عنصر A که به شدت با اکسیژن هوا و آب واکنش می‌دهد، مربوط به گروه 1 (فلزات قلیایی) است که در مدار خود 1 الکترون دارند.

عنصر B هم که به یون ${B^{2 + }}$ تبدیل شده، مربوط به گروه 3 اصلی بوده و در مدار آخر خود 3 الکترون دارد.

گزینه 1: سدیم ${(_{11}}Na)$ جزء گروه 1 است. 

گزینه 2: عنصر گوگرد با عدد اتمی 16، جزء گروه 6 اصلی بوده و نافلز است.

عنصر B که جزء گروه 3 اصلی است، با گوگرد واکنش می‌دهد و یک ترکیب یونی به‌صورت ${B_2}{S_3}$ به‌وجود می‌آید.

گزینه 3: عنصر A فلز و کلر نافلز است، پس می‌تواند ترکیب یونی ACl تشکیل دهند.

گزینه 4: عنصر B در گروه سوم جدول تناوبی قرار دارد و برای واکنش دادن با بقیهٔ عناصر باید با از دست دادن 3 الکترون و تشکیل یون ${B^{2 + }}$ به پایداری برسد، اما عنصر A که در گروه اول قرار دارد، با از دست دادن یک الکترون به یون پایدار تبدیل می‌شود. بنابراین می‌توان نتیجه گرفت عنصر A با سرعت و شدت بیشتری نسبت به عنصر B با گاز کلر واکنش می‌دهد.