گاما رو نصب کن!

{{ number }}
اعلان ها
اعلان جدیدی وجود ندارد!
کاربر جدید

جستجو

پربازدیدها: #{{ tag.title }}

میتونی لایو بذاری!
نمونه سوال محتوای آموزشی آزمون آنلاین پرسش و پاسخ درسنامه آموزشی مدرسه‌یاب معلم‌ها

کوه: برجستگی بلند و طبیعی روی زمین

بروزرسانی شده در: 18:25 1405/03/30 مشاهده: 22     دسته بندی: کپسول آموزشی

کوه: برجستگی بلند و طبیعی روی زمین

بلندترین نقطهٔ سطح زمین، زیستگاه جانوران و منبع آب شیرین
چکیده: کوه‌ها بخشی از پوستهٔ زمین هستند که از زمین‌های اطراف خود بلندترن

کوه: برجستگی بلند و طبیعی روی زمین

بلندترین نقطهٔ سطح زمین، زیستگاه جانوران و منبع آب شیرین
چکیده: کوه‌ها بخشی از پوستهٔ زمین هستند که از زمین‌های اطراف خود بلندترند. این برجستگی‌ها به دلیل حرکت صفحه‌های زمین‌ساخت یا آتشفشان‌ها به وجود می‌آیند. کوه‌ها آب شیرین را در خود ذخیره می‌کنند، آب و هوا را تغییر می‌دهند و جایگاه زندگی جانوران و گیاهان ویژه‌ای هستند. در این مقاله با شکل‌گیری، گونه‌ها، کاربردها و چالش‌های کوه‌ها آشنا می‌شوید.

کوه چگونه به وجود می‌آید؟

کوه‌ها از دو راه اصلی ساخته می‌شوند. راه نخست، آتشفشان است. وقتی مواد داغ و مذاب از درون زمین به بیرون فوران می‌کنند، روی هم انباشته می‌شوند و به مرور زمان کوهی آتشفشانی پدید می‌آید. مانند کوه دماوند که بلندترین قلهٔ ایران است و هنوز هم نشانه‌های آتشفشانی در آن دیده می‌شود.

راه دوم، چین‌خوردگی است. زمین از صفحه‌های بزرگ و سنگی تشکیل شده که به آرامی حرکت می‌کنند. وقتی دو صفحه به هم برخورد می‌کنند، لبهٔ آن‌ها مانند پارچه‌ای که از دو طرف فشار داده شود، چین می‌خورد و بالا می‌آید و رشته‌کوه می‌سازد. رشته‌کوه البرز و زاگرس در ایران از همین راه ساخته شده‌اند. گاهی کوه‌ها با شکستن و جابه‌جایی پوستهٔ زمین (گسل) هم تشکیل می‌شوند که آن را کوه‌های بلوکی می‌نامند.

ویژگی کوه آتشفشانی کوه چین‌خورده
علت شکل‌گیری فوران مواد مذاب از درون زمین برخورد و فشار صفحه‌های زمین
شکل ظاهری اغلب مخروطی با قلهٔ گود لایه‌های سنگی موج‌دار و کشیده
نمونه در ایران دماوند، تفتان البرز، زاگرس

کوه‌ها در زندگی روزمرهٔ ما چه نقشی دارند؟

شاید فکر کنید کوه‌ها فقط برای کوهنوردی و تماشا هستند، اما نقش آن‌ها بسیار بزرگ‌تر است. وقتی از شیر آب، آب آشامیدنی می‌گیرید، بخشی از آن از برف و یخ کوه‌ها سرچشمه می‌گیرد. کوه‌ها مانند یک انبار بزرگ آب عمل می‌کنند. باران و برفی که بر قله‌ها می‌بارد، به آرامی آب می‌شود و از دامنه‌ها به پایین می‌آید و رودها را جاری می‌سازد. بسیاری از شهرها و روستاها آب خود را از همین رودهای کوهستانی تأمین می‌کنند.

همچنین کوه‌ها آب و هوا را تغییر می‌دهند. وقتی ابرهای باران‌زا به کوه می‌رسند، مجبور می‌شوند از آن بالا بروند. در این مسیر هوا سرد می‌شود و باران یا برف می‌بارد. به همین دلیل، دامنهٔ بادگیر کوه‌ها اغلب سرسبزتر و پرآب‌تر است. از سوی دیگر، کوه‌ها پناهگاه جانورانی مانند بز کوهی، پلنگ، آهو و پرندگانی مانند عقاب و کرکس هستند. گیاهان کوهستانی نیز مانند زرشک، آویشن و ریواس خوراکی‌هایی خوش‌طعم و داروهایی مفید به ما می‌دهند.

نکته: کوه‌ها با جذب آب باران و برف، از سیل‌های ناگهانی جلوگیری می‌کنند و مانند یک اسفنج غول‌پیکر، آب را به تدریج به سفره‌های زیرزمینی می‌رسانند. به همین دلیل به آن‌ها برج‌های آب زمین می‌گویند.

پرسش‌های چالشی دربارهٔ کوه‌ها

پرسش ۱: چرا بعضی کوه‌ها قلهٔ تیز دارند و بعضی دیگر گرد و کوتاه هستند؟
پاسخ کوه‌های جوان و تازه ساخته شده، قله‌های تیز و بلندی دارند، زیرا هنوز فرسایش زیادی روی آن‌ها انجام نشده است. ولی کوه‌های پیر که میلیون‌ها سال از عمرشان می‌گذرد، در اثر باد، باران، یخبندان و رودها به مرور گرد و کوتاه می‌شوند. مانند تفاوت کوه دماوند (جوان‌تر) با کوه‌های قدیمی و گرد در جنوب ایران.
پرسش ۲: آیا همهٔ کوه‌ها به یک اندازه از زمین بالا هستند؟
پاسخ خیر. بلندترین کوه دنیا، اورست نام دارد که ارتفاع آن از سطح دریا حدود ۸۸۴۸ متر است. در ایران، دماوند با ۵۶۱۰ متر ارتفاع بلندترین قله است. ولی کوه‌های کوچک و تپه‌ها هم وجود دارند که ارتفاعشان تنها چند صد متر است. به هر برجستگی طبیعی که از زمین‌های اطراف بلندتر باشد، کوه می‌گویند، اما برای کوه بودن باید ارتفاع آن از ۳۰۰ متر بیشتر باشد.
پرسش ۳: کوه‌ها ثابت هستند یا تغییر می‌کنند؟
پاسخ کوه‌ها هرگز ثابت نمی‌مانند. از یک سو، نیروهای درونی زمین (مانند آتشفشان و زلزله) آن‌ها را بالا می‌برند و از سوی دیگر، نیروهای بیرونی مانند باد، باران، یخ و رودها آن‌ها را می‌سایند و خرد می‌کنند. این دو نیرو همیشه در حال رقابت هستند. اگر نیروهای درونی قوی‌تر باشند، کوه بلندتر می‌شود و اگر بیرونی غالب شوند، کوه به مرور نابود می‌شود و به دشت تبدیل می‌شود.

کوه‌ها میراثی ارزشمند از تاریخ زمین هستند که هم برای طبیعت و هم برای زندگی انسان اهمیت زیادی دارند. آن‌ها نه تنها زیبایی چشم‌اندازها را دوچندان می‌کنند، بلکه سرچشمهٔ آب، زیستگاه جانوران، منبع مواد معدنی و تأثیرگذار بر آب و هوای منطقهٔ خود هستند. با شناخت بهتر کوه‌ها، می‌توانیم از آن‌ها بهتر نگهداری کنیم و برای نسل‌های آینده حفظشان نماییم. پس اگر روزی به دامنهٔ کوهی رفتید، بدانید که در کنار یکی از بزرگ‌ترین و کهن‌ترین ساخته‌های طبیعت ایستاده‌اید.

د. این برجستگی‌ها به دلیل حرکت صفحه‌های زمین‌ساخت یا آتشفشان‌ها به وجود می‌آیند. کوه‌ها آب شیرین را در خود ذخیره می‌کنند، آب و هوا را تغییر می‌دهند و جایگاه زندگی جانوران و گیاهان ویژه‌ای هستند. در این مقاله با شکل‌گیری، گونه‌ها، کاربردها و چالش‌های کوه‌ها آشنا می‌شوید.

کوه چگونه به وجود می‌آید؟

کوه‌ها از دو راه اصلی ساخته می‌شوند. راه نخست، آتشفشان است. وقتی مواد داغ و مذاب از درون زمین به بیرون فوران می‌کنند، روی هم انباشته می‌شوند و به مرور زمان کوهی آتشفشانی پدید می‌آید. مانند کوه دماوند که بلندترین قلهٔ ایران است و هنوز هم نشانه‌های آتشفشانی در آن دیده می‌شود.

راه دوم، چین‌خوردگی است. زمین از صفحه‌های بزرگ و سنگی تشکیل شده که به آرامی حرکت می‌کنند. وقتی دو صفحه به هم برخورد می‌کنند، لبهٔ آن‌ها مانند پارچه‌ای که از دو طرف فشار داده شود، چین می‌خورد و بالا می‌آید و رشته‌کوه می‌سازد. رشته‌کوه البرز و زاگرس در ایران از همین راه ساخته شده‌اند. گاهی کوه‌ها با شکستن و جابه‌جایی پوستهٔ زمین (گسل) هم تشکیل می‌شوند که آن را کوه‌های بلوکی می‌نامند.

ویژگی کوه آتشفشانی کوه چین‌خورده
علت شکل‌گیری فوران مواد مذاب از درون زمین برخورد و فشار صفحه‌های زمین
شکل ظاهری اغلب مخروطی با قلهٔ گود لایه‌های سنگی موج‌دار و کشیده
نمونه در ایران دماوند، تفتان البرز، زاگرس

کوه‌ها در زندگی روزمرهٔ ما چه نقشی دارند؟

شاید فکر کنید کوه‌ها فقط برای کوهنوردی و تماشا هستند، اما نقش آن‌ها بسیار بزرگ‌تر است. وقتی از شیر آب، آب آشامیدنی می‌گیرید، بخشی از آن از برف و یخ کوه‌ها سرچشمه می‌گیرد. کوه‌ها مانند یک انبار بزرگ آب عمل می‌کنند. باران و برفی که بر قله‌ها می‌بارد، به آرامی آب می‌شود و از دامنه‌ها به پایین می‌آید و رودها را جاری می‌سازد. بسیاری از شهرها و روستاها آب خود را از همین رودهای کوهستانی تأمین می‌کنند.

همچنین کوه‌ها آب و هوا را تغییر می‌دهند. وقتی ابرهای باران‌زا به کوه می‌رسند، مجبور می‌شوند از آن بالا بروند. در این مسیر هوا سرد می‌شود و باران یا برف می‌بارد. به همین دلیل، دامنهٔ بادگیر کوه‌ها اغلب سرسبزتر و پرآب‌تر است. از سوی دیگر، کوه‌ها پناهگاه جانورانی مانند بز کوهی، پلنگ، آهو و پرندگانی مانند عقاب و کرکس هستند. گیاهان کوهستانی نیز مانند زرشک، آویشن و ریواس خوراکی‌هایی خوش‌طعم و داروهایی مفید به ما می‌دهند.

نکته: کوه‌ها با جذب آب باران و برف، از سیل‌های ناگهانی جلوگیری می‌کنند و مانند یک اسفنج غول‌پیکر، آب را به تدریج به سفره‌های زیرزمینی می‌رسانند. به همین دلیل به آن‌ها برج‌های آب زمین می‌گویند.

پرسش‌های چالشی دربارهٔ کوه‌ها

پرسش ۱: چرا بعضی کوه‌ها قلهٔ تیز دارند و بعضی دیگر گرد و کوتاه هستند؟
پاسخ کوه‌های جوان و تازه ساخته شده، قله‌های تیز و بلندی دارند، زیرا هنوز فرسایش زیادی روی آن‌ها انجام نشده است. ولی کوه‌های پیر که میلیون‌ها سال از عمرشان می‌گذرد، در اثر باد، باران، یخبندان و رودها به مرور گرد و کوتاه می‌شوند. مانند تفاوت کوه دماوند (جوان‌تر) با کوه‌های قدیمی و گرد در جنوب ایران.
پرسش ۲: آیا همهٔ کوه‌ها به یک اندازه از زمین بالا هستند؟
پاسخ خیر. بلندترین کوه دنیا، اورست نام دارد که ارتفاع آن از سطح دریا حدود ۸۸۴۸ متر است. در ایران، دماوند با ۵۶۱۰ متر ارتفاع بلندترین قله است. ولی کوه‌های کوچک و تپه‌ها هم وجود دارند که ارتفاعشان تنها چند صد متر است. به هر برجستگی طبیعی که از زمین‌های اطراف بلندتر باشد، کوه می‌گویند، اما برای کوه بودن باید ارتفاع آن از ۳۰۰ متر بیشتر باشد.
پرسش ۳: کوه‌ها ثابت هستند یا تغییر می‌کنند؟
پاسخ کوه‌ها هرگز ثابت نمی‌مانند. از یک سو، نیروهای درونی زمین (مانند آتشفشان و زلزله) آن‌ها را بالا می‌برند و از سوی دیگر، نیروهای بیرونی مانند باد، باران، یخ و رودها آن‌ها را می‌سایند و خرد می‌کنند. این دو نیرو همیشه در حال رقابت هستند. اگر نیروهای درونی قوی‌تر باشند، کوه بلندتر می‌شود و اگر بیرونی غالب شوند، کوه به مرور نابود می‌شود و به دشت تبدیل می‌شود.

کوه‌ها میراثی ارزشمند از تاریخ زمین هستند که هم برای طبیعت و هم برای زندگی انسان اهمیت زیادی دارند. آن‌ها نه تنها زیبایی چشم‌اندازها را دوچندان می‌کنند، بلکه سرچشمهٔ آب، زیستگاه جانوران، منبع مواد معدنی و تأثیرگذار بر آب و هوای منطقهٔ خود هستند. با شناخت بهتر کوه‌ها، می‌توانیم از آن‌ها بهتر نگهداری کنیم و برای نسل‌های آینده حفظشان نماییم. پس اگر روزی به دامنهٔ کوهی رفتید، بدانید که در کنار یکی از بزرگ‌ترین و کهن‌ترین ساخته‌های طبیعت ایستاده‌اید.