مزاحمت در پژوهش: اختلالی که شیوه گردآوری اطلاعات برای افراد یا محیط ایجاد میکند
انواع مزاحمت در پژوهشِ کلاسی
در مدرسه، وقتی میخواهیم دربارهٔ یک جانور یا یک رویداد تاریخی پژوهش کنیم، ممکن است مزاحمتهایی به وجود بیاید. این مزاحمتها به دو دستهٔ اصلی تقسیم میشوند:
| نوع مزاحمت | مثال از زندگی دانشآموز |
|---|---|
| مزاحمت شنیداری | صدای تلویزیون یا بازی همکلاسی در هنگام خواندن کتابخانهٔ مدرسه |
| مزاحمت دیداری یا محیطی | جابجا شدن برگههای تحقیق توسط دوست کوچکتر یا ریختن آب روی یادداشتها |
| مزاحمت انسانی | همگروهی که بیاجازه وسایل پژوهش را برمیدارد یا مدام حرف میزند |
نمونههای ملموس از مزاحمت در پژوهش روزمره
فرض کن میخواهی در زنگ علوم، از ۵ نفر از همکلاسیهایت نظرخواهی کنی که کدام میوه را بیشتر دوست دارند. ناگهان یکی از دوستانت دفترت را میبندد و میگوید «بیا بازی!» یا معلم کلاس کناری با صدای بلند درس میدهد و تو صدای دوستانت را نمیشنوی. اینها همان مزاحمت در پژوهش هستند. همچنین ممکن است در خانه، هنگام جستوجو در کتابها، خواهر یا برادر کوچکت دفترچهٔ یادداشت را خطخطی کند. همهٔ این نمونهها نشان میدهد که مزاحمت، روش گردآوری اطلاعات را دچار اختلال میکند.
چالشهای مفهومی: پرسش و پاسخ
پاسخ: بله. مثلاً وقتی همزمان با تحقیق، گوشی را روشن بگذاری و بازی کنی، تمرکز خودت را به هم میریزی. این هم یک نوع مزاحمت در پژوهش است.
پاسخ: نه کاملاً. گاهی صدای ملایم یا صحبت گروهی کمک میکند. مزاحمت یعنی صدایی یا رفتاری که بیبرنامه و ناخواسته وارد کار پژوهش شود، مثل گریهٔ ناگهانی یک کودک در کتابخانه.
پاسخ: با هماهنگی با دیگران، انتخاب جای آرام، بستن در اتاق پژوهش گروهی و آماده نگه داشتن ابزارها. همچنین میتوانی از یک «بیشتر از ۲ دقیقه صحبت نکنید» با همگروهیهایت توافق کنی.
پژوهش مانند ساختن یک سازهٔ لگو است. هر مزاحمتی مانند این میماند که کسی با دستش قطعهها را به هم بریزد. با شناخت مزاحمتها (سر و صدا، رفت و آمد بیموقع، به هم ریختن یادداشتها) میتوانی شرایط بهتری برای گردآوری اطلاعات فراهم کنی. پس دفعهٔ بعد که خواستی دربارهٔ یک موضوع جالب تحقیق کنی، اول یک محیط آرام و بیمزاحمت انتخاب کن تا پژوهش تو لذتبخش و درست پیش برود.