گاما رو نصب کن!

{{ number }}
اعلان ها
اعلان جدیدی وجود ندارد!
کاربر جدید

جستجو

پربازدیدها: #{{ tag.title }}

میتونی لایو بذاری!
نمونه سوال محتوای آموزشی آزمون آنلاین پرسش و پاسخ درسنامه آموزشی مدرسه‌یاب معلم‌ها

گزارش شفاهی: ارائه زبانی خلاصه پژوهش در برابر دیگران.

بروزرسانی شده در: 1:48 1405/03/23 مشاهده: 32     دسته بندی: کپسول آموزشی

گزارش شفاهی؛ چطور خلاصهٔ پژوهش خود را برای دیگران تعریف کنیم؟

هنر ساده‌گو شدن: کلید ارائهٔ زبانی و موفق در کلاس و خانه
چکیده: در این مقاله یاد می‌گیری چطور نتیجهٔ تحقیق یا پژوهشت را با زبان خودت و بدون استرس به دیگران بگویی. سه کلیدواژهٔ مهم عبارتند از: خلاصه‌سازی، تمرین ذهنی و ارتباط چشمی.

گزارش شفاهی از دو بخش اصلی تشکیل می‌شود

وقتی می‌خواهی دربارهٔ پژوهشت با دیگران حرف بزنی، کافی است به دو بخش فکر کنی: بخش اول «مقدمه و موضوع» و بخش دوم «نتیجهٔ جالب». مثلاً فرض کن دربارهٔ «علت روییدن کپک روی نان» پژوهش کرده‌ای. در مقدمه بگو: «من آزمایش کردم نان را در جای گرم و نمناک بگذارم چه می‌شود». در بخش نتیجه بگو: «کپک سبز رنگ در جای نمناک زودتر رشد می‌کند». این دو بخش ساده، حرف اصلی را می‌زنند.

مثال عینی از زندگی دانش‌آموزی

تصور کن معلم از تو خواسته نتیجهٔ پژوهش گروهی دربارهٔ «بازیافت کاغذ» را در سه دقیقه برای کلاس بگویی. به جای خواندن برگه، می‌توانی این طور شروع کنی: «ما از کاغذهای باطله خمیر درست کردیم و کاغذ نو ساختیم. نکتهٔ جالب این بود که هر ۱۰ کیلو کاغذ باطله، جلوی بریده شدن یک درخت را می‌گیرد.» این روش هم سریع است هم شنیدنی. یا در خانه، وقتی از سفر برگشته‌ای و می‌خواهی برای خانواده تعریف کنی که در موزه چه چیزهایی دیده‌ای، فقط به ۳ نکتهٔ مهم اشاره کن: یک شیء عجیب، یک نقاشی و یک داستان کوتاه.
رفتار در هنگام ارائه نتیجه
بلند خواندن از روی برگهدوستان خسته می‌شوند و ارتباط چشمی نداریم
نگاه کردن به جمع و اشاره با دستهمه بهتر گوش می‌دهند و تو را جدی می‌گیرند
گفتن جملهٔ «بعداً می‌گویم» برای وقت‌گیریذهن شنونده خسته و پراکنده می‌شود
تمرین قبلی با صدای بلندلغزش زبان کم می‌شود و اعتمادبه‌نفس بالا می‌رود

سه پرسش چالشی که شاید برایت پیش بیاید

پرسش: اگر موقع ارائه بترسم و کلمات را فراموش کنم، چه کار کنم؟
پاسخ: یک نفس عمیق بکش و بگو «بگذارید یک بار دیگر توضیح دهم». بعد به اولین کلمهٔ ساده فکر کن، مثلاً «ما در این پژوهش…». هیچ کس متوجه فراموشی تو نمی‌شود. آرام حرف زدن کمک می‌کند تا دوباره مسیر را پیدا کنی.
پرسش: حرف من خیلی طولانی می‌شود. چطور کوتاهش کنم؟
پاسخ: اول توی ذهنت ۳ جملهٔ اصلی را بنویس. مثلاً ۱ موضوع، ۲ روش کار، ۳ نتیجه. بقیهٔ توضیحات اضافی را کنار بگذار. بعد با ساعت تمرین کن: در کمتر از ۳ دقیقه همهٔ حرفت را بزن.
پرسش: اگر کسی سوال سخت بپرسد و جوابش را ندانم؟
پاسخ: صادقانه بگو «سوال خوبی است. در پژوهش ما به این بخش نپرداختیم، اما بعداً حتماً جستجو می‌کنم.» این کار نشان می‌دهد تو پژوهشگر خوبی هستی، نه اینکه همه چیز را بدانی. حتی می‌توانی از دیگران بخواهی نظرشان را بگویند.
برای اینکه یک گزارش شفاهی عالی داشته باشی، این چهار گام را فراموش نکن: پیش‌بینی سوال‌ها، انتخاب نکتهٔ اصلی، تمرین جلوی آینه و نفس عمیق پیش از شروع. هر بار که این مراحل را انجام دهی، دفعهٔ بعد راحت‌تر و حرفه‌ای‌تر صحبت خواهی کرد.