گاما رو نصب کن!

{{ number }}
اعلان ها
اعلان جدیدی وجود ندارد!
کاربر جدید

جستجو

پربازدیدها: #{{ tag.title }}

میتونی لایو بذاری!
نمونه سوال محتوای آموزشی آزمون آنلاین پرسش و پاسخ درسنامه آموزشی مدرسه‌یاب معلم‌ها

دقّت و صداقت در ارزیابی: بررسی درست و بی‌طرفانه کار خود بدون پنهان کردن ضعف‌ها یا بزرگ‌نمایی قوّت‌ها.

بروزرسانی شده در: 0:11 1405/03/20 مشاهده: 5     دسته بندی: کپسول آموزشی

دقّت و صداقت در ارزیابی

چگونه کار خود را بدون بزرگ‌نمایی یا پنهان‌کاری درست ببینیم؟
چکیده
ارزیابی درست یعنی بتوانی نقاط قوّت و ضعف کار خودت را مثل یک آینهٔ شفاف ببینی. در این مقاله با دقّت، صداقت و بی‌طرفی آشنا می‌شوی. یاد می‌گیری چطور بدون پنهان کردن اشتباه‌ها یا بزرگ جلوه دادن خوبی‌ها، عملکرد واقعی خودت را ارزیابی کنی.

ارزیابی درست از دو بخش مهم تشکیل شده است

ویژگی معنی ساده مثال از زندگی دانش‌آموزی
دقّت موشکافی و جزئی‌نگری بدون کم و کسر بعد از نوشتن انشا، تک‌تک غلط‌های املایی را بشماری و به خودت بگویی: سه غلط دارم صداقت پنهان نکردن واقعیت حتی اگر ناخوشایند باشد اگر پاسخ مسئله را اشتباه نوشته‌ای، به خودت نگویی فقط یک رقم جا افتاده، بلکه بگویی پاسخم کامل اشتباه است بی‌طرفی دوری از دوست‌داشتن یا بدگویی بی‌دلیل از خود وقتی کار گروهی انجام می‌دهی، هم سهم خوب خودت را ببینی و هم بپذیری که فلان قسمت را می‌توانستی بهتر انجام دهی
نکته: خیلی از دانش‌آموزان وقتی برگهٔ امتحانشان را نگاه می‌کنند، فقط نمره را می‌بینند. امّا ارزیابی درست یعنی خط به خط کارت را بررسی کنی و بفهمی کجای کار قوی بوده‌ای و کجا نیاز به تمرین داری.

چطور در زندگی روزمرهٔ خود را درست ارزیابی کنیم؟

فرض کن می‌خواهی در مسابقهٔ املای کلاس شرکت کنی. برای ارزیابی آمادگی‌ات، اول با دقّت کلمه‌های سخت را مرور می‌کنی. بعد با صداقت می‌پذیری که در پنج کلمه ضعف داری و آن‌ها را پنهان نمی‌کنی. در آخر بی‌طرفانه هم قوّت‌هایت (مثلاً حافظهٔ خوب برای کلمه‌های طولانی) و هم ضعف‌هایت را می‌نویسی. این کار باعث می‌شود تمرین مفیدی داشته باشی و در مسابقه واقعاً پیشرفت کنی.

یک مثال دیگر: وقتی نقاشی می‌کشی و می‌خواهی خودت آن را بسنجی، به جای اینکه بگویی عالی است یا افتضاح است، دقیق بگو: سایه‌زنی را خوب کار کرده‌ام ولی اندازهٔ چشم‌ها نامتناسب است. این همان ارزیابی درست و بی‌طرفانه است.

سه پرسش چالشی دربارهٔ ارزیابی صادقانه

پرسش اول: اگر اشتباه خودم را به کسی بگویم، دیگران مرا مسخره نمی‌کنند؟
پاسخ: شاید بعضی‌ها مسخره کنند، امّا ارزش صداقت از ترس مسخره شدن بیشتر است. معلم و پدر و مادر معمولاً به بچّه‌ای که اشتباهش را می‌گوید احترام می‌گذارند. به علاوه، وقتی خودت ضعفت را می‌دانی، می‌توانی آن را قوی کنی.
پرسش دوم: چرا نباید نقطهٔ قوّتم را بزرگ کنم؟
پاسخ: بزرگ‌نمایی باعث می‌شود دیگران توقع بیشتری از تو داشته باشند و خودت هم فکر می‌کنی نیازی به تمرین نداری. مثلاً اگر در ریاضی فقط جمع را خوب بلدی، نگو تمام ریاضی را عالی ام. در آینده وقتی ضرب و تقسیم می‌آید، دچار مشکل می‌شوی.
پرسش سوم: آیا گاهی پنهان کردن ضعف مجاز است؟
پاسخ: در ارزیابی شخصی، هرگز. چون فقط خودت از حقیقت سود یا زیان می‌بری. اگر ضعف خود را از خودت پنهان کنی، هیچ وقت آن ضعف را برطرف نمی‌کنی. مثل این می‌ماند که دماسنج شکسته را نشان بدهد هوا گرم است، در حالی که برف می‌بارد.
آنچه یاد گرفتیم
ارزیابی درست مثل نگاه کردن در یک آینهٔ تمیز است. نباید آینه را کج بگیری تا خوبی‌هایت بزرگ‌تر دیده شوند و نه گرد و خاک روی آن بریزد تا عیب‌هایت پنهان بمانند. دقّت به تو کمک می‌کند جزییات را ببینی، صداقت به تو یاد می‌دهد از واقعیت فرار نکنی، و بی‌طرفی باعث می‌شود هم قوّت‌ها و هم ضعف‌ها را به یک اندازه ببینی. از امروز وقتی مشق‌هایت را مرور می‌کنی یا کاردستی‌ات را می‌سنجی، این سه اصل را به کار ببند.