گاما رو نصب کن!

{{ number }}
اعلان ها
اعلان جدیدی وجود ندارد!
کاربر جدید

جستجو

پربازدیدها: #{{ tag.title }}

میتونی لایو بذاری!
نمونه سوال محتوای آموزشی آزمون آنلاین پرسش و پاسخ درسنامه آموزشی مدرسه‌یاب معلم‌ها

گوهرفشانی: پراکندن مروارید

بروزرسانی شده در: 21:52 1405/03/12 مشاهده: 14     دسته بندی: کپسول آموزشی

گوهرفشانی: پراکندن مروارید

کنایه از باریدن شدید باران؛ وقتی آسمان دانه‌های درخشان می‌بارد
چکیده: در این مقاله می‌خوانیم که «گوهرفشانی» یعنی چه و چرا به باران شدید «مروارید پاشیدن» می‌گویند. با سه کلیدواژهٔ «کنایه»، «مروارید» و «باران تند» آشنا می‌شویم و می‌بینیم شاعران و نویسندگان چگونه از این عبارت زیبا استفاده کرده‌اند.

گوهرفشانی یعنی چه؟ ریشهٔ تصویری یک کنایه

«گوهرفشانی» از دو بخش درست شده: «گوهر» که به مروارید و جواهر گران‌بها می‌گویند، و «فشانی» یعنی پراکندن. وقتی این دو کنار هم می‌آیند، معنای «مروارید پاشیدن» را می‌دهند. اما مگر کسی مروارید را بر زمین می‌پاشد؟ نه! این یک کنایه است. کنایه یعنی چیزی بگوییم اما چیز دیگری اراده کنیم. در فرهنگ فارسی، وقتی باران خیلی شدید و پشت‌سر هم می‌بارد، می‌گویند آسمان گوهرفشانی می‌کند. یعنی قطرات باران مثل دانه‌های مروارید، درخشان و پیاپی از آسمان فرو می‌ریزند.

در کتاب‌های فارسی خوانده‌ایم که «چون مروارید می‌بارید» یا «باران گوهرفشان». شاعران قدیم هم دوست داشتند باران را به جواهر تشبیه کنند؛ چون باران برای کشاورزی و زندگی ارزشی به اندازهٔ گوهر دارد.

هر روز با گوهرفشانی؛ از کوچه تا کلاس درس

حتماً برای شما هم پیش آمده که ناگهان آسمان تیره می‌شود و باران تندی شروع می‌شود. آن لحظه که قطرات پشت شیشهٔ کلاس را می‌پوشاند، می‌توانی بگویی: «وای چه گوهرفشانی زیبایی!» یا وقتی از مدرسه به خانه می‌روی و باران چترت را محکم می‌کوبد، این واژهٔ قشنگ را به یاد بیاور. فرق بین باران معمولی و گوهرفشانی را در جدول زیر ببینیم:

نوع باران قطرات مدت بارش صدای بارش
باران معمولی (نم نم)ریز و نرمکوتاهخش خش ملایم
گوهرفشانی (باران شدید)درشت و برّاق مانند مرواریدچندین دقیقه یا ساعتشرشر بلند و پشت‌سر هم

دفعهٔ بعد که باران سختی گرفت، به دوستت بگو: «نگاه کن، آسمان دارد گوهر فشانی می‌کند!» آن وقت هم یک واژهٔ ادبی یاد گرفته‌ای، هم نشان داده‌ای که دایرهٔ واژه‌هایت حسابی گسترده است.

نکته: در کتاب «فارسی ششم» دبستان، در شعر «باران» از شاعر معاصر، بیتی هست: «هر قطره چون گوهری، درخشنده و تر». این اشاره به همان گوهرفشانی دارد.

سه پرسش چالشی؛ گوهرفشانی در ذهن تو

پرسش ۱ آیا گوهرفشانی فقط برای باران به کار می‌رود؟
پاسخ: بیشتر برای باران شدید به کار می‌رود، اما گاهی شاعران برای ریزش اشک یا فروغ ستارگان هم از آن استفاده کرده‌اند. مثلاً «اشک‌های گوهرفشان» یعنی اشک‌های درشت و پیاپی. ولی رایج‌ترین کاربرد همان باران تند است.
پرسش ۲ چرا مروارید را انتخاب کرده‌اند؟ چیز دیگری نمی‌شد؟
پاسخ: مروارید همیشه در فرهنگ فارسی نشانهٔ زیبایی، کمیابی و درخشندگی است. قطرات درشت باران هم زیر نور چراغ یا آفتاب می‌درخشند. به علاوه مروارید از دریا بیرون می‌آید و باران هم از آسمان؛ هر دو یک رازآلودگی قشنگ دارند.
پرسش ۳ تفاوت «گوهرفشانی» با «بارش تگرگ» چیست؟
پاسخ: تگرگ دانه‌های یخ است و معمولاً به گل‌ها و ماشین‌ها آسیب می‌زند. اما گوهرفشانی یعنی بارانِ نرم ولی شدید که دانه‌هایش مثل مرواریدهای گرد و روان هستند. تگرگ سفت و سخت است، ولی گوهرفشانی لطیف و زیبا.
گوهرفشانی یکی از نرم‌ترین و تصویری‌ترین کنایه‌های فارسی است. وقتی باران تندی شروع می‌شود، می‌توانی بگویی: «بهار گوهر فشاند» یا «آسمان مروارید می‌پاشد». این واژه را در انشاهایت به کار ببر؛ هم معلم را شگفت‌زده می‌کنی، هم زیبایی کلامت را بیشتر می‌کنی. یادت باشد گوهر یعنی مروارید و فشاندن یعنی پراکندن. پس گوهرفشانی یعنی پراکنده شدن مرواریدها از آسمان.
فرهنگ فارسی، کتاب درسی پایهٔ ششم