انتخاب با جایگذاری و بدون جایگذاری: از جعبه شکلات تا قرعهکشی
بررسی دو روش بنیادی نمونهگیری در ریاضیات و زندگی روزمره؛ با جایگذاری (تکرارپذیر) و بدون جایگذاری (تکرارناپذیر).
در این مقاله با دو مفهوم کلیدی در نظریه احتمال و آمار آشنا میشویم: انتخاب با جایگذاری که در آن هر عضو پس از انتخاب دوباره به مجموعه بازمیگردد و انتخاب بدون جایگذاری که عضو انتخابشده برای همیشه از مجموعه خارج میشود. با مثالهای ملموس مانند انتخاب توپهای رنگی، شمارش تعداد حالتها و کاربرد آنها در مسائل علمی و روزمره، تفاوت این دو روش را گامبهگام بررسی خواهیم کرد.
۱. انتخاب با جایگذاری (تکرارپذیر)
در این روش، هر بار که یک عضو را از مجموعه انتخاب میکنیم، آن را یادداشت کرده و دوباره به مجموعه برمیگردانیم. به این ترتیب، مجموعه همیشه بهصورت کامل برای انتخابهای بعدی باقی میماند و امکان انتخاب یک عضو تکراری وجود دارد.
مثال علمی: جعبه شکلات
فرض کنید در یک جعبه ۵ شکلات با طعمهای مختلف (توتفرنگی، پرتقال، لیمو، نارگیل و موز) داریم. میخواهیم ۳ بار بهصورت تصادفی یک شکلات برداریم، طعم آن را یادداشت کنیم و سپس شکلات را به جعبه برگردانیم. اولین بار، از بین ۵ طعم میتوانیم انتخاب کنیم. پس از برگرداندن، بار دوم نیز باز هم ۵ انتخاب داریم و برای بار سوم نیز همینطور. بنابراین تعداد کل حالتهای ممکن برابر است با:
$5 \times 5 \times 5 = 5^{3} = 125$ حالت.
اگر این فرآیند را برای انتخاب $k$ عضو از یک مجموعه $n$ عضوی با جایگذاری انجام دهیم، تعداد حالات برابر با $n^{k}$ خواهد بود. به این نوع انتخاب، جایگشت با تکرار نیز گفته میشود.
۲. انتخاب بدون جایگذاری (تکرارناپذیر)
در این روش، پس از انتخاب یک عضو، آن را از مجموعه خارج کرده و دیگر برنمیگردانیم. بنابراین مجموعه هر بار کوچکتر میشود و امکان انتخاب عضو تکراری وجود ندارد. بهعنوان مثال، قرعهکشیهای معمولی که یک بار اسم هر فرد نوشته میشود، از این نوع است.
مثال علمی: انتخاب تیم از دانشآموزان
فرض کنید در یک کلاس ۱۰ دانشآموز داریم و میخواهیم یک تیم ۳ نفره برای یک پروژه انتخاب کنیم. اگر قرار باشد افراد تکراری نداشته باشیم (یک نفر نمیتواند همزمان دو نقش داشته باشد)، انتخاب ما بدون جایگذاری است. برای انتخاب نفر اول، ۱۰ انتخاب داریم. نفر دوم از بین ۹ نفر باقیمانده و نفر سوم از بین ۸ نفر انتخاب میشود. تعداد حالتها اگر ترتیب اهمیت داشته باشد (مثلاً نفر اول کاپیتان باشد) برابر است با:
$10 \times 9 \times 8 = 720$ حالت.
این تعداد برابر است با $P(10,3) = \frac{10!}{(10-3)!}$. اگر ترتیب مهم نباشد و فقط بخواهیم بدانیم کدام سه نفر انتخاب شدهاند، تعداد حالتها به تعداد ترکیبات کاهش مییابد:
$C(10,3) = \frac{10!}{3! \times 7!} = 120$.
برای روشنتر شدن تفاوت، یک پاراگراف روایت گونه را در نظر بگیرید: «در یک مسابقه، یک کیسه پر از بادکنکهای شمارهگذاری شده داریم. اگر برنده پس از کشیدن بادکنک، آن را دوباره داخل کیسه بیندازد، ممکن است یک نفر دوباره برنده شود (انتخاب با جایگذاری). اما اگر بادکنک را بیرون بگذارد، هر شماره فقط یک بار شانس برنده شدن دارد (انتخاب بدون جایگذاری)».
۳. مقایسه کاربردی: رمز عبور در مقابل قرعهکشی
یکی از بهترین راهها برای درک عمیق این دو مفهوم، مقایسه آنها در کاربردهای واقعی است. جدول زیر تفاوتهای کلیدی را نشان میدهد:
| ویژگی |
انتخاب با جایگذاری |
انتخاب بدون جایگذاری |
| تکرار اعضا |
مجاز |
غیرمجاز |
| تعداد حالتها (انتخاب $k$ از $n$ با ترتیب) |
$n^{k}$ |
$\frac{n!}{(n-k)!}$ |
| مثال روزمره |
ساخت رمز عبور (امکان تکرار اعداد/حروف) |
انتخاب اعضای کمیته (بدون تصدی همزمان دو پست) |
| احتمال در هر مرحله |
ثابت ($\frac{1}{n}$) |
متغیر ($\frac{1}{n-i+1}$) |
۴. چالشهای مفهومی
چالش اول: اگر در یک مسئله، قید «هموزن بودن» وجود داشته باشد، کدام روش انتخاب را پیشنهاد میدهید؟
پاسخ: هر دو روش میتوانند هموزن باشند، به شرطی که تعریف هموزن را رعایت کنیم. در انتخاب با جایگذاری، هر بار همه اعضا شانس برابر دارند. در انتخاب بدون جایگذاری، در هر مرحله اعضای باقیمانده شانس برابر دارند. مسئله اصلی این است که آیا محیط مسئله اجازه تکرار میدهد یا خیر.
چالش دوم: چرا در انتخاب بدون جایگذاری، برای محاسبه تعداد حالتها از فاکتوریل استفاده میکنیم؟
پاسخ: زیرا در هر گام، تعداد انتخابها یک واحد کاهش مییابد. برای انتخاب $k$ عضو از $n$ عضو بدون جایگذاری، حاصلضرب اعداد طبیعی از $n$ تا $n-k+1$ را داریم که با استفاده از فاکتوریل به صورت $\frac{n!}{(n-k)!}$ نمایش داده میشود. این کار نوشتن فرمول را سادهتر و استاندارد میکند.
چالش سوم: آیا انتخاب با جایگذاری همیشه تعداد حالتهای بیشتری نسبت به انتخاب بدون جایگذاری دارد؟
پاسخ: خیر، این موضوع به مقادیر $n$ و $k$ بستگی دارد. برای $n=3$ و $k=2$، تعداد حالتها در روش با جایگذاری $3^{2}=9$ و بدون جایگذاری $3 \times 2 = 6$ است که اولی بیشتر است. اما اگر $k \gt n$ باشد، انتخاب بدون جایگذاری اساساً غیرممکن است (تعداد حالت صفر) در حالی که با جایگذاری، تعداد حالتها برابر $n^{k}$ خواهد بود.
جمعبندی
انتخاب با جایگذاری و بدون جایگذاری دو رویکرد بنیادی در نمونهگیری هستند که قوانین شمارش و احتمال را پایهریزی میکنند. در انتخاب با جایگذاری (مانند پرتاب تاس یا ساخت رمز)، اعضا میتوانند تکرار شوند و تعداد حالتها از رابطه $n^{k}$ بهدست میآید. در انتخاب بدون جایگذاری (مانند قرعهکشی یا تشکیل تیم)، اعضا تکرار نمیشوند و تعداد حالتهای مرتبشده با $\frac{n!}{(n-k)!}$ و حالتهای نامرتب با $\binom{n}{k}$ محاسبه میشود. تشخیص درست این دو مفهوم، کلید حل بسیاری از مسائل آمار و احتمال است.
پاورقی
1 انتخاب با جایگذاری (Sampling with replacement): روشی از نمونهگیری که در آن هر عضو جمعیت، پس از انتخاب، دوباره به جمعیت برگردانده میشود و ممکن است در مراحل بعد دوباره انتخاب شود.
2 انتخاب بدون جایگذاری (Sampling without replacement): روشی از نمونهگیری که در آن هر عضو جمعیت، حداکثر یک بار میتواند انتخاب شود و پس از انتخاب، از جمعیت حذف میگردد.
3 جایگشت با تکرار (Permutation with repetition): ترتیببندی تعدادی اشیاء که در آن تکرار مجاز است.
4 ترکیب (Combination): انتخاب تعدادی اشیاء از یک مجموعه بزرگتر بدون در نظر گرفتن ترتیب و بدون تکرار.