادبود شهدا

میراث فرهنگی در زندگی روزمره‌ی ما

شاید فکر کنید میراث فرهنگی فقط در موزه‌ها و کتاب‌های تاریخ است، اما این طور نیست. هر روز وقتی برای سفرهٔ هفت‌سین سبزه می‌کاریم، در شب یلدا هندوانه می‌خوریم، یا وقتی بزرگ‌ترهایمان برای ما از رستم و اسفندیار می‌گویند، در واقع با میراث فرهنگی سر و کار داریم. حتی قالی‌هایی که پایمان را روی آنها می‌گذاریم و کاشی‌کاری‌های رنگارنگ مسجدهای محله‌مان، همه بخشی از این گنجینه‌ی بزرگ هستند. مثلاً وقتی با خانواده به تماشای نمایش آیینی تعزیه می‌رویم، در واقع داریم یک میراث ناملموس را از نزدیک می‌بینیم که پیش از این، پدربزرگ‌های ما نیز آن را تماشا می‌کرده‌اند.

نکته: خیلی از چیزهایی که امروز در خانه‌هایمان داریم، مثل گلدان‌های سفالی یا کاسه‌های مسی، اگر چندین سال از عمرشان بگذرد، می‌توانند به یک اثر فرهنگی تبدیل شوند. بنابراین حتی وسایل سادهٔ زندگی روزمره هم روزی می‌توانند جزو میراث یک سرزمین محسوب شوند.

سه پرسش و پاسخ دربارهٔ میراث فرهنگی

پرسش

چرا بعضی از بناهای قدیمی را خراب می‌کنند و به جایشان ساختمان جدید می‌سازند؟

پاسخ

گاهی یک بنا آنقدر فرسوده می‌شود که نگهداری از آن سخت و پرخرج است. اما کارشناسان میراث فرهنگی باید تصمیم بگیرند که آیا آن بنا ارزش تاریخی دارد یا نه. اگر ارزش داشته باشد، آن را بازسازی می‌کنند، نه اینکه خرابش کنند. مثل خیلی از حمام‌های قدیمی که امروز تبدیل به موزه یا رستوران شده‌اند.

پرسش

آیا فقط اشیای خیلی قدیمی ارزش فرهنگی دارند؟

پاسخ

نه، لزوماً این طور نیست. یک آهنگ محلی که امروز هم خوانده می‌شود، یا یک غذای سنتی که مادربزرگ‌ها هنوز می‌پزند، اگر ریشه در تاریخ و فرهنگ ما داشته باشد، میراث فرهنگی محسوب می‌شود، حتی اگر قدمت هزار ساله نداشته باشد. مهم این است که پیوندی با هویت و گذشته‌ی ما داشته باشد.

پرسش

ما دانش‌آموزان چه نقشی در حفظ میراث فرهنگی داریم؟

پاسخ

نقش ما خیلی مهم است! وقتی به یک بنای تاریخی می‌رویم و روی دیوارش خط نمی‌کشیم، وقتی از وسایل قدیمی خانواده‌مان عکس می‌گیریم و داستانشان را می‌پرسیم، یا وقتی در مدرسه دربارهٔ یک جشن باستانی تحقیق می‌کنیم، داریم به حفظ میراث کمک می‌کنیم. ما نسل بعدی هستیم که باید این گنجینه را بشناسیم و به دیگران هم معرفی کنیم.

میراث فرهنگی، شناسنامهٔ یک سرزمین است. درست مثل شناسنامه‌ای که اسم و فامیل ما را نشان می‌دهد، این آثار و یادگارها هم نشان می‌دهند که ما چه کسی هستیم و از کجا آمده‌ایم. حفظ این میراث فقط کار دولت یا سازمان‌ها نیست؛ هر کدام از ما با شناخت، احترام و پاسداشت این گنجینه‌ها، می‌توانیم سهم خودمان را ادا کنیم. پس دفعهٔ بعد که کنار یک بنای تاریخی ایستادید یا یک افسانهٔ قدیمی شنیدید، به یاد داشته باشید که دارید با بخشی از هویت خودتان روبه‌رو می‌شوید.