گاما رو نصب کن!

{{ number }}
اعلان ها
اعلان جدیدی وجود ندارد!
کاربر جدید

جستجو

پربازدیدها: #{{ tag.title }}

میتونی لایو بذاری!
نمونه سوال محتوای آموزشی آزمون آنلاین پرسش و پاسخ درسنامه آموزشی مدرسه‌یاب معلم‌ها

پرشکوه: چشمگیر، زیبا و باعظمت

بروزرسانی شده در: 3:36 1405/03/14 مشاهده: 19     دسته بندی: کپسول آموزشی

پرشکوه: چشمگیر، زیبا و باعظمت

همه‌جا می‌توان نشانه‌های شکوه را دید؛ از کوه‌های بلند تا یک پرواز دسته‌جمعی پرندگان.
چکیده: واژهٔ «پرشکوه» یعنی چیزی آن‌قدر بزرگ، زیبا و باشکوه باشد که ما را تحت تأثیر قرار دهد. در این مقاله با سه کلیدواژهٔ چشمگیر، زیبا و باعظمت آشنا می‌شوید. می‌آموزیم که چگونه یک منظره، یک اثر هنری یا حتی یک رفتار انسانی می‌تواند پرشکوه باشد. مثال‌هایی از زندگی روزمره به شما نشان می‌دهد که شکوه همیشه در چیزهای خیلی بزرگ نیست؛ گاهی در یک لبخند دسته‌جمعی یا هماهنگی یک گروه نیز دیده می‌شود.

شکوه در طبیعت و در ساخته‌های دست انسان

«پرشکوه» صفتی است که برای چیزهایی به کار می‌رود هم چشمگیر باشند، هم زیبا، هم بزرگی و وقار خاصی داشته باشند. بیایید این ویژگی را در دو دستهٔ بزرگ بررسی کنیم: آنچه در طبیعت می‌بینیم و آنچه خود انسان می‌سازد.

نمونهٔ پرشکوه در طبیعت چرا پرشکوه است؟ نمونهٔ پرشکوه در ساختهٔ انسان
قلهٔ دماوند با کلاه سفید برفی خیلی بلند، آرامش‌بخش و باوقار است و ابرهای دورش را سوراخ می‌کند. پل خواجو در اصفهان با معماری زیبا و انعکاس در آب
دریای خزر هنگام طوفان امواج غول‌پیکر و صدای خروشانش هم ترسناک است هم باشکوه. تالار شهر با ستون‌های بلند و گچ‌بری‌های ظریف

گاهی یک چیز ساده مانند آسمان پرستاره در یک شب بی‌ابر نیز پرشکوه است؛ چون یادآور بزرگی جهان است. گاهی هم یک ساختمان تاریخی با کاشی‌های رنگارنگ و ایوان بلند، همین حس را به ما می‌دهد.

لحظه‌های پرشکوه در مدرسه و خانه

شاید فکر کنید شکوه فقط در جاهای بزرگ دیده می‌شود، اما نه! در زندگی روزمرهٔ خود شما هم اتفاقاتی می‌افتد که می‌توان آنها را «پرشکوه» نامید. مثلاً وقتی همهٔ دانش‌آموزان در جشن مدرسه، سرود را یکصدا می‌خوانند، صدای هماهنگِ چند ده نفره بسیار چشمگیر و باعظمت است. یا در مسابقهٔ امداد، وقتی هر نفر با تمام توان می‌دود و تیم با هم به خط پایان می‌رسد، آن لحظهٔ برد دسته‌جمعی زیبا و پرشکوه است.

در خانه هم لحظه‌هایی داریم: مثلاً سفرهٔ هفت‌سین در نوروز که با دقت و سلیقه چیده شده، ترکیبی از رنگ‌ها و نمادهای زیباست. یا وقتی پدربزرگ خاطرات قدیمی را با آرامش تعریف می‌کند و همهٔ اعضای خانواده ساکت پای حرفش می‌نشینند، آن سکوت همراه با احترام، خودش نوعی شکوه دارد.

نکته: شکوه همیشه به اندازه یا هزینه نیست. گاهی یک کار ساده اما بی‌نقص و با همدلی انجام شود، از یک قصر بزرگ هم پرشکوه‌تر به نظر می‌رسد.

پرسش و پاسخ‌های چالشی دربارهٔ شکوه

پرسش: آیا یک چیز کوچک هم می‌تواند پرشکوه باشد؟
پاسخ: بله، مثلاً یک مروارید واقعی با درخشش یکدست خود، گرچه کوچک است، اما به دلیل زیبایی خالص و نادر بودنش، چشمگیر و باشکوه به نظر می‌رسد. یا یک خوشنویسی دقیق روی یک کاغذ کوچک می‌تواند هنری پرشکوه باشد.
پرسش: اگر یک منظره خیلی بزرگ باشد اما زشت و آشفته باشد، باز هم پرشکوه است؟
پاسخ: نه، برای پرشکوه بودن باید زیبایی و نظم هم وجود داشته باشد. مثلاً یک کوه بزرگ که پر از زباله باشد، زشت است و نمی‌توان آن را پرشکوه نامید. شکوه یعنی ترکیب بزرگی + زیبایی + وقار.
پرسش: چرا بعضی آهنگ‌ها یا صدای اذان را پرشکوه می‌گوییم؟
پاسخ: چون آن صداها آرامش و عظمت خاصی دارند. مثلاً صدای اذان از بالای مناره در هوای سحر، همه جا را ساکت می‌کند و به دل انسان وقار می‌دهد. آهنگ‌های دسته‌جمعی نیز وقتی با هماهنگی کامل خوانده شوند، صدایی چشمگیر و زیبا می‌سازند.
نگاه نهایی: واژهٔ «پرشکوه» به ما یادآوری می‌کند که در دنیا چیزهایی هست که فراتر از روزمرگی هستند. برای دیدن شکوه لازم نیست حتماً به موزه یا کوه سفر کنیم؛ گاهی یک کار گروهی در کلاس، یک غروب آفتابی از پشت بام خانه، یا خواندن یک شعر کهن با صدای بلند، می‌تواند همان حس را در ما ایجاد کند. هر وقت چیزی دیدی که هم چشمت را خیره کرد، هم دلت را لرزاند و هم به تو آرامش داد، بدان که با یک پدیدهٔ پرشکوه روبه‌رو شده‌ای. این حس را نگه دار و سعی کن خودت هم کارهایی را که انجام می‌دهی، با دقت، نظم و زیبایی انجام بدهی تا اثرشان پرشکوه باشد.