خودِ من در یک نگاه: ویژگیها، تواناییها، هدفها و باورهایم
ویژگیها و تواناییهای من
من پسری هستم با ویژگی صبوری و نظم در انجام تکالیف. وقتی معلم ریاضی مسئلهی سختی میدهد، زود ناامید نمیشوم و چند بار آن را میخوانم تا بفهمم. یکی از تواناییهای من حل کردن معماهای گروهی است. مثلاً در زنگ علوم، وقتی باید برای نمایشِ «چرخهٔ آب» نقشه بکشیم، ایدههای جالبی پیشنهاد میکنم. همچنین در نوشتن انشا، میتوانم احساساتم را به زبان ساده بیان کنم. این تواناییها باعث میشود در کارهای گروهی موفق باشم و دوستانم به من اعتماد کنند.
| نوع ویژگی یا توانایی | مثال روزمره از خودم | صبوری | وقتی پازل ۱۰۰۰ تکه را با خواهرم کامل میکنم، تا نیم ساعت پشت آن مینشینم. | نظم در تکالیف | هر روز بعد از مدرسه اول مشقهایم را انجام میدهم، بعد بازی میکنم. | همکاری با دیگران | در زنگ هنر، رنگهایم را با دوستی که فراموش کرده بود، تقسیم میکنم. |
|---|
هدفهای روشن و باورهای من
هدف من برای سال آینده این است که در درس علوم نمرهٔ بالاتر از ۱۹ بیاورم. برای این کار هر هفته یک آزمایش ساده در خانه انجام میدهم، مثل رشد لوبیا در پارچهٔ مرطوب. هدف دیگرم این است که هر روز ۱۵ دقیقه داستان فارسی بخوانم تا دامنهٔ واژههایم بیشتر شود. باورهایم خیلی ساده هستند: «اگر تلاش کنم، اشتباه کردن اشکال ندارد» و «به دیگران کمک کنم تا آنها هم به من کمک کنند». برای نمونه، وقتی دوستم در جدول ضرب مانده بود، هر روز ۱۰ دقیقه با او تمرین کردم تا یاد گرفت. این باورها باعث میشود هنگام شکست، ناامید نشوم.
چالشهایی دربارهٔ شناخت خود
پاسخ: بله، مثلاً یک روز فکر میکنم خیلی شجاع هستم چون جلوی کلاس صحبت میکنم، اما روز دیگر که معلم از من میخواهد تخته سیاه را پاک کنم، خجالت میکشم. این طبیعی است. شناخت خود یعنی بدانیم گاهی خوب و گاهی متوسط عمل میکنیم.
پاسخ: نه، اصلاً. مثلاً من هدف داشتم در مسابقهٔ املای مدرسه اول شوم، اما سوم شدم. با این حال معلم گفت پیشرفت کردهای. نرسیدن به هدف یعنی میتوانی روشت را عوض کنی، نه اینکه خودت را عوض کنی.
پاسخ: برای اینکه هرکس در خانوادهٔ متفاوتی بزرگ شده. دوستم باور دارد همیشه اول تکلیف بنویسد، من باور دارم اول ۲۰ دقیقه ورزش کنم بعد بنویسم. هر دو راه درست است، مهم این است که به حرف هم احترام بگذاریم.