گاما رو نصب کن!

{{ number }}
اعلان ها
اعلان جدیدی وجود ندارد!
کاربر جدید

جستجو

پربازدیدها: #{{ tag.title }}

میتونی لایو بذاری!
نمونه سوال محتوای آموزشی آزمون آنلاین پرسش و پاسخ درسنامه آموزشی مدرسه‌یاب معلم‌ها

کوروش کبیر: بنیان‌گذار سلسله‌ی هخامنشی در ایران

بروزرسانی شده در: 3:16 1405/03/17 مشاهده: 1352     دسته بندی: کپسول آموزشی

کوروش کبیر: بنیان‌گذار سلسلهٔ هخامنشی در ایران

پادشاهی که عدالت را جایگزین زور کرد و ملت‌های گوناگون را در کنار هم گرد آورد
چکیده: کوروش بزرگ یا کوروش کبیر، نخستین پادشاه سلسلهٔ هخامنشی بود که توانست امپراتوری پهناوری را پایه‌گذاری کند. او به جای زور و جنگ، با قانون و مهربانی با مردم رفتار می‌کرد. در این مقاله می‌خوانیم که کوروش چگونه به پادشاهی رسید، چه کارهای مهمی انجام داد و چرا هنوز هم او را یک پادشاه نمونه می‌دانند.

از کودکی تا پادشاهی؛ آغاز یک داستان بزرگ

کوروش در حدود ۲۶۰۰ سال پیش در خانواده‌ای از شاهان محلی به نام «هخامنشی» به دنیا آمد. پدربزرگش شاه مادها بود. در آن زمان، ایران به چند پادشاهی کوچک تقسیم شده بود. کوروش از کودکی شجاعت و هوش بالایی نشان داد. مثل پسری که در زمین بازی می‌بیند بعضی بچه‌ها با حرف زدن و راه حل خوب، دعوا را تمام می‌کنند، کوروش هم ترجیح می‌داد با گفتگو و تدبیر کارها را پیش ببرد.

او توانست قبایل پارس را دور هم جمع کند و سپس با لشکری منظم به جنگ پادشاه ماد برود و پیروز شود. بعد از آن، آرام آرام بقیهٔ سرزمین‌ها را به امپراتوری خود افزود. کار کوروش مثل این بود که دانش‌آموزی چند گروه دوست خود را برای یک پروژهٔ علمی دور هم جمع کند و هرکس نقشی را بر عهده بگیرد. نتیجه این همکاری، امپراتوری بزرگی شد که از هند تا مصر را شامل می‌شد.

وضعیت ایران پیش از کوروش پس از کوروش
پادشاهی‌ها چند پادشاهی کوچک و جدا از هم یک امپراتوری بزرگ و یکپارچه
رفتار با مردم بیشتر با زور و جنگ با قانون، عدالت و آزادی
دین و فرهنگ هر منطقه رسم خود را داشت و درگیر بود همهٔ فرهنگ‌ها در کنار هم آزاد بودند

قانون و آزادی؛ مثل قوانین مدرسه که به همه فرصت برابر می‌دهد

یکی از کارهای معروف کوروش، نوشتن «منشور حقوق بشر» است. او در این استوانه (که مثل یک فرمان سنگی است) نوشت که همهٔ مردم، هر دین و نژادی که دارند، آزادند و می‌توانند به رسم خود زندگی کنند. این موضوع مثل این می‌ماند که در مدرسه، قانونی داشته باشیم که بگوید هر دانش‌آموزی می‌تواند به زبان مادری خود حرف بزند یا به روش خود درس بخواند، تا زمانی که به دیگران بی‌احترامی نکند.

کوروش به مردم اجازه داد به شهر خود برگردند و معبدهایشان را بسازند. برای نمونه، او یهودیانی را که در بابل اسیر بودند، آزاد کرد و گفت می‌توانند به سرزمین خود بازگردند. در آن زمان، بیشتر پادشاهان مردم شکست‌خورده را به بردگی می‌گرفتند، اما کوروش مثل دانش‌آموزی رفتار می‌کرد که در گروه‌بندی کلاس، به همه، حتی دوستانی که تازه به گروه اضافه شده‌اند، احترام بگذارد.

نکتهنکتهٔ خواندنی: استوانهٔ کوروش امروزه در موزهٔ بریتانیا نگهداری می‌شود و بسیاری از کارشناسان آن را نخستین بیانیهٔ حقوق بشر در جهان می‌دانند.

سه پرسش و پاسخ چالشی دربارهٔ کوروش

پرسش: آیا کوروش هیچ‌وقت جنگ نمی‌کرد؟
پاسخ: چرا، گاهی جنگ می‌کرد. اما تفاوت او با دیگر پادشاهان در این بود که تا می‌توانست بدون جنگ کارها را پیش می‌برد. مثل وقتی که در زنگ ورزش دو تیم با هم جر و بحث می‌کنند، یک نفر میانجی می‌شود و می‌گوید بیایید قانون بگذاریم. کوروش ابتدا گفتگو و سپس جنگ را انتخاب می‌کرد.
پرسش: چرا کوروش را «بزرگ» یا «کبیر» می‌نامند؟
پاسخ: چون کارهای او بزرگ و بی‌نظیر بود. او امپراتوری وسیعی ساخت، به مردم ستم نکرد، و قانون نوشت که همه را آزاد می‌دانست. مثل این که در کلاس، به دانش‌آموزی که به همه کمک می‌کند و نمره‌های عالی می‌گیرد، لقب «دانش‌آموز نمونه» بدهند.
پرسش: آیا کوروش تنها کسی بود که ایران را بزرگ کرد؟
پاسخ: نه. بعد از کوروش، شاهان دیگری مثل داریوش بزرگ هم به ایران قدرت بخشیدند. اما کوروش بود که پایه و اساس این امپراتوری را ریخت. مثل ساختمانی که اول پی و زیرزمین آن ساخته می‌شود؛ بقیه کارها روی آن پی انجام می‌گیرد.
آنچه باید به خاطر بسپاریم: کوروش کبیر تنها یک پادشاه نیرومند نبود، بلکه کسی بود که نشان داد می‌توان با عدالت و احترام به دیگران، حکومتی بزرگ و پایدار ساخت. او به ما یاد می‌دهد که رهبر خوب کسی است که اول به فکر قانون، آزادی و آرامش مردم باشد. امروز هم آرامگاه او در پاسارگاد یادآور مردی است که راه تازه‌ای را در جهان گشود.