گاما رو نصب کن!

{{ number }}
اعلان ها
اعلان جدیدی وجود ندارد!
کاربر جدید

جستجو

پربازدیدها: #{{ tag.title }}

میتونی لایو بذاری!

رده‌بندی بازی‌های رایانه‌ای: نظام ارزیابی بازی‌ها بر اساس محتوای آن‌ها

بروزرسانی شده در: 18:16 1404/11/13 مشاهده: 3     دسته بندی: کپسول آموزشی

رده‌بندی بازی‌های رایانه‌ای: چراغ راهنمای دنیای سرگرمی

چگونه سیستم‌های رده‌بندی به ما کمک می‌کنند تا مناسب‌ترین بازی را برای خود و خانواده انتخاب کنیم؟
خلاصه: انتخاب یک بازی رایانه‌ای مناسب، به ویژه برای نوجوانان و جوانان، همیشه چالش‌برانگیز است. نظام‌های رده‌بندی محتوای بازی[1]، مانند یک برچسب راهنما روی محصولات، اطلاعاتی درباره‌ی محتوای درون بازی و گروه سنی مناسب آن ارائه می‌دهند. این مقاله به بررسی انواع سیستم‌های رده‌بندی جهانی، مؤلفه‌های کلیدی که در ارزیابی مدنظر قرار می‌گیرند (مانند خشونت، زبان نامناسب، و محتوای هراس‌آور) و راهکارهای عملی برای استفاده از این رده‌بندی‌ها می‌پردازد. درک این سیستم‌ها به ما کمک می‌کند تا انتخاب‌هایی آگاهانه‌تر و مطمئن‌تر در دنیای گسترده‌ی بازی‌ها داشته باشیم.

بررسی سیستم‌های رده‌بندی معروف در جهان

همان‌طور که برای تماشای فیلم به +18 یا +12 توجه می‌کنیم، برای بازی‌ها هم سیستم‌های رده‌بندی مشابهی وجود دارد. این سیستم‌ها در مناطق مختلف جهان متفاوت هستند، اما هدف مشترک همه‌ی آن‌ها حفاظت از کودکان و نوجوانان در برابر محتوای نامناسب است.

نماد / نام سیستم منطقه رده‌های سنی نمونه توضیح مختصر
ESRB
رایج در آمریکا و کانادا
آمریکای شمالی E (همه), T (نوجوان), M (+17) معروف‌ترین سیستم. از نمادها و توصیف‌گرهای محتوا[2] استفاده می‌کند.
PEGI
رایج در اروپا
اروپا و برخی کشورهای دیگر 3, 7, 12, 16, 18 سیستم مبتنی بر عدد. از نمادهای محتوایی مانند خشونت، ترس و بدزبانی استفاده می‌کند.
CERO ژاپن A (همه سنین), B (+12), C (+15), D (+17), Z (فقط بزرگسالان) سیستم رده‌بندی ژاپن که بر اساس حروف الفباست و حساسیت بیشتری به محتوای خاص دارد.

مؤلفه‌های کلیدی که در رده‌بندی بررسی می‌شوند

این سیستم‌ها بازی را مانند یک آزمون بررسی می‌کنند و به هر بخش از محتوا نمره می‌دهند. نمره‌ی نهایی (رده سنی) از جمع این مؤلفه‌ها به‌دست می‌آید. درک این مؤلفه‌ها به ما کمک می‌کند تا حتی اگر برچسب رده‌بندی را ندیدیم، بتوانیم حدوداً محتوای بازی را حدس بزنیم.

نکته: رده سنی روی جلد بازی فقط میانگین است. شما ممکن است نسبت به یک مؤلفه (مثلاً صحنه‌های ترسناک) حساستر باشید. همیشه توصیف‌گرهای محتوا که در پشت جلد نوشته شده‌اند را با دقت بخوانید.

برای مثال، اگر یک بازی رده سنی +12 دریافت کرده، ممکن است به دلایل زیر باشد:

  • خشونت فانتزی: خشونت کارتونی بدون خون‌ریزی واقع‌گرا. مثل نبرد با شمشیر در بازی‌های ماجراجویی که شخصیت پس از باخت فقط محو می‌شود.
  • ترس ملایم: وجود هیولاها یا محیط‌های تاریک که ممکن است برای کودکان کم‌سال ناراحت‌کننده باشد.
  • محتوای خشن غیرگرافیکی: ممکن است اشاره‌هایی به درگیری یا تهدید وجود داشته باشد، اما به صورت تصویری و صریح نشان داده نشود.

اما یک بازی با رده سنی +18 احتمالاً شامل خشونت شدید گرافیکی، بدزبانی مکرر و شدید، یا محتوای جنسی صریح است.

نقش رده‌بندی در مدیریت زمان و هزینه بازی

رده‌بندی فقط مربوط به محتوای اخلاقی نیست، بلکه یک راهنمای عملی برای مدیریت زندگی است. فرض کنید شما یک دانش‌آموز پایه دهم هستید و هفته‌ای 5 ساعت وقت برای بازی دارید. انتخاب یک بازی با رده E (همه سنین) یا +7 معمولاً به این معنی است که:

  • پیچیدگی کمتر: معمولاً قوانین بازی ساده‌تر است و نیاز به صرف ساعت‌ها وقت برای یادگیری مکانیک[3] پیچیده ندارد.
  • تعهد زمانی کمتر: این بازی‌ها اغلب به صورت سطح‌هایی طراحی شده‌اند که می‌توان در جلسات کوتاه 30 دقیقه‌ای پیشرفت کرد.
  • کاهش هزینه‌های پنهان: بازی‌های با رده سنی بالاتر ممکن است مکانیک‌هایی مانند خریدهای درون‌برنامه‌ای پیچیده و گران داشته باشند که مدیریت مالی را برای نوجوان سخت می‌کند.

به طور خلاصه، رده‌بندی می‌تواند به شما کمک کند بازی‌ای را انتخاب کنید که نه‌تنها از نظر محتوایی مناسب باشد، بلکه با زمان و بودجه شما نیز همخوانی داشته باشد.

اشتباهات رایج و پرسش‌های مهم

سؤال ۱: آیا اگر سن من از رده سنی بازی بیشتر است، حتماً آن بازی برایم مناسب است؟
پاسخ: خیر. رده‌بندی یک حداقل‌سن را تعیین می‌کند، نه یک حداکثر سن. بسیاری از بازی‌های رده +7 یا E (مانند بسیاری از بازی‌های پازلی یا ورزشی) برای همه سنین، از جمله بزرگسالان، جذاب و مناسب هستند. مناسب بودن یک بازی بیشتر به سلیقه و علاقه‌ی شما بستگی دارد.
سؤال ۲: بزرگترین اشتباه والدین در استفاده از این رده‌بندی‌ها چیست؟
پاسخ: بزرگترین اشتباه، نادیده گرفتن توصیف‌گرهای محتوا و توجه صرف به عدد یا حرف روی جلد است. مثلاً دو بازی هر دو ممکن است رده +12 داشته باشند. اما یکی به دلیل "خشونت فانتزی" و دیگری به دلیل "ترس ملایم" این رده را گرفته. ممکن است فرزند شما نسبت به ترس حساستر باشد تا خشونت کارتونی. بنابراین، خواندن توضیحات ریز ضروری است.
سؤال ۳: آیا بازی‌های آنلاین نیز تابع این رده‌بندی‌ها هستند؟
پاسخ: بازی‌های آنلاین اصلی معمولاً یک رده‌بندی اولیه دارند. اما تجربه بازی آنلاین می‌تواند این رده‌بندی را تغییر دهد! زیرا ممکن است شما با بازیکنان دیگر از گروه‌های سنی مختلف ارتباط صوتی یا متنی داشته باشید که محتوای گفتگوهای آن‌ها در کنترل سازنده بازی نیست. این یک ریسک افزوده است که سیستم‌های رده‌بندی معمولاً با عبارت "تعامل آنلاین ممکن است توسط کاربران تنظیم نشده باشد" به آن اشاره می‌کنند.
جمع‌بندی: نظام‌های رده‌بندی بازی‌های رایانه‌ای، ابزارهایی قدرتمند و کاربردی برای انتخاب آگاهانه هستند. آن‌ها مانند یک فیلتر اولیه عمل می‌کنند و با نشان دادن مؤلفه‌های محتوایی مانند خشونت، زبان نامناسب، و محتوای ترسناک، به ما کمک می‌کنند بازی‌هایی متناسب با سطح بلوغ، حساسیت‌های شخصی و حتی برنامه‌ریزی زمانی خود انتخاب کنیم. بهترین راهکار این است که همیشه رده سنی و به ویژه توضیحات محتوایی درج‌شده روی جلد بازی یا در صفحه‌ی دانلود آنلاین را پیش از خرید یا نصب با دقت مطالعه کنیم.

پاورقی

[1]نظام رده‌بندی محتوای بازی (Game Content Rating System): سیستم‌های استانداردی که توسط نهادهای مستقل یا صنفی ایجاد می‌شوند تا بر اساس معیارهای مشخصی (مانند میزان خشونت، محتوای جنسی، زبان نامناسب) یک رده سنی و توضیحات محتوایی برای بازی‌های ویدیویی تعیین کنند.

[2]توصیف‌گرهای محتوا (Content Descriptors): کلمات یا عبارات کوتاهی که در کنار نماد رده سنی روی جلد بازی درج می‌شوند و دقیقاً مشخص می‌کنند که علت اعطای آن رده سنی چیست (مانند "خشونت"، "بدزبانی"، "ترس"، "قمار").

[3]مکانیک بازی (Game Mechanics): به قواعد، سیستم‌ها و روش‌های تعامل بازیکن با دنیای بازی گفته می‌شود. مثلاً نحوه پریدن، جنگیدن، ساخت وسایل یا پیشرفت در بازی. (از انگلیسی: Game Mechanics)

رده‌بندی بازی ESRB و PEGI محتوای بازی انتخاب بازی مناسب بازی رایانه‌ای