فهرست گزارش
بخشهای اصلی فهرست و ترتیب آنها
| عنوان بخش | کاربرد در گزارش | مثال روزمره |
|---|---|---|
| پیشگفتار | توضیح کوتاه دربارهٔ هدف گزارش | مقدمهٔ نمایشگاه علمی مدرسه |
| عنوان اصلی و زیرعنوانها | نام هر بخش و بخشهای کوچکتر | فصلهای کتاب علوم مثل «جانداران» و «زمین پویا» |
| شماره صفحه | آدرس دقیق هر بخش | صفحهٔ ۲۵ دفتر مشق که تکلیف ریاضی از آنجا شروع میشود |
کاربرد فهرست در زندگی روزمرهٔ دانشآموز
فرض کن میخواهی گزارش کار گروهی دربارهٔ «سفر به موزه» را بنویسی. ابتدا فهرست را میسازی: ۱- مقدمه، ۲- وسایل حملونقل، ۳- اشیای تاریخی دیده شده، ۴- نتیجهگیری. بعد از نوشتن، صفحهها را شمارهگذاری میکنی و کنار هر بخش، شماره صفحه را مینویسی. دوستت که گزارش را میخواند، بدون اینکه همهٔ صفحات را ورق بزند، میتواند بخش «اشیای تاریخی» را در صفحهٔ ۷ پیدا کند. حتی برای پیدا کردن صفحهٔ یک شعر در کتاب فارسی یا تمرین خاص در کتاب ریاضی هم از فهرست استفاده میکنی.
پرسشهای چالشی دربارهٔ فهرست
پاسخ: خواننده سردرگم میشود و شاید فکر کند آن بخش اصلاً وجود ندارد. مثل این میماند که آدرس خانهٔ دوستت را اشتباه بنویسی.
پاسخ: معمولاً بله. فهرست بعد از صفحهٔ عنوان و پیشگفتار میآید تا خواننده از همان ابتدا نقشهٔ کلی گزارش را ببیند. در کتابهای درسی، فهرست معمولاً در صفحات اول یا آخر کتاب است.
پاسخ: چون خواننده برای پیدا کردن یک مطلب خاص باید کل گزارش را بخواند که وقتگیر و خستهکننده است. فهرست مثل راهنما عمل میکند و جستجو را آسان میکند.